Appeal dismissed for lack of statutory grounds for retrial under Polish Civil Procedure Code. Plaintiff failed to cite specific legal basis for retrial. Court upheld lower court's rejection of motion. Appeal rejected due to absence of statutory grounds for retrial. Plaintiff's general dissatisfaction with judgment was insufficient. Court correctly applied Article 410 of Civil Procedure Code. Appeal dismissed for lack of statutory grounds for retrial.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Grudziądz rejected the plaintiff's motion for retrial, citing the absence of statutory grounds under Article 410 of the Civil Procedure Code. The plaintiff appealed this decision, arguing that the defendant's lawyer's absence at the hearing violated her right to defense and questioning the lower court's judgment. The Court of Appeal dismissed the appeal, ruling that the plaintiff's general dissatisfaction and the specific incident did not constitute a legal basis for retrial, thereby upholding the lower court's decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401-404 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c. A motion for retrial is an extraordinary remedy limited to specific statutory grounds; general dissatisfaction with a final judgment or isolated procedural irregularities not amounting to a violation of rights do not justify its reopening.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Cz 1011/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicząca SSO Małgorzata Kończal (spr.), Sędziowie SO Jadwiga Siedlaczek, SO Marek Paczkowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. N. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu (...) w G. o zapłatę w przedmiocie skargi powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 26 listopada 2015 r. sygn. akt I C 1637/15 na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 14 września 2016 r. w sprawie I C 1763/16 postanawia: oddalić zażalenie. /SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Paczkowski/
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu odrzucił skargę powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt I C 1637/15. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowa skarga nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Tym samym, zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., skarga ta podlegała odrzuceniu. Powódka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżąca podniosła, że wydane orzeczenie jest dla niej krzywdzące. Wskazała, że w toku postępowania, którego dotyczy przedmiotowa skarga, na terminie rozprawy nie stawił się pełnomocnik pozwanego, a Sąd odebrał zeznania tylko od niej. W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżąca kwestionowała zasadność wyroku z dnia 26 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia. Oznacza to, że nie stanowi ona „zwykłego” środka zaskarżenia (jak zażalenie czy apelacja), w ramach którego strona może wdawać się w polemikę ze stanowiskiem Sądu. Wniesienie skargi jest dopuszczalne tylko i wyłącznie na ściśle określonych przepisami podstawach (art. 401 – 404 k.p.c.), tj.: - miała miejsce nieważność postępowania, z uwagi na nieprawidłowy skład sądu lub pozbawienie strony możności działania; - zapadło orzeczenie o niezgodności przepisu, na podstawie którego wydano orzeczenie, z aktami prawnymi wyższego rzędu; - wyrok został wydany wskutek dokonania przestępstwa; - istnieją dwa orzeczenia dotyczące tego samego stosunku prawnego; - wykryto nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie, skarga powódki nie została oparta na żadnej ze wskazanych podstaw wznowienia postępowania. Zarówno bowiem w treści skargi jak i zażalenia nie wynika, aby powódka wskazywała na którąś z powyższych podstaw, jedynie ogólnikowo podważa słuszność i zasadność wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt I C 1637/15, oddalającego jej powództwo o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu (...) w G.. W szczególności podstawa taka nie wynika z przytaczanych przez skarżącą okoliczności dotyczących nieobecności pełnomocnika pozwanego na terminie rozprawy, ponieważ w żaden sposób nie naruszyło to prawa powódki do obrony jej praw.
Podkreślić należy, że w takiej sytuacji Sąd, niezależnie od tego, jak silne jest przekonanie powódki o słuszności jej twierdzeń, nie ma możliwości wznowienia prawomocnie już zakończonego postępowania. Stanowiłoby to naruszenie przepisów prawa. Zgodnie bowiem z art. 410 § 1 zd.1 k.p.c., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. W konsekwencji uznać należało, że Sąd Rejonowy prawidłowo odrzucił skargę powódki, na podstawie powołanego przepisu, tym samym zażalenie powódki zasługiwało na oddalenie (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.). /SSO Jadwiga Siedlaczek/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Paczkowski/