Minister's request to execute a combined sentence in Mongolia dismissed due to statute of limitations on one crime.
Legislator summary
AI generatedThe Minister of Justice requested the court to issue a ruling on the admissibility of executing a combined prison sentence in Mongolia. The court found that one of the two crimes constituting the combined sentence had expired under the statute of limitations before the judgment became final. Consequently, the court dismissed the request because executing a judgment containing a time-barred offense is legally impermissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 610 § 1 k.p.k.; Art. 101 § 2 k.k.; Art. 102 k.k.; Art. 85 k.k.; Art. 86 § 1 k.k.: A combined criminal sentence cannot be executed in another state if one of the constituent offenses has expired under the statute of limitations before the judgment became final.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Kop 181/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2014 roku Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Roszkowska – Matusik Protokolant: sekr. sąd. Anna Kopeć przy udziale Prokuratora Wiesława Siepierskiego po rozpoznaniu dnia 3.11.2014 r. w sprawie J. S. wniosku Ministra Sprawiedliwości z dnia 09 września 2014 r. o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania na terytorium Mongolii kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela mongolskiego J. S. wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 28.02.2005 roku (sygn. akt II K 563/04) na podstawie art. 610 § 1 k.p.k. a contrario postanawia: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 28 lutego 2005 roku obywatel Mongolii J. S. został skazany przez Sąd Rejonowy w Pruszkowie na karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten dotyczył dwóch czynów. Pierwszy z nich kwalifikowany z art. 157 § 1 k.k., popełniony w K. przy ul. (...) w nocy 5/6.04.1999 roku i drugi – kwalifikowany z art. 157 § 2 k.k., popełniony w tym samym miejscu i czasie. Za czyn kwalifikowany z art. 157 § 1 k.k. wymierzono skazanemu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, zaś za drugi czyn, kwalifikowany z art. 157 § 2 k.k. wymierzono mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Wobec połączenia tych dwóch kar jednostkowych, w oparciu o art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczono karę łączną we wskazanym wcześniej wymiarze. Wyrok ten przy tym uprawomocnił się w dniu 17.06.2005 roku . Wnioskiem z dnia 09 września 2014 r. Minister Sprawiedliwości powołując się na art. 610 § 2 i 611 § 3 k.p.k. oraz na umowę międzynarodową pomiędzy RP a Mongolią o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych sporządzonej w W. dnia 19.10.1998 r. (Dz.U. z 2003 r. Nr 43, poz. 370) wystąpił o wydanie przez tutejszy Sąd postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania na terytorium M. w/w kary łącznej pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Wniosek Ministra Sprawiedliwości w obecnym kształcie nie może zostać uwzględniony. Nie można bowiem uznać, iż kara łączna orzeczona wobec obywatela Mongolii J. S. wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 28.02.2005 r. w sprawie o sygn. II K 563/04 podlega wykonaniu, co stanowi podstawową przesłankę dla wydania orzeczenia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania kary w innym państwie, zgodnie z art. 610 § 1 k.p.k. Należy bowiem zauważyć, iż jeden z czynów za który J. S. został skazany wskazywanym wyrokiem zaocznym był czynem co do zasady ściganym z oskarżenia prywatnego, a mianowicie czynem wypełniającym dyspozycję art. 157 § 2 k.k., objętym jedynie ściganiem przez urząd prokuratorski.
Czyn ten zatem, zgodnie z art. 101 § 2 k.k. i art. 102 k.k. (jako że pokrzywdzony znał sprawcę jego popełnienia w momencie zaistnienia tegoż czynu) – przedawniał się z upływem 6 lat od daty jego popełnienia. Objęcie bowiem ściganiem tegoż czynu przez Prokuratora – nie powoduje zmiany okresów przedawnienia. Mając na względzie to, iż według opisywanego wyroku czyn kwalifikowany z art. 157 § 2 k.k. został popełniony w nocy 5/6 kwietnia 1999 roku, to przedawnił się on w dniu 6 kwietnia 2005 roku. Wyrok zaoczny będący przedmiotem wniosku Ministra Sprawiedliwości zapadł zaś co prawda w dniu 28.02.2005 roku, a więc przed datą przedawnienia czynu kwalifikowanego z art. 157 § 2 k.k., ale uprawomocnił się dopiero w dniu 17.06.2005 r., a więc już po dacie przedawnienia tegoż czynu kwalifikowanego z art. 157 § 2 k.k. W tym stanie rzeczy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 28.02.2005 r. wydany w sprawie o sygn..
II K 563/04 jako skazujący za jeden z czynów już przedawnionych nie powinien być w ogóle kierowany do wykonania, a jeśli już - to postępowanie wykonawcze winno w części podlegać umorzeniu, jako że jeden z czynów objętych wskazywanym wyrokiem zaocznym przedawnił się zanim wyrok ten stał się prawomocny. W tych okolicznościach sprawy Sąd Okręgowy zwolniony był przy tym od badania dalszych przesłanek dopuszczalności przekazania do wykonania wskazywanego wyroku na terytorium Mongolii. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.