Court allows transfer of 25-year Polish sentence to Lithuania based on mutual criminality and consent.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court declared the transfer of a 25-year prison sentence to Lithuania admissible upon the Ministry of Justice's request. The defendant, a Lithuanian national, had been convicted in Poland for crimes also punishable in Lithuania and explicitly consented to the transfer. The court ruled that no legal obstacles existed under the relevant Criminal Procedure Code provisions, as the penalty was not time-barred and the defendant lacked permanent residence in Poland.
Legislator headnote
AI generatedArt. 610 § 2, 611 § 3, Art. 3 of the Convention on the Transfer of Sentenced Persons; The court may order the transfer of a final criminal judgment to another state if the offense is punishable there, the sentence is not time-barred, and the convicted person consents.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Kop 295/10 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący SSO Ewa Jethon Protokolant Agnieszka Boniecka - Koźluk Przy udziale Prokuratora Grażyny Łoniewskiej W sprawie D. B. skazanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 1997 r. sygn. akt VIII K 133/93 Na wniosek Ministra Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie wydania postanowienia o dopuszczalności przekazania do wykonania na terytorium Republiki Litewskiej kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności, Na podstawie art.610§2, 611§3, art.3 Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 r. Postanawia 1. stwierdzić dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Litewskiej kary łącznej 25 ( dwudziestu pięciu ) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela Litwy D. B. syna J. i I. z domu K. (K.) urodz. (...) w K. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 1997 r. sygn. akt VIII K 133/93;
2. zasądzić od Skarbu państwa na rzecz adw. T. K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych plus VAT tytułem kosztów obrony z urzędu;
3. koszty postępowania przejąć na rachunek Skarbu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 1997 r. o sygn. akt VIII K 133/93 obywatel Litwy D. B. skazany został za popełnienie czynów : -z art. 210§2dkk w zb. z art.208kk w zb. z art.156§2dkk w zw. z art.10§2dkk; tj. art.280§2kk w zb. art.279§1kk w zb. z art.156§2kk w zw. z art.11§kk; -z art.210§2dkk; tj.280§2kk -z art.148§1dkk; tj.art.148§1kk na karę 25 lat pozbawienia wolności; -z art.286 dkk ;263§2kk -z art.288 dkk; i na łączną karę 25 lat pozbawienia wolności, przy czym na jej poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 26.01.1993 r. do dnia18.0o4.1997 r.
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 1997 r. powyższy wyrok został utrzymany w mocy i stał się prawomocny. W dniu 2 grudnia 2010 r. Minister Sprawiedliwości, na podstawie art.610§2 i 611§3 kpk , zwrócił się do Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o wydania postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania na terytorium Republiki Litewskiej kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wobec D. B. wyżej wymienionym wyrokiem. Sąd oceniając dopuszczalność przekazania orzeczenia do wykonania za granicą wziął pod uwagę , że D.
B. przed zatrzymaniem nie posiadał stałego miejsca pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, nie korzysta z prawa azylu. Skazany jest obywatelem Litwy, wyraził zgodę na przekazanie , zaś przestępstwa, za które został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie są również czynem zabronionym w Republice Litewskiej. Orzeczenie jest prawomocne. Ustalono także , że nie nastąpiło przedawnieni orzeczonej kary pozbawienia wolności. Koniec kary upływa w 2018 r. Zdaniem Sądu nie występują okoliczności uniemożliwiające przekazanie orzeczenia do wykonania za granicą określone w art.611b§2kpk Biorąc pod uwagę powyższe , Sąd uznał, że nie zachodzą przeszkody w przekazaniu do wykonania w Republice Litewskiej wobec obywatela Litwy kary 25 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 1997 r.