Social security court dismisses appeal regarding voluntary sickness insurance coverage due to missed premium payments.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Institution determined the applicant did not voluntarily cover sickness insurance for June and July 2015 due to unpaid premiums. The applicant appealed, arguing she was insured, but the court found she failed to pay full required contributions within the statutory deadline. Consequently, the court dismissed the appeal, ruling that voluntary insurance coverage terminates immediately upon non-payment of the full due premium.
Legislator headnote
AI generatedArt. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; voluntary sickness insurance coverage terminates immediately upon failure to pay the full due premium within the statutory deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 1336/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Graczyk Protokolant: Małgorzata Nakielska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. w Warszawie sprawy D. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o podleganie ubezpieczeniu chorobowemu na skutek odwołania D. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 10 czerwca 2016 r. znak: (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 1336/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 czerwca 2016 r., nr: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. stwierdził, że wnioskodawczyni D. K. (1) nie podlega dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu, jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od dnia 1 czerwca 2015 r. do 31 lipca 2015 r. W podstawie prawnej decyzji organ rentowy powołał przepisy art. 83 ust. 1 i 2, art. 6 ust.1 pkt 5, art.9 ust 1,1a i 1c, art. 12 ust 1, art.13 pkt 4, art.14 ust 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że w dniu 14 kwietnia 2016 r. D. K. (1) złożyła wniosek o wydanie decyzji w sprawie podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i niepodlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Z dokumentów posiadanych przez organ rentowy wynika, że od 1 czerwca 2013 r. D. K. (1) dokonała zgłoszenia jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność. Ponadto w dniu 4 sierpnia 2015 r. ubezpieczona złożyła dokument zgłoszeniowy do ubezpieczeń w którym dokonała zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego począwszy od 11czerwca 2015 r.
Z historii wpisu Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że D. K. (1) rozpoczęła wykonywanie działalności gospodarczej od 1 czerwca 2013 r. - wpis jest nadal aktywny. Z dokumentów zidentyfikowanych na jej indywidualnym koncie wynika również, że D. K. (1) została zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 lipca 2013 r. przez płatnika składek Panią K. K. (...) . Podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne ze stosunku pracy w przeliczeniu na okres miesiąca w okresie od 1 czerwca 2013 r. do 31 lipca 2013 r. były niższe od obowiązującej za dany okres kwoty minimalnego wynagrodzenia.
Ponadto z zapisów na koncie ubezpieczonej wynika, że w okresie od 23 stycznia 2014 r. do 21 stycznia 2015 r. pobierała zasiłek macierzyński. Prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 22 stycznia 2014 r. oraz od 22 stycznia 2015 r. jest jedynym tytułem do objęcia ubezpieczeniami społecznymi. Składki na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, za miesiące 06/2015 r. oraz 07/2015 r. zostały opłacone po terminie lub w zaniżonej wysokości ( decyzja z dnia 10 czerwca 2016 r.-akta rentowe).
W odwołaniu z dnia 12 lipca 2016 r., D. K. (1) wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu rentowego ( odwołanie, akta sprawy VI U 296/16). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Organ rentowy, prezentując argumentację tożsamą jak w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji podkreślił,, iż składki D. K. (1) na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, w tym dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiące 06/2015 r. i 07/2015 r. nie zostały opłacone w pełnej wysokości w ustawowym terminie ( odpowiedź na odwołanie, k.53-54 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 5 października 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. odmówił ubezpieczonej D. K. (1) prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 września 2015 r. do dnia 27 września 2015 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczona nie opłaciła w terminie składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiące: styczeń 2015 r., czerwiec 2015 r. oraz lipiec 2015 r., w związku z czym w tych miesiącach nie podlegała ona ubezpieczeniu chorobowemu.
Ponownie odwołująca została objęta ubezpieczeniem od dnia 1 sierpnia 2015 r., a więc po przerwie przekraczającej 30 dni, wobec czego na dzień 1 września 2015 r., nie miała ona wymaganego okresu 90 dni nieprzerwanego podlegania temu ubezpieczeniu. Ubezpieczona wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu rentowego, wskazując, iż zapłaciła w terminie składki za lipiec 2015 r. i czerwiec 2015 r., jednak zapomniała, że w dniu 1 czerwca 2015 r. skończył jej się okres opłat składek na kodzie (...), w związku z czym od razu po uzyskaniu informacji, że powinna opłacić składki, w pełnej wysokości, opłaciła te składki ( odwołanie, k.1 akta sprawy VI U 483/15).
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, w ten sposób iż przyznał D. K. (1) prawo do zasiłku chorobowego za ww. okres. ( wyrok, k.84 akta sprawy o sygn. VII Ua 50/16). Apelację od tego wyroku wywiódł Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wskazując iż ubezpieczona nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w czerwcu i lipcu 2015 r., ze względu na nie opłacenie w terminie składek za ten okres. Na skutek tego na dzień 1 września 2015 r. ubezpieczona nie legitymowała się 90 dniowym okresem ubezpieczenia chorobowego ( apelacja, k.96-99 akta sprawy o sygn.
VII Ua 50/16). Po rozpoznaniu sprawy w dniu 15 listopada 2016, Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i oddalił odwołanie ( wyrok, k.120 akta sprawy o sygn. VII Ua 50/16). W dniu 10 czerwca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję nr: (...), w której stwierdził, że wnioskodawczyni D. K. (1) nie podlega dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu, jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od dnia 1 czerwca 2015 r. do 31 lipca 2015 r.
Organ rentowy podkreślił, iż składki D. K. (1) na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, w tym dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiące 06/2015 r. i 07/2015 r. nie zostały opłacone w pełnej wysokości w ustawowym terminie ( decyzja z dnia 10 czerwca 2016 r.-akta rentowe). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy, a także aktach rentowych ubezpieczonej oraz dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy o sygnaturze: VI U483/15 oraz VII Ua 50/16. Zdaniem Sądu powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny.
Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie . Sąd Okręgowy w pełni podziela oraz przyjmuje za własne ustalenia faktyczne i rozważania prawne poczynione przez Sąd Apelacyjny. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121 j.t. ze zm. dalej przywoływanej jako ustawa systemowa), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi.
W sprawie poza sporem było, że ubezpieczona prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 j.t. ze zm.) art. 6 ust. 1 ustawy systemowej, a zatem podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu. Zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy systemowej obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach - osoby prowadzące pozarolniczą działalność - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
W myśl art. 11 ust. 2 tejże ustawy dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają na swój wniosek osoby objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi, wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 5. Jak wynika zaś z art. 46 ust. 1 ustawy systemowej, płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. W sprawie nie budził wątpliwości stron oraz sądu fakt, że ubezpieczona dobrowolnie zgłosiła się do ubezpieczenia społecznego.
Zagadnienie objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym zostało uregulowane w art. 14 ustawy systemowej. Jak wynika z art. 14 ust. 1 tejże ustawy, objęcie dobrowolnie ubezpieczeniami emerytalnym, rentowymi i chorobowym następuje od dnia wskazanego we wniosku o objęcie tymi ubezpieczeniami, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został zgłoszony, z zastrzeżeniem ust. 1a (zgodnie z którym objęcie dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym następuje od dnia wskazanego we wniosku tylko wówczas, gdy zgłoszenie do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych zostanie dokonane w terminie określonym w art. 36 ust. 4).
W myśl zaś art. 14 ust. 2 ustawy systemowej, ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz chorobowe, o których mowa w ust. 1, ustają:
1. od dnia wskazanego we wniosku o wyłączenie z tych ubezpieczeń, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został złożony;
2. od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie - w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących, duchownych oraz osób wymienionych w art. 7; w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek ubezpieczonego, może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie, z zastrzeżeniem ust. 2a. Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje zatem w razie nieopłacenia składki na to ubezpieczenie w terminie, zaś samo opłacanie składek na dobrowolne ubezpieczenie społeczne po ustaniu z mocy prawa dobrowolnego tytułu ubezpieczenia nie powoduje dalszego trwania ochrony ubezpieczeniowej z wygasłego stosunku ubezpieczenia społecznego ( zob. uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 stycznia 2013 r., III AUa 895/12).
Judykatura wskazuje, iż w zawartym w art. 14 ust. 2 pkt 2 u.s.u.s. sformułowaniu "nieopłacenie w terminie składki należnej" mieszczą się trzy sytuacje: nieopłacenie w terminie składki w ogóle za dany miesiąc, opłacenie składki w niepełnej wysokości (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) oraz opłacenie składki z przekroczeniem terminu. Z kolei określenie "składki należnej" nie jest przypadkowe, gdyż odnoszący się do słowa "składka" przymiotnik oznacza, że chodzi o należną składkę, czyli pełną składkę, a więc nie wystarcza jej część.
Należna składka to ta, która powinna być zapłacona. Jeżeli składka nie jest należna, a więc mniejsza niż należna, to dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje z mocy ustawy ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 kwietnia 2013 r., III AUa 1067/12). Zdaniem Sądu Okręgowego, na podstawie materiału dowodowego w sprawie, jednoznacznie wynika, że ubezpieczona D. K. (1), nie opłaciła w terminie składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiące: styczeń 2015 r., czerwiec 2015 r. oraz lipiec 2015 r., w związku z czym w tych miesiącach nie podlegała ona ubezpieczeniu chorobowemu.
Ponownie odwołująca została objęta ubezpieczeniem od dnia 1 sierpnia 2015 r., a więc po przerwie przekraczającej 30 dni, wobec czego na dzień 1 września 2015 r., nie miała ona wymaganego okresu 90 dni nieprzerwanego podlegania temu ubezpieczeniu. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie D. K. (1), jako nieuzasadnione. ZARZĄDZENIE (...) (...)