Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 1109/16 AI generated

Appeal dismissed; emergency foster care granted due to foster parents' imprisonment and grandparents' refusal.

Case Number VIII Cz 1109/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal filed by the legal guardian against the district court's decision to place a minor in emergency foster care. The court found that the original foster parents were imprisoned, creating an urgent need for alternative care, while the minor's grandparents refused to take on the responsibility due to health issues and age. Consequently, the court ruled that the lower court's decision was justified by the best interests of the child and the impossibility of other arrangements.

Legislator headnote

AI generated

Art. 109 § 2 pkt 5 k.r.s.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: In emergency situations where the child's welfare is threatened, the guardianship court may place the child in emergency foster care even if the original foster parents are incapacitated, provided no other suitable family members are willing or able to care for the child.

Keywords

AI generated
emergency foster care best interests of the child incapacitated foster parents guardianship court decision imprisonment of caregivers refusal of grandparents procedural appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 109 § 2 pkt 5 k.r.s.
Zgodnie z art. 109§1 kro jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie zarządzenia.
Art. 385 k.p.c.
W świetle powyższego, Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie jest bezzasadne i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 328§2 k.p.c
złożyła wniosek o przerwę w karze i spełnia takie warunki, a także naruszenie art. 328§2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W świetle powyższego, Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie jest bezzasadne i na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 §2 k.p.c
art. 13 §2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 1109/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO Małgorzata Kończal ( spr.) Sędziowie : SSO Hanna Matuszewska, SSO Jadwiga Siedlaczek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu przy udziale : I. K., M. K. (1), P. K. o rozwiązanie rodziny zastępczej na skutek zażalenia uczestnika P. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt III ROpm 49/15 postanawia: oddalić zażalenie. /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal / /SSO Jadwiga Siedlaczek /

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie powierzył sprawowanie pieczy zastępczej nad małoletnią P. G. , córką B. G. i S. G., urodzoną w dniu (...) A. M. i R. M., zam. P. (...)- zawodowej rodzinie zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego od dnia 12 września 2016r. do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o rozwiązanie rodziny zastępczej. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że małoletnia P. G. została umieszczona w rodzinie zastępczej I. i M. K. postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009r. I. i M. K.prawomocnym z dniem 14 października 2014r. wyrokiem zostali skazani na kary pozbawienia wolności 2 lata i 6 miesięcy.

Początkowo korzystali z odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, a następnie wstrzymania wykonania kary do czasu rozpoznania prośby o ułaskawienie przez Prezydenta RP. W związku z nieskorzystaniem z prawa łaski wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności zostało odwołane i obecnie zarówno M. K. (1)jak i I. K. zostali osadzeni w zakładzie karnym, a zatem nie mogą wykonywać obowiązków związanych z ustanowieniem ich rodziną zastępczą i dobro małoletniej P. jest zagrożone. W dniu 12 września 2016r. małoletnia P. G. została umieszczona za zgodą rodziny zastępczej w zawodowej rodzinie zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego u A. i R.

M. zam. W P.. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik P. K. będący opiekunem prawnym małoletniej P. G.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu I instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez błędne przyjęcie, że istnieje potrzeba umieszczenia małoletniej P. w rodzinie zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego w sytuacji, gdy małoletnia mogła zostać umieszczona u rodziców I. K., J. i B. J., którzy są dziadkami małoletniej oraz uchybienia procesowe mające wpływ na wynik sprawy a wyrażające się w uznaniu, że I.

K. nie będzie mogła sprawować opieki nad dzieckiem w sytuacji, gdy I. K. złożyła wniosek o przerwę w karze i spełnia takie warunki, a także naruszenie art. 328§2 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości i powierzenie pieczy zastępczej nad małoletnią P. G. J. i B. J. a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 109§1 kro jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie zarządzenia. Sąd opiekuńczy może w szczególności zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych (art. 109§2 pkt 5 in principio). Chodzi o to, aby w nagłej sytuacji, gdy jest zagrożone dobro małoletniego sąd opiekuńczy mógł podjąć takie działania, które w najlepszy i najszybszy sposób zabezpieczą dobro małoletniego dziecka.

Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Małoletnia P. G. była umieszczona w rodzinie zastępczej u I. i M. K., u których mieszkała przez kilka lat. Z chwilą osadzenia w zakładzie karnym celem odbycia kary pozbawienia I. K. (już wcześniej osadzony został M. K. (1)) małoletnia pozostała bez opieki i powstała nagła sytuacja zagrażająca dobru małoletniej. Konieczne było zatem zapewnienie małoletniej stosownej opieki. Wbrew zarzutom skarżącego, umieszczenie małoletniej u J. i B.

J., dziadków małoletniej a jednocześnie rodziców I. K. nie było możliwe. Jak wynika bowiem z wywiadu środowiskowego kuratora sądowego z dnia 18 października 2016r., sporządzonego na podstawie wywiadu z dnia 13 października 2016r. między innymi u J. J., J. i B. J. nie rozważają utworzenia dla małoletniej P. rodziny zastępczej, twierdzą, że nie pozwala im na to stan zdrowia i trudności wychowawcze, jakie sprawia małoletnia. Oboje małżonkowie mają skończone 65 lat i wymagają sami pomocy w niektórych czynnościach, schorowany jest w szczególności J.

J.. Trudno więc, wbrew ich woli, powierzyć im pieczę nad małoletnią P.. Gdyby J. i B. J. chcieli zaopiekować się małoletnią wnuczką, to wiedząc o osadzeniu ich córki I. K. i konieczności roztoczenia opieki nad małoletnią P., sami zgłosiliby taką gotowość i nie dopuścili do umieszczenia małoletniej w rodzinie zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego. Również opiekun prawny małoletniej(skarżący) P. K. mieszkający na stale w Wielkiej Brytanii nie jest w stanie zapewnić małoletniej stosownej opieki zwłaszcza, że nawet z funkcji opiekuna prawnego nie wywiązuje się w sposób właściwy (np. w ogóle nie kontaktuje się ze szkolą, do której uczęszcza małoletnia).

W takiej sytuacji oczywistym jest, że istniała pilna potrzeba zabezpieczenia opieki dla małoletniej P. G.. Nie mogą zmienić tej oceny z całą pewnością przewidywania skarżącego co do tego, że I. K. otrzyma przerwę w karzę, bo złożyła stosowny wniosek i według skarżącego spełnia warunki do otrzymania takiej przerwy. Wbrew też twierdzeniom skarżącego, jak wynika z pisma Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia 30 listopada 2016r., małoletnia P. jest w dobrej kondycji psychicznej, nawiązała pozytywne relacje w nowej rodzinie zastępczej, jej zachowanie w szkole uległo poprawie, jest radośniejsza, częściej się uśmiecha.

Powyższe wskazuje, że decyzja Sądu I instancji była zgodna z dobrem małoletniej, a zatem prawidłowa. Jedynie dla porządku należy wskazać, że zarzut dotyczący naruszenia art. 328 §2 k.p.c. był nieuzasadniony. Sąd I instancji w sposób właściwy uzasadnił swoją decyzję. W świetle powyższego, Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie jest bezzasadne i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal / /SSO Jadwiga Siedlaczek /