Court dismisses dismissal of gambling case due to lack of prosecutor's indictment, citing procedural defect under Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.

Sygn. akt V Kz 891/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 grudnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: st. sekr. sąd. Sylwia Kurek przy udziale Prokuratora Krystyny Miszczak – Borkowskiej i przedstawiciela Urzędu Celnego I w Ł. Ł. Z. po rozpoznaniu w sprawie M. W. oraz Ł. S. oskarżonych o czyny z art. 107 § 1 k.k.s. i in. zażaleń wniesionych przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. oraz Prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi - Widzewa w Łodzi z dnia 22 września 2016 roku, sygn. akt III K 343/16 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 2 k.p.k. oraz art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że jako podstawę umorzenia postępowania przyjąć art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.;

2. w pozostałej części utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz M. W. oraz Ł. S. kwoty po 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 września 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. umorzył postępowanie przeciwko oskarżonym podnosząc, iż przepisy ustawy o grach hazardowych wypełniające blankietową normę art. 107 § 1 k.k.s. jako mające tzw. charakter techniczny nie mogły być stosowane w związku z brakiem ich notyfikacji Komisji Europejskiej. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżyli w całości zażaleniami na niekorzyść oskarżonych Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. oraz Prokurator wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Mimo, iż zażalenia wniesione przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. oraz Prokuratora w zakresie podniesionych zarzutów były zasadne, to nie mogły odnieść postulowanego skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania gdyż w sprawie wystąpiła ujemna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela. Zgodnie z treścią art. 155 § 1 i 2 k.k.s. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku w sprawie, w której finansowy organ postępowania przygotowawczego prowadził śledztwo, oraz w sprawie o przestępstwo skarbowe, w której prowadził on dochodzenie objęte nadzorem prokuratora, organ ten, jeżeli nie umarza postępowania, sporządza w ciągu 14 dni od zakończenia dochodzenia lub śledztwa akt oskarżenia i przesyła go wraz z aktami prokuratorowi, ze wskazaniem, jaki materiał dowodowy przedstawiono stronom podczas czynności, o której mowa w art. 154a, jako przekazywany do sądu wraz z aktem oskarżenia, przekazując jednocześnie prokuratorowi także ewentualne wnioski, o których mowa w § 7, oraz dowody rzeczowe.

Akt oskarżenia zatwierdza i wnosi do sądu prokurator. W przedmiotowej sprawie przedłużając dochodzenie powyżej 6 miesięcy w dniu 23 października 2015 r. (k.

78) w trybie art. 153 § 1 k.k.s. prokurator objął dochodzenie nadzorem (por. uchwała SN z dnia 21 stycznia 2016, I KZP 13/15). W zaistniałej sytuacji winien on zatem zatwierdzić i wnieść do Sądu akt oskarżenia. Wniesienie aktu oskarżenia przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. w dniu 2 czerwca 2016 r., a nie przez prokuratora skutkuje stwierdzeniem, że w przedmiotowej sprawie brak jest skargi uprawnionego oskarżyciela. Mając na uwadze powyższe, niezależnie od błędnych ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie technicznego charakteru przepisu art. 6 ust. 1 ustawy grach hazardowych należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. O poniesionych kosztach wynagrodzenia obrońcy ustanowionego z wyboru orzeczono w oparciu o art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. oraz § 11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800).