Legislator Case Law & Legislation
III AUz 448/16 AI generated

Appeal court grants legal aid to blind applicant despite simple case facts due to health needs.

Case Number III AUz 448/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reversed the first-instance decision denying legal aid to a blind applicant seeking assistance with social security debt payments. While the lower court rejected the request citing the case's straightforward nature and the applicant's ability to draft documents, the appellate court found the applicant's blindness and reliance on a caregiver necessitated professional representation. Consequently, the court ordered the establishment of a legal representative from the public bar to assist the applicant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 1, 2, 5 k.p.c.; Art. 386 § 1, 397 § 2 k.p.c.: Legal aid may be granted to a party unable to bear costs if the court deems professional representation necessary, considering not only financial status but also the party's physical condition and ability to participate in proceedings.

Keywords

AI generated
legal aid blind applicant social security debt court representation procedural capacity legal representative appeal court

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 117 § 1 k.p.c. strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Art. 117 § 2 k.p.c.
Niemniej wniosek ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie wobec niespełnienia przesłanki, o której mowa w art. 117 § 5 k.p.c.
Art. 117 § 5 k.p.c.
Niemniej wniosek ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie wobec niespełnienia przesłanki, o której mowa w art. 117 § 5 k.p.c. W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony w sposób prawidłowy formułuje pisma procesowe, precyzyjnie formułuje swoje żądania oraz skarży rozstrzygnięcie dla niego niekorzystne.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
art. 117 § 5 k.p.c
Niemniej wniosek ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie wobec niespełnienia przesłanki, o której mowa w art. 117 § 5 k.p.c.
art. 117 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 117 § 1 k.p.c.
art. 117 § 2 k.p.c
Przepis art. 117 § 2 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74, Lex nr 7511; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78, PiZS 1980/6/65).
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74, Lex nr 7511; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78, PiZS 1980/6/65).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 448/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Daria Stanek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w sprawie z odwołania R. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o rozłożenie na raty należności Likwidowanego Funduszu Alimentacyjnego zażalenia R. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Słupsku – Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 listopada 20156 r., sygn. akt V U 729/16 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i ustanowić wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w S.. SSA Daria Stanek Sygn. akt III AUz 448/16

UZASADNIENIE

Ubezpieczony zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w przedmiotowej sprawie. Podnosił, iż jest jednooczny, choruje na nadciśnienie tętnicze, astmę oskrzelową. Przedłożył kserokopie zaświadczeń lekarskich z maja 2014 r. o przebytym zabiegu okulistycznym oraz o tym, że jest jednooczny, kolejne - z marca 2015 r. potwierdzające wcześniejsze. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach dołączonego do wniosku wynika, że R. S. ma (...) lata, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiąga m miesięczny dochód 520 złotych netto.

W skali miesiąca ponosi wydatki związane z opłatami za mieszkanie: czynsz 220 złotych, energia elektryczna, gaz - 180-200 złotych, leki - 100-150 złotych. Posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconego czynszu - na dzień 31 maja 2016 r. - w kwocie 930,64 złote. Nie posiada oszczędności, cennych ruchomości czy nieruchomości. Sąd Okręgowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. oddalił wniosek ubezpieczonego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, sygn. akt V U 729/16. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie z treści złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, iż ubezpieczony nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

Niemniej wniosek ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie wobec niespełnienia przesłanki, o której mowa w art. 117 § 5 k.p.c. W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony w sposób prawidłowy formułuje pisma procesowe, precyzyjnie formułuje swoje żądania oraz skarży rozstrzygnięcie dla niego niekorzystne. Podnoszona zaś przez ubezpieczonego okoliczność, iż nie jest w stanie samodzielnie prowadzić sprawy ze względu na zły stan zdrowia nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych przez niego zaświadczeniach. Sam fakt złego stanu zdrowia strony nie stanowi jeszcze wystarczającej przesłanki dla ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Z wniosku oraz załączonych do niego dokumentów wynikać musiałoby bowiem, iż stopień zaawansowania występujących u ubezpieczonego schorzeń uniemożliwia mu samodzielne zapoznawanie się z aktami sprawy i wpływającymi do niego pismami, a także aktywne uczestniczenie w sprawie, tj. przedstawianie dowodów i odpowiadanie na zobowiązania Sądu. Z dokumentacji lekarskiej przedłożonej przez wnioskodawcę nie wynika natomiast, aby występujące u niego schorzenie narządu wzroku - stan po zabiegu okulistycznym przeprowadzonym w 2014 r. i widzenie jednooczne powodowały takie trudności.

Sąd Okręgowy podkreślił, że postępowanie w niniejszej sprawie ma charakter kontrolny względem decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej wnioskodawcy rozłożenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego z tytułu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego na raty. Kwestią sporną w sprawie jest zatem ocena sytuacji zdrowotnej i rodzinnej ubezpieczonego w kontekście zasadności odmowy rozłożenia na raty jego zobowiązań względem funduszu alimentacyjnego. W sprawie tego rodzaju zadaniem strony jest przede wszystkim należyte przedstawienie jej sytuacji zdrowotnej i rodzinnej i nie zachodzi potrzeba dokonywania powyższego przez fachowego pełnomocnika.

Zażalenie na postanowienie wywiódł ubezpieczony, podnosząc, że jest osobą niepełnosprawną - widzi na jedno oko, czeka go operacja na drugie oko oraz na kręgosłup, porusza się z opiekunem. Ponadto choruje na astmę oskrzelową, zaporową chorobę płuc i nadciśnienie. O napisanie pism zawsze prosi osoby trzecie, gdyż sam nie jest w stanie ich sporządzić. Schorzenie wzroku uniemożliwi mu zapoznanie się z aktami sprawy. Skarżący ponowie przedstawił także swoja sytuację majątkową, podając informacje zawarte już w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania oraz wskazując na grożącą mu egzekucję z mieszkania.

Ubezpieczony wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyż sam nie jest w stanie nic napisać.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 117 § 1 k.p.c. strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Przepis art. 117 § 2 k.p.c. stanowi natomiast, że osoba fizyczna, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Nadto, Sąd uwzględni wniosek, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny (art. 117 § 5 k.p.c.). Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, iż Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał, że niezbędnym warunkiem ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu jest uznanie przez Sąd udziału w sprawie adwokata lub radcy prawnego za potrzebny. To oznacza zaś konieczność oceny całokształtu okoliczności danej sprawy, a nie wyłącznie sytuacji majątkowej i rodzinnej strony ubiegającej się o przyznanie pełnomocnika (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74, Lex nr 7511; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78, PiZS 1980/6/65).

W ocenie Sądu Apelacyjnego, nieskomplikowany charakter prawny i faktyczny sprawy istotnie nie przemawiają za przyznaniem wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu. Charakter niniejszej sprawy nie wymaga udziału profesjonalnego pełnomocnika. Sporne zagadnienie sprowadza się bowiem do oceny stanu faktycznego przez pryzmat odpowiednich przepisów prawa materialnego i nie wiąże się z koniecznością analizy bardziej skomplikowanych zagadnień prawnych. Niemniej jednak Sąd odwoławczy nie podziela stanowiska Sądu Okręgowego w przedmiocie wpływu schorzeń wnioskodawcy na możliwość samodzielnego prowadzenia przez niego sprawy.

Wnioskodawca wykazał, co znajduje odzwierciedlenie w ustaleniach Sądu I instancji, że jest osobą faktycznie jednooczną oraz oczekuje na operację drugiego oka. Zdaniem Sądu Apelacyjnego okoliczności te – przy uwzględnieniu niewątpliwie trudnej sytuacji materialnej – dostatecznie usprawiedliwiają przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca porusza się z opiekunem, a w celu sporządzenia jakichkolwiek pism musi korzystać z pomocy osób trzecich. Trudno zatem uznać, jak stwierdził Sąd Okręgowy, aby ubezpieczony miał możliwość samodzielnego zapoznawania się z aktami sprawy i wpływającymi pismami, uczestniczenia w rozprawie i odpowiadania na zobowiązania Sądu.

Ze wskazanych powyżej względów nie budzi wątpliwości Sądu II instancji, iż Sąd Okręgowy nieprawidłowo ocenił brak potrzeby reprezentowania R. S. w niniejszym postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze dokonane ustalenia, rozstrzygnięcie Sądu I instancji zawarte w zaskarżonym postanowieniu należało uznać za nietrafne. W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. SSA Daria Stanek