Court acquits defendant in nature protection offense case due to lack of evidence proving guilt.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the lower court's conviction, fully granting the defendant's appeal. Evidence presented, including witness testimony and official documents, indicated that an unknown third party, not the defendant, moved the soil onto his property. The court ruled that the defendant acted immediately to remove the waste upon discovery and emphasized that criminal liability requires proof of fault, which was not established against him.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach: In criminal proceedings regarding nature protection offenses, the prosecution must prove the defendant's fault; a presumption of ownership of waste does not equate to criminal liability without evidence of guilt.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 1446/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matusik protokolant: protokolant sądowy Monika Oleksy po rozpoznaniu dnia 28 grudnia 2016 r. sprawy A. C. syna S. i M. ur. (...) w K. obwinionego o wykroczenie z art. 127 pkt 1 lit d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. akt III W 3661/15 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obwinionego A. C. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia; wydatkami za postępowanie w sprawie obciąża Skarb Państwa. VI Ka 1446/16
UZASADNIENIE
Apelacja obwinionego jest w pełni zasadna. Zgromadzone w sprawie dowody nie dają podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 127 pkt 1 lit d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a wręcz przeciwnie z dowodów tych wynika, iż to inna osoba dokonała zwałki ziemi na działce której współwłaścicielem jest obwiniony. Wynika to chociażby z zeznań świadka E. O., która wskazała, że zwałki miał dokonywać J. S. (k.2), jak również z pisma Urzędu Miasta Stołecznego W. z dnia 23.09.2015r. (k.36) gdzie wskazano, że ziemia nawieziona została przez nieznanych sprawców.
Przytoczone dowody wskazują więc, ze to nie obwiniony naruszył dyspozycję art. 127 pkt 1 lit d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a co więcej z akt sprawy wynika, że gdy tylko dowiedział się że na jego działce składowane są odpady w postaci ziemi natychmiast podjął czynności zmierzające do ich usunięcia. Takiej oceny nie zmienia fakt, że zgodnie z art. 3 ust 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach istnieje domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości albowiem w przeciwieństwie do przepisów prawa administracyjnego, odpowiedzialności za czyn karalny podlega się na zasadzie winy, którą obwinionemu trzeba udowodnić.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.