Court allows extradition of a Bulgarian national to Bulgaria for a final 4-year prison sentence.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Warsaw ruled that the extradition of a Bulgarian national to Bulgaria for a four-year prison sentence was legally permissible. The defendant, E. A., had explicitly consented to serving the sentence abroad, and the court verified that the crime was also prohibited in Bulgaria. Consequently, the court found no legal obstacles under the relevant criminal procedure code and the European Convention on the Transfer of Sentenced Persons.
Legislator headnote
AI generatedArt. 610 § 2 k.p.k.; Art. 611 § 3 k.p.k.; Art. 3 ust. 1 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych: The court must assess the legal admissibility of transferring a final criminal sentence abroad, considering the defendant's consent and the absence of preclusion grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Kop 225/12 POSTANOWIENIE Dnia 06 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Maciej Gruszczyński Protokolant: sekretarz sądowy Marta Białek przy udziale Prokuratora: Wiesława Kwiatkowskiego po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2013 roku sprawy z wniosku Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela bułgarskiego E. A. na podstawie art. 610 § 2 k.p.k., art. 611 § 3 k.p.k. i art. 3 ust. 1 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca1983 roku (Dz.
U. z 1995 r. nr 51 poz. 279), postanawia: stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary łącznej 4 (cztery) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela bułgarskiego E. A. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 roku w sprawie o sygn. akt XVIII K 306/10 utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie dnia 09 grudnia 2011 roku (sygn. akt II Aka 298/11) Uzasadnienie: Wyrokiem z dnia 15 lipca 2011 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt. XVIII K 306/10 orzekł wobec skazanego E. A. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat.
Dnia 9 grudnia 2011 Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II Aka 298/11 wyrok ten utrzymał w mocy. Prawomocność wyroku stwierdzono dnia 09 grudnia 2012 roku. W związku z prowadzonym przez Ministerstwo Sprawiedliwości postępowaniem o przekazanie do wykonania w Republice Bułgarii kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela bułgarskiego E. A., dnia 18 września 2012 roku wpłynął do tut. Sądu wniosek Ministra Sprawiedliwości o wydanie postanowienia w przedmiocie prawnej dopuszczalności przedmiotowego przekazania.
W dniu 11 grudnia 2012 wpłynęło pismo skazanego, w którym wyraża on zgodę na przekazanie do wykonania kary za granicę. Sąd zważył co następuje, Rolą Sądu w postępowaniu o przekazanie do wykonania orzeczenia za granicę jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy kodeksu postępowania karnego. Zgodnie z art. 611b § 2 k.p.k. Sąd oceniając dopuszczalność przekazania orzeczenia do wykonania za granicą wziął pod uwagę, że skazany jest obywatelem Bułgarii i nie korzysta z prawa azylu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Nie nastąpiło przedawnienie karalności czynu, a orzeczenie wydane wobec skazanego jest prawomocne z dniem 9 grudnia 2011 roku i wykonalne. Przestępstwo, za które orzeczono wobec skazanego karę 4 lat pozbawienia wolności jest również czynem zabronionym na terenie Republiki Bułgarii. E. A. zgadza się na odbycie kary w Republice Bułgarii. W ocenie Sądu złożone przez E. A. oświadczenie woli wyraża świadomą decyzję skazanego, jest również wolne od wad, zostało złożone na piśmie i nie budzi jakichkolwiek wątpliwości dotyczących jego autentyczności.
Wobec powyższego Sąd nie stwierdził istnienia negatywnych przesłanek wymienionych w art. 611b § 2 k.p.k. i wobec tego uznał dopuszczalność przekazania orzeczenia do wykonania w Republice Bułgarii. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak na wstępie.