Criminal proceedings dismissed due to lack of authorized prosecutor's complaint after customs office filed charges.
Legislator summary
AI generatedThe District Court acquitted the defendant, but the Customs Office appealed, arguing the lower court erred in fact-finding regarding gambling laws. The Court of Appeal dismissed the appeal and terminated the proceedings because the Customs Office lacked the legal authority to file a formal indictment. The court determined that since the investigation was conducted by a financial body under a prosecutor's supervision, only the prosecutor could submit the indictment, meaning no valid complaint existed to sustain the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 113 § 1 k.k.s.: Criminal proceedings must be initiated by an authorized complainant; if the financial authority lacks standing to file an indictment due to prosecutorial supervision, the proceedings must be terminated for lack of a valid complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 484/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 06 lipca 2015r. wydanym w sprawie II K 268/15 Sąd Rejonowy w Słubicach uniewinnił oskarżonego P. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 107 § 1 kks, mającego polegać na tym, że : prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...)£SS” z siedzibą w P., przy ul. (...), na stacji paliw (...) w m. K. przy ul. (...), gm. R., powiat (...) w woj. (...), od co najmniej 18 maja 2013 roku do dnia 01 października 2013 roku na automacie o nazwie „. (...) P. (...)” urządzał grę wbrew przepisom ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 roku nr 201, poz. 1540).
Na podstawie art. 113 §1 kks w zw. z art. 230 § 2 kpk Sąd Rejonowy zwrócił oskarżonemu dowody rzeczowe w postaci urządzenia o nazwie H. (...) wraz z kablem zasilającym oraz umowę najmu z 18.05.2013r., szczegółowo opisanymi na karcie 38 akt pkt 1 i 2, zaś kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Apelację od wyroku złożył Urząd Celny w G. W.., zaskarżając go w całości na niekorzyść P. S.. Wyrokowi temu zarzucono: • błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegające na przyjęciu, że oskarżonemu nie można przypisać winy i sprawstwa w zakresie zarzucanego czynu określonego w art. 107§ 1 kks wobec braku wydawanej na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (DzU. 2009.201.1540 z późn. zm.) decyzji Ministra właściwego do spraw finansów publicznych rozstrzygającej, czy gra losowa lub zakład posiadający cechy wymienione w art. 2 ust 1-5 tejże ustawy są grą losową, zakładem wzajemnym alba gra na automacie w rozumieniu ustawy, podczas gdy odpowiedzialności z art. 107 § 1 kks podlega, kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza grę losową grę na automacie lub zakład wzajemny, przy czym zgodnie z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy o grach hazardowych grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości oraz takie, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy, na które to okoliczności Urząd Celny przeprowadził dowody, całkowicie pominięte przez Sąd I instancji.
• obrazę przepisów prawa materialnego poprzez przyjęcie, że niedopełnienie przez ustawodawcę obowiązku notyfikacji przepisów ustawy hazardowej powoduje niemożliwość zastosowania przepisów technicznych w krajowym porządku prawnym, wobec czego nie może być mowy aby oskarżony P., D. S. swoim zachowaniem wypełniał znamiona czynu zabronionego z art. 107 § 1 kks. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 427§1 kpk, art. 437§ 1 i 2 kpk Urząd Celny w G. W.. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy II Wydziałowi Karnemu Sądu Rejonowego w Słubicach do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Urzędu Celnego była o tyle skuteczna, że w wyniku kontroli instancyjnej nią spowodowanej koniecznym okazało się uchylenie zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a to z uwagi na stwierdzone w toku kontroli odwoławczej uchybienie o charakterze bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazane w art. 439 § 1 pkt 9 kpk. Przedmiotową przyczynę uwzględnia się niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, a więc z urzędu. Stąd też Sąd Okręgowy na podstawie art. 436 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks ograniczył się jedynie do stwierdzenia naruszenia prawa o charakterze bezwzględnej przyczyny odwoławczej podlegającej uwzględnieniu z urzędu, uznając, że dostrzeżone uchybienie jest wystarczające do wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i umorzenia postępowania, zaś rozpoznanie zarzutów podniesionych w apelacji w tej byłoby bezprzedmiotowe.
Według ww. art. 439 § 1 pkt 9 kpk sąd odwoławczy uchyla na posiedzeniu zaskarżone orzeczenie, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, jeżeli zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8-11 kpk. Natomiast art. 17 § 1 pkt 9 kpk wskazuje, że postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza, gdy brak skargi uprawnionego oskarżyciela. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jasno, że postępowanie przygotowawcze zostało wszczęte przez Urząd Celny w G.
W.. w dniu 08 października 2013r. w następstwie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych tego urzędu. Postępowanie przygotowawcze prowadzone było ponad 18 miesięcy i w tym czasie było przedłużane przez prokuratora w oparciu o przepis art. 153 § 1 kks. Akt oskarżenia został wniesiony w dniu 21 kwietnia 2015r. przez Urząd Celny. Sąd Najwyższy w uchwale w składzie 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2016r. w sprawie I KZP 13/15wyraził pogląd, że „przedłużenie przez właściwego prokuratora, na podstawie art. 153 § 1 zdanie 3 kks, na okres powyżej 6 miesięcy, dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe, prowadzonego przez finansowy organ postępowania przygotowawczego i nadzorowanego przez organ nadrzędny nad tym organem, oznacza objęcie przez prokuratora nadzorem tego dochodzenia, obligując go do realizowania swoich uprawnień płynących z art. 298 § 1 i art. 326 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks. (...) Przedłużenie przez prokuratora czasu trwania dochodzenia, jako powodujące, że jest ono kontynuowane już pod jego nadzorem, oznacza jednak także, iż obecnie-stosownie do art. 155 § 1 1-3 kks - to od niego wówczas, a nie od organu finansowego prowadzącego postępowanie przygotowawcze, należy również wnoszenie aktu oskarżenia, jak i jego surogatów wskazanych w tych przepisach.” OSNKW 2016/3/17, KZS 2016/2/2, LEX nr 1963640.
W świetle powyższych ustaleń i uwag, należało dojść do przekonania, że w realiach niniejszej sprawy Urząd Celny w G. W.. nie był podmiotem uprawnionym do wniesienia aktu oskarżenia. Legitymowanym do zatwierdzenia i wniesienia aktu oskarżenia był w tych warunkach prokurator. Zatem w sprawie brak skargi uprawnionego oskarżyciela, co skutkowało koniecznością obligatoryjnego uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks. Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Okręgowy kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.