Court allows transfer of 12-year sentence to Turkey as defendant consents and no legal bars exist.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled that the transfer of a 12-year prison sentence to Turkey is legally permissible. The defendant, H. Y., explicitly consented to the transfer, and the court found no negative statutory bars or treaty violations preventing the action. Consequently, the Ministry of Justice's request for legal admissibility was granted, and the defendant was ordered to pay the state for unpaid public defense costs.
Legislator headnote
AI generatedKonwencja o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku; art. 611 § 3 k.p.k.; The transfer of a criminal sentence to a foreign state is legally admissible if the convicted person consents, the sentence is final, and no negative statutory bars or treaty obligations prohibit the execution of the penalty abroad.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Kop 130/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Radojewska Protokolant: sekretarz sądowy Anna Kopeć przy udziale Prokuratora: Krystyny Nogal – Załuskiej po rozpoznaniu sprawy H. Y. z wniosku Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania kary 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12 na podstawie art. 610 § 2 kpk, art. 611 § 3 kpk postanawia:
1. stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Turcji kary 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec H. Y. syna H.i A. z d. Y., ur. (...) w E. (Turcja) – obywatela Republiki Turcji, prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12;
2. na podstawie art. 618 § l pkt 11 kpk i art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. Z. kwotę 600 zł (sześćset złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako pierwszą instancją;
3. na podstawie art. 624 § 1 kpk koszty postępowania przejąć na rachunek Skarbu Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12, skazano H. Y. za popełnienie zbrodni zabójstwa (art. 148 § 1 kk), na karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności. W wyroku zaliczono skazanemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 29 listopada 2011 roku do dnia 21 lutego 2013 roku. Powyższy wyrok utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 roku, sygn. akt II AKa 183/13. Obecnie H. Y. odbywa karę w Zakładzie Karnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Do tut. Sądu wpłynął wniosek Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 maja 2014 roku, o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Turcji kary orzeczonej wobec H. Y. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12. Obecny na posiedzeniu w dniu 12.08.2014 roku H. Y. oświadczył, że wyraża zgodę na przekazanie jego osoby do Republiki Turcji celem wykonania wobec niego kary 12 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie VIII K 265/12.
Sąd zważył co następuje
Rolą Sądu w postępowaniu o przekazanie do wykonania kary, jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku, której Polska jest sygnatariuszem, a także art. 611 b § 2 kpk, który wskazuje negatywne przesłanki przekazania kary do wykonania w państwie obcym. Zaistnienie choćby jednej z negatywnych przesłanek wskazuje na niedopuszczalność przekazania orzeczenia, do wykonania w państwie obcym.
Natomiast art. 3 Konwencji w ust. 1 ustanawia bezwzględne przesłanki o charakterze pozytywnym, co oznacza, iż wszystkie muszą zostać spełnione, aby nastąpiło przekazanie orzeczenia do wykonania w państwie obcym. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych prawnych przeszkód do przekazania kary 12 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się z dniem 21 czerwca 2013 roku i podlega wykonaniu, zaś przedawnienie wykonania kary nastąpi w dniu 12 kwietnia 2043 roku.
H. Y. jest obywatelem Republiki Turcji i nie korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu. Czyn, za który H. Y. został skazany, jest również karalny sądownie według prawa karnego Republiki Turcji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał przekazanie wyżej wymienionego orzeczenia do wykonania za granicę za dopuszczalne. O kosztach za obronę skazanego wykonywaną z urzędu, która nie została opłacona w całości ani w części, orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2009 r.
Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Podstawą zaś naliczenia wysokości wynagrodzenia były § 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.). Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji.