Legislator Case Law & Legislation
V Kz 959/16 AI generated

Court dismisses appeal against denial of time extension due to defendant's own negligence and failure to appear.

Case Number V Kz 959/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Łódź upheld the Regional Court's decision to deny the defendant an extension of time to request a written judgment rationale. The defendant argued that the missed deadline resulted from circumstances beyond his control, yet he failed to appear at the verdict reading and ignored court correspondence. The appellate court ruled that the defendant's negligence and lack of diligence precluded any extension under the relevant procedural law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: An extension of time may be granted only if the missed deadline was caused by independent reasons and the request is filed within seven days of the obstacle's removal; failure due to the party's negligence or negligence does not qualify.

Keywords

AI generated
procedural time extension missed deadline independent reasons procedural negligence written judgment rationale appeal against decision criminal procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 126 § 1 k.p.k.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi -Śródmieścia w Łodzi na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. odmówił M.
Art. 437 § 1 k.p.k.
Art. 100 § 3 k.p.k.
Nie można zatem przyjąć, aby zaniechano poinformowania skazanego o zmianie treści art. 100 § 3 k.p.k. Sąd Rejonowy słusznie nie znalazł podstaw do przywrócenia zawitego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem przywrócenie terminu zawitego, zgodnie z treścią art.
art. 158 § 1 k.k
z domu M., urodzonego w dniu (...) w Ł., skazanego za czyn z art. 158 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 437 § 1 k.p.k
art. 126 § 1 k.p.k
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi -Śródmieścia w Łodzi na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.
art. 100 § 3 k.p.k
Nie można zatem przyjąć, aby zaniechano poinformowania skazanego o zmianie treści art. 100 § 3 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Kz 959/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka przy udziale Prokuratora Jolanty Skowrońskiej po rozpoznaniu w sprawie M. S., syna J. i W. z domu M., urodzonego w dniu (...) w Ł., skazanego za czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego w dniu 30 listopada 2016 roku na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 16 listopada 2016 roku, w sprawie IV K 378/16 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi -Śródmieścia w Łodzi na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. odmówił M. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, sygn. akt IV K 378/16. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył w całości zażaleniem obrońca skazanego zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 126 § 1 k.p.k.

– poprzez przyjęcie, że niedotrzymanie terminu zawitego nie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, w sytuacji gdy przedstawione we wniosku przyczyny prowadzą do wniosku przeciwnego. Podnosząc powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt IV 378/16. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie obrońcy nie jest zasadne. Wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt IV K 378/16 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi skazał M.

S. za zarzucany mu czyn na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany nie stawił się na ogłoszeniu wyroku, był poinformowany o terminie jego ogłoszenia osobiście na rozprawie w dniu 20 lipca 2016 roku. (k. 199). Korespondencja sądowa była prawidłowo wysłana na wskazany przez niego adres do doręczeń. Pouczenie o obowiązujących prawach i obowiązkach zostało wysłane skazanemu i było awizowane w dniu 17 maja 2016 roku oraz w dniu 31 maja 2016 roku, a następnie zwrócone z powodu nie podjęcia w terminie w dniu 9 czerwca 2016 roku.

Nie można zatem przyjąć, aby zaniechano poinformowania skazanego o zmianie treści art. 100 § 3 k.p.k. Sąd Rejonowy słusznie nie znalazł podstaw do przywrócenia zawitego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem przywrócenie terminu zawitego, zgodnie z treścią art. 126 § 1 k.p.k., może nastąpić wyłącznie wówczas, jeżeli niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a ponadto wniosek o przywrócenie terminu musi zostać złożony w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody.

Oba te warunki muszą zostać spełnione łącznie. Nie zasługuje na aprobatę przedstawiona w zażaleniu teza, iż skazany nie wiedział, że nie otrzyma odpisu wyroku. M. S. nie interesował się swoją sprawą, nie odebrał korespondencji kierowanej do niego i się z nią nie zapoznał. W końcu nie stawił się na ogłoszeniu wyroku, co nie stanowi okoliczności niezależnej od niego. Przesłanką z art. 126 § 1 k.p.k., której spełnienie warunkuje możliwość przywrócenia terminu, jest występowanie okoliczność uniemożliwiających, a nie zaledwie utrudniających dokonanie czynności procesowej z zachowaniem terminu zawitego.

Dla przywrócenia terminu musiałyby wystąpić przyczyny, których strona nie mogła usunąć, aby dokonać wymaganej przez prawo czynności we właściwym czasie. Oznacza to, że przywrócenie terminu nie nastąpi, gdy niezachowanie terminu było wynikiem niedbalstwa albo lekkomyślności strony. Reasumując należy uznać, że Sąd I instancji zasadnie przyjął, iż nie ma podstaw do przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 27 lipca 2016 roku zapadłego w sprawie o sygn. akt IV K 378/16.

Mając na względzie powyższe okoliczności orzeczono jak na wstępie.