Court dismissed appeal for fee waiver due to lack of financial documentation by legal entity.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's request to waive court fees for an appeal filed by a legal entity. The appellant argued for a fee waiver based on difficult financial circumstances but failed to submit any supporting documents to the lower court. The court ruled that under the Civil Costs Act, a legal entity must provide concrete evidence of insufficient funds, and the absence of such proof constitutes a substantive failure rather than a formal defect.
Legislator headnote
AI generatedArt. 103 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c.: A legal entity seeking a waiver of court costs must substantiate its claim with documentary evidence of insufficient funds; failure to do so results in the dismissal of the request.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 259/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Harmata Protokolant: Małgorzata Florek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w S. przeciwko (...) S.A. w M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt V GC 459/15upr postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29.07.2016r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu oddalił wniosek pozwanej o zwolnienie od uiszczenia opłaty od apelacji, w uzasadnieniu wskazując, iż zarząd pozwanej spółki nie przedstawił żadnych dokumentów na podstawie których Sąd mógł ocenić sytuację finansową spółki. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych Sądu podczas gdy obiektywna ocena materiału dowodowego, wskazuje, iż pozwana winna otrzymać dobrodziejstwo zwolnienia opłaty sądowej od środka zaskarżenia od wyroku z którym się nie zgadza.
Żalący się wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia o zwolnienie strony pozwanej od obowiązku uiszczenia opłaty od apelacji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Pozwany złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 29.01.2016r. wraz z wnioskiem o zwolnienie od ponoszenia opłaty od apelacji. W uzasadnieniu wniosku o zwolnienie wskazał, iż z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie opłaty tej pokryć.
Do wniosku nie dołączył żadnych dokumentów. Na mocy art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., nr 167, poz. 1398, z późn. zm.) Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Instytucja zwolnienia strony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w polskim systemie wymiaru sprawiedliwości nie jest regułą i stosowana jest w sytuacjach wyjątkowych. Opłaty uiszczane w związku z toczącymi się sprawami sądowymi są bowiem dochodem Skarbu Państwa.
Zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłat jest więc w rzeczywistości kredytowaniem - w tym przypadku - przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, co może mieć miejsce w wyjątkowych okolicznościach. Należy podkreślić, iż w myśl art. 103 w/w ustawy podstawą zwolnienia od kosztów sądowych jest wykazanie braku dostatecznych środków na ich uiszczenie, czego wnioskodawca w niniejszym postępowaniu nie uczynił. Korzyść ze zwolnienia od kosztów ma odnieść strona i to ona powinna w sposób sprawny i wszechstronny przedstawić argumenty na rzecz uwzględnienia wniosku.
Nieudokumentowania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przez osobę prawną nie można, w świetle art. 103 w/w ustawy, uznać za brak formalny podlegający rygorowi z art. 130 k.p.c. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest pismem procesowym, powinien więc zawierać przedstawienie opisu kondycji finansowej wnioskodawcy wraz z dowodami na poparcie przytoczonych okoliczności (art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c.). Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w orzeczeniu z dnia 2 października 1998 r. (III CZP 34/98, Prok. i Pr. 1999, nr 3, poz. 38), iż wystarczające (niewystarczające) udokumentowanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przez osobę prawną odnosi się do sfery dowodowej regulowanej przepisami o postępowaniu dowodowym (art. 227-234 k.p.c.), dlatego skutkiem zaniechania wnioskodawcy w tym zakresie jest oddalenie wniosku, a nie jego zwrot.
Na marginesie wskazać należy, iż brak było przeszkód dla rozpoznania niniejszego zażalenia skoro nie podlegało ono opłacie na zasadzie art. 95 ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych . Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy podzielając stanowisko Sądu Rejonowego orzekł jak w sentencji na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 par. 2 kpc. ZARZĄDZENIE (...) (...)