Court allows pension claim by recognizing unpaid farm work as qualifying service years.
Legislator summary
AI generatedThe court overturned the Social Insurance Institution's denial of early retirement, ruling that the applicant met the 25-year service requirement. The applicant argued that unpaid agricultural work on his parents' farm from 1972 to 1975 should count toward his pension eligibility. The court found the farm's size and the applicant's daily labor sufficient to validate this period, thereby granting the pension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 2 k.p.c.: The court may recognize unpaid agricultural work on parents' farms as qualifying service if the scale of work and farm size substantiate the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2129/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18 lipca 2016 roku (znak (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił Z. W. prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca nie spełnia, przewidzianych w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, warunków do uzyskania emerytury, gdyż do dnia 1 stycznia 1999 r. wprawdzie udokumentował co najmniej 15 letni staż pracy w szczególnych warunkach (18 lat, 4 miesiące i 3 dni), jednak na wymagane 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego pracy udowodnił staż wynoszący jedynie 21 lat, 3 miesiące i 26 dni.
Ponadto organ rentowy wskazał, że nie uznał okresu pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców od 3 sierpnia 1972 r. do 1 września 1975 r. ponieważ nie został wystarczająco udokumentowany. /decyzja k. 26-26 odwrót plik II akt ZUS/ Decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 roku (znak (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił Z. W. prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca nie spełnia, przewidzianych w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, warunków do uzyskania emerytury, gdyż do dnia 1 stycznia 1999 r. wprawdzie udokumentował co najmniej 15 letni staż pracy w szczególnych warunkach (21 lat, 6 miesięcy i 28 dni), jednak na wymagane 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego pracy udowodnił staż wynoszący jedynie 24 lata, 3 miesiące i 26 dni.
Ponadto organ rentowy wskazał, że nie uznał okresu pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców od 3 sierpnia 1972 r. do 1 września 1975 r. ponieważ nie został wystarczająco udokumentowany. Powyższą decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych uchylił decyzję z dnia 18 lipca 2016 r. /decyzja k. 28-28 odwrót plik II akt ZUS/ Wnioskodawca uznał obie powyższe decyzje za krzywdzące i, działając przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w dniu 16 sierpnia 2016 r. złożył odwołanie od decyzji z dnia 18 lipca 2016 roku (sygn. akt VIII U 2129/16), a w dniu 8 września 2016 r. złożył odwołanie od decyzji z dnia 22 sierpnia 2016 roku (sygn. akt VIII U 2766/16).
W obu odwołaniach skarżący zarzucił organowi rentowemu nierozpatrzenie w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a tym samym niewyjaśnienie okoliczności istotnych dla sprawy oraz sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że wnioskodawca nie posiada 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonych decyzji i przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury od dnia 1 lipca 2016 r. W ocenie wnioskodawcy organ rentowy bezzasadnie nie zaliczył mu do okresu składkowego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu przez niego 16 roku życia w okresie od 3 sierpnia 1972 r. do 31 sierpnia 1975 r.
Nadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz od organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. /odwołanie k. 2 – 4 akt VIII U 2129/16, odwołanie k. 2 – 4 akt VIII U 2766/16 / W odpowiedzi z dnia 15 września na obydwa odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie przytaczając argumentację tożsamą, jak w zaskarżonych decyzjach. /odpowiedź na odwołanie k. 7 - 7 odwrót akt VIII U 2129/16, k. 18 – 19 akt VIII U 2766/16 / Na podstawie art. 219 k.p.c. Sąd Okręgowy w Łodzi połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VIII U 2129/16 i VIII U 2766/16 oraz postanowił prowadzić je dalej pod sygn. akt VIII U 2129/16. /o koliczność bezsporna/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Z. W. urodził się w dniu (...). /bezsporne/ W dniu 5 lipca 2016 r. wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę. /wniosek k. 1 – 4 plik II akt ZUS/ Wnioskodawca posiada wynoszący 21 lat, 6 miesięcy i 28 dni staż pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. /bezsporne/ Wnioskodawca nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. /bezsporne/ Organ rentowy uznał za udowodnione przez wnioskodawcę 24 lata, 3 miesiące i 26 dni ogólnego stażu pracy, w tym okresów składkowych: 24 lata oraz okresów nieskładkowych: 3 miesiące i 26 dni. /bezsporne, karta przebiegu zatrudnienia – k. 27-27 odwrót plik II akt ZUS, decyzja z 22.08.2016 r.
– k. 28-28 odwrót plik II akt ZUS / Rodzice wnioskodawcy - J. i Ł. małżonkowie (...) od roku 1958, na podstawie umowy darowizny, byli właścicielami gospodarstwa rolnego po rodzicach matki wnioskodawcy o powierzchni 3 ha, składającego się z działki ewidencyjnej nr (...), położonego w miejscowości S., powiat (...) – obecnie S. - (...). /poświadczona za zgodność z oryginałem kopia aktu notarialnego z 03.05.1958 r. – k. 6 akt VIII U 2766/16/ W latach 1970 – 1973 ojciec wnioskodawcy J. W. figurował w ewidencji gruntów dla obrębu S. jako władający nieruchomością położoną w obrębie S., oznaczonej jako działka nr (...) o powierzchni 2,914 ha, natomiast w latach 1973 – 1977 jako władający powyższą nieruchomością oraz właściciel nieruchomości oznaczonych nr 42 i 165 o powierzchni 4,549 ha. /zaświadczenie Starostwa Powiatowego w Z. z 21.06.2016 r.
– k. 17 plik II akt ZUS/ Matka wnioskodawcy Ł. W. jest zameldowana i zamieszkuje pod adresem S. - (...) od dnia 22 października 1955 r. Ojciec wnioskodawcy J. W. był zameldowany i zamieszkiwał pod adresem S. - (...) od dnia 1 stycznia 1951 r. do chwili śmierci w dniu 25 sierpnia 2008 r. Pod ww. adresem od 1951 r. aż do chwili śmierci w 1993 r. i 1999 r. zamieszkiwali również rodzice matki wnioskodawcy J. i J. małżonkowie F.. /zaświadczenie Wójta Gminy O. z 02.09.2016 r. – k. 9, 10 akt VIII U 2766/16/ Wnioskodawca zamieszkiwał wraz rodzicami pod adresem S. – (...) od urodzenia aż do ukończenia nauki w szkole średniej, którą pobierał w II Liceum Ogólnokształcącym w Z. od 1 września 1971 r. do 31 sierpnia 1975 r.
Od września 1975 r. wnioskodawca rozpoczął naukę poza miejscem zamieszkania, tj. w W.. /zeznania wnioskodawcy - e-protokół z rozprawy z 06.12.2016 r., czas nagrania 00:02:27 – 00:16:17, płyta CD – k. 30; zaświadczenie z 24.06.2016 r. – k. 13 plik II akt ZUS/ W gospodarstwie rodziców wnioskodawcy na całym jego obszarze prowadzona była uprawa roślin na własny użytek oraz w ramach kontraktacji (zboża, buraki, ziemniaki i warzywa) oraz hodowla zwierząt (6-7 krów, 10 cieląt i 10 świń przeznaczonych na tucz). Nie były wykorzystywane maszyny rolnicze.
Prace były wykonywane ręcznie. Codziennie w godzinach porannych poprzedzających wyjście wnioskodawcy do szkoły (od godz. 4-4.30 do 7.00) wnioskodawca wraz pozostałymi dorosłymi domownikami zajmował się karmieniem i pojeniem zwierząt oraz dojeniem krów. W godzinach popołudniowych - po powrocie wnioskodawcy ze szkoły (od 16.00 do 20.00), pomagał on w karmieniu zwierząt, dojeniu krów, porządkowaniu pomieszczeń inwentarskich oraz przygotowaniu karmy na następny dzień. Dodatkowo w okresie od wiosny do jesieni dochodziły dodatkowe obowiązki związane z pracą w polu i uprawą roślin (orka, sianie zboża, sadzenie ziemniaków, sianie warzyw, zbiór i młócenie zboża, zbiór ziemniaków i ich kopcowanie, koszenie, suszenie i zbiór traw).
Wnioskodawca pomagał rodzicom we wszystkich tych pracach. Dla uzyskania promocji do kolejnych klas wnioskodawcy wystarczały wiadomości uzyskane podczas zajęć lekcyjnych w szkole. /zeznania świadka Ł. W. - e-protokół z rozprawy z 06.12.2016 r., czas nagrania 00:35:58 – 00:45:28, płyta CD – k. 30; zeznania świadka Z. R. - e-protokół z rozprawy z 06.12.2016 r., czas nagrania 00:22:32 – 00:29:19, płyta CD – k. 30; zeznania świadka S. B. - e-protokół z rozprawy z 06.12.2016 r., czas nagrania 00:29:20 – 00:35:57, płyta CD – k. 30; zeznania wnioskodawcy - e-protokół z rozprawy z 06.12.2016 r., czas nagrania 00:02:27 – 00:16:17 w zw. z 00:47:46 – 00:57:12, płyta CD – k. 30/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w niniejszej sprawie dokumentów, których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała oraz w oparciu o osobowe źródła dowodowe w postaci zeznań świadków Ł.
W., Z. R. i S. B. oraz zeznań wnioskodawcy. Zgromadzonym dowodom Sąd w całości dał wiarę. Zeznania świadków były, zdaniem Sądu, wzajemnie spójne i korespondujące ze sobą oraz znajdowały potwierdzenie w dokumentach a także w zeznaniach wnioskodawcy. Podkreślić należy, że świadkowie Z. R. i S. B. to osoby dla wnioskodawcy obce, nie związane z nim ani rodzinnie ani towarzysko. Nie ma zatem żadnych przyczyn aby świadkowie ci zeznawali tendencyjnie na korzyść wnioskodawcy, czy rozmijali się z prawdą. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności pozwalających na podważenie wiarygodności tych świadków.
Biorąc pod uwagę, że wnioskodawca i świadek Ł. W. jako osoby względem siebie bliskie (świadek jest matką wnioskodawcy), byli zainteresowani uzyskaniem korzystnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie dokonana przez Sąd ocena wiarygodności i mocy dowodowej ich zeznań była szczególnie wnikliwa i krytyczna. Wynik tej oceny jest jednak pozytywny. Zeznania wnioskodawcy oraz świadka Ł. W. są bowiem jasne, logiczne, wewnętrznie spójne i - co najistotniejsze - znajdują pełne potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym, tj. w szczególności w dokumentach i zeznaniach świadków.
Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawcy i świadków co do faktu, że w spornym okresie wnioskodawca pomagał w pracach w gospodarstwie rolnym swoich rodziców.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. Nr 887 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. (art. 196 ustawy) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz, 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Zaś ust. 2 w/w przepisu stanowi, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki: osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 65 lat (dla mężczyzn), oraz mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat (dla mężczyzn).
Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 – 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Według treści § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W przedmiotowym stanie faktycznym nie budzi wątpliwości fakt, iż wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe, co do wieku (wnioskodawca ukończył 60 lat w dniu 3 sierpnia 2016 roku), posiadania co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych (wnioskodawca bezspornie wykazał staż pracy w szczególnych warunkach wynoszący 21 lat, 6 miesięcy i 28 dni) oraz nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. W ocenie Sądu - wbrew stanowisku organu rentowego - wnioskodawca spełnia również warunek, co posiadania minimalnego wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych, które uprawniałyby go do świadczenia emerytalnego.
Organ rentowy uznał za udowodnione przez wnioskodawcę 24 lata, 3 miesiące i 26 dni ogólnego okresu podlegania ubezpieczeniu, w tym okresów składkowych: 24 lata oraz okresów nieskładkowych: 3 miesiące i 26 dni. Zatem do minimalnego wymiaru ogólnego stażu zatrudnienia, tj. do 25 lat, brakuje skarżącemu okres 8 miesięcy i 4 dni. Wnioskodawca w niniejszym postępowaniu wnosił o zaliczenie do ogólnego stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, po ukończeniu 16 roku życia, w okresie od dnia od 3 sierpnia 1972 r. do 31 sierpnia 1975 r. (3 lata i 28 dni).
W sprawach zaliczenia pracy w gospodarstwie rolnym zastosowanie ma art. 10 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepis art. 10 ust. 1 wymienia trzy okresy, które z zastrzeżeniem art. 56 można traktować jako okresy składkowe przy ustalaniu prawa do emerytury oraz do obliczania wysokości emerytury. Jako trzeci z nich ustawodawca wymienił w art. 10 ust. 3 przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 roku okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia. Stosownie bowiem do treści art. 10 ust. 1 ustawy emerytalnej przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również, traktując je jako okresy składkowe:
1) okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki, 2) przypadające przed dniem 1 lipca 1977 roku okresy prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16 roku życia, 3) przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 roku okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych w art. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu. Powyższa regulacja wprost nie stawia innych wymagań, jakie należy spełniać w zakresie warunków pracy w gospodarstwie rolnym.
Przede wszystkim przepis ten nie wyznacza rozmiaru świadczonej pracy, podczas gdy art. 6 ust. 2 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do uwzględnienia okresów pracy przed dniem 15 listopada 1991 r. wymaga, aby praca wykonywana była w wymiarze, co najmniej połowy pełnego wymiaru czasu pracy. Wątpliwości odnośnie interpretacji przepisu art. 10 ust. 1 zostały usunięte licznymi orzeczeniami Sądu Najwyższego, w których jako przesłankę zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16-go roku życia przyjmowano wymiar pracy przekraczający 4 godziny dziennie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 28 lutego 1997 r., II UKN 96/96, opubl:
Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 1997, Nr 23, poz. 473; wyrok Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2000 r., II UKN 155/00, opubl: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 2002, Nr 16, poz. 394, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2013 roku w sprawie II UK 368/12 opubl. LEX nr 1363452). Kwestia pracy w gospodarstwie rolnym była wielokrotnie przedmiotem rozważań w orzecznictwie sądowym. Wątpliwości budziło także zaliczenie pracy w gospodarstwie rolnym uczniowi, który nie spełnia kryteriów pojęcia "domownika" z art. 6 pkt 2 ustawy o u.s.r., tj. osobie bliskiej rolnikowi, która ukończyła 16 lat, pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa albo w bliskim sąsiedztwie oraz stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy.
W judykaturze wykształcił się pogląd, iż o uwzględnieniu przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalno-rentowych okresów pracy w gospodarstwie rolnym sprzed objęcia rolników obowiązkiem opłacania składki na rolnicze ubezpieczenie społeczne domowników (tj. przed dniem 1 stycznia 1983 r.) przesądza wystąpienie dwóch okoliczności:
1) wykonywanie czynności rolniczych powinno odbywać się zgodnie z warunkami określonymi w definicji legalnej "domownika" z art. 6 pkt 2 ustawy o u.s.r. oraz 2) czynności te muszą być wykonywane w wymiarze nie niższym niż połowa ustawowego czasu pracy, tj. minimum 4 godziny dziennie. W orzecznictwie wskazywano również, iż za stałą pracę w gospodarstwie rolnym nie można uznać jedynie doraźnej pomocy w wykonywaniu typowych obowiązków domowych, zwyczajowo wymaganych od dzieci, jako członków rodziny rolnika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 10 maja 2000 r., II UKN 535/99, opubl:
Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 2001, Nr 21, poz. 650). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do zaliczenia spornego okresu od 3 sierpnia 1972 r. do 31 sierpnia 1975 r. (3 lata i 28 dni) jako pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 10 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Z. W. przebywając w spornym okresie w gospodarstwie rolnym swoich rodziców spełniał kryteria „domownika” w z art. 6 pkt 2 ustawy o u.s.r.
Czynności wykonywane w spornym okresie czasu przez wnioskodawcę w ramach pomocy w prowadzeniu gospodarstwa rolnego miały cechę stałości – były one wykonywane codziennie przez cały sporny okres czasu, a ich zakres determinowany był cyklem rozwojowym uprawianych roślin i hodowanych zwierząt. Wnioskodawca w całym spornym okresie zamieszkiwał w przedmiotowym gospodarstwie rolnym z rodzicami oraz pozostałymi domownikami prowadząc z nimi wspólne gospodarstwo domowe. Zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznań świadków oraz zeznań wnioskodawcy dał również podstawę do uznania, że wnioskodawca pracował w gospodarstwie rolnym rodziców w wymiarze przekraczającym połowę pełnego wymiaru czasu pracy.
Jak bowiem ustalił Sąd w toku postępowania dowodowego wnioskodawca codziennie w godzinach porannych poprzedzających wyjście wnioskodawcy do szkoły (od godz. 4- 4.30 do 7.00) wraz pozostałymi dorosłymi domownikami zajmował się karmieniem i pojeniem zwierząt oraz dojeniem krów, zaś w godzinach popołudniowych - po powrocie ze szkoły (od 16.00 do 20.00), pomagał w karmieniu zwierząt, dojeniu krów, porządkowaniu pomieszczeń inwentarskich oraz przygotowaniu karmy na następny dzień. Dodatkowo w okresie od wiosny do jesieni do czynności wykonywanych przez wnioskodawcę w gospodarstwie rodziców dochodziły dodatkowe obowiązki związane z pracą w polu i uprawą roślin (orka, sianie zboża, sadzenie ziemniaków, sianie warzyw, zbiór i młócenie zboża, zbiór ziemniaków i ich kopcowanie, koszenie, suszenie i zbiór traw).
Wnioskodawca pomagał rodzicom we wszystkich tych pracach. Zdaniem Sądu o realności podnoszonego przez wnioskodawcę rozmiaru i czasookresu wykonywanych prac świadczy zarówno powierzchnia gospodarstwa rolnego rodziców (ok. 7 ha – przy braku wykorzystywania maszyn rolniczych), jak i rozmiar prowadzonej hodowli i upraw. Gospodarstwo rolne rodziców zaspakajało zarówno własne potrzeby rodziny, która w nim mieszkała, jak również prowadziło produkcję płodów rolnych (zboże, mleko) w ramach kontraktacji. Powyższe okoliczności nakazują uznać za wiarygodne, że każdego dnia w okresie spornym wnioskodawca był obciążony pracą w tym gospodarstwie w wymiarze przekraczającym 4 godziny dziennie.
Skoro zatem wnioskodawca udowodnił, że w spornym okresie wykonywał codziennie przez co najmniej 4 godziny prace w gospodarstwie rodziców, to zachodzą podstawy do zaliczenia tego okresu do jego ogólnego stażu pracy. W tym stanie rzeczy, w oparciu o poczynione ustalenia i obowiązujące przepisy prawa, Sąd Okręgowy uznał, że skarżący spełnił wszystkie warunki do nabycia prawa do emerytury, gdyż (po uwzględnieniu spornego okresu w wymiarze 3 lat i 28 dni) legitymuje się stażem okresów składkowych i nieskładkowych przewyższającym 25 lat.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzje z dnia 22 sierpnia 2016 r. i przyznał Z. W. od dnia 3 sierpnia 2016 r. (tj. od daty ukończenia przez niego 60 roku życia) prawo do emerytury (pkt 1. wyroku). Wobec wydania przez organ rentowy w dniu 22 sierpnia (...). decyzji zamiennej w stosunku do decyzji z dnia 18 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy – na podstawie art. 477 13 k.p.c. w zw. z art. 355 k.p.c. - umorzył postępowanie w zakresie wynikającym z wniesionego przez wnioskodawcę odwołania od decyzji z dnia 18 lipca 2015 r. (pkt 2. wyroku) uznając, że prowadzenie postępowania w tym zakresie (z uwagi na to, że ww. decyzja została uchylona decyzją zamienną, co do której Sąd orzekł w punkcie 1. wyroku) jest zbędne.
O kosztach procesu Sąd Okręgowy rozstrzygnął w punkcie 3. wyroku stosownie do wyników postępowania i na podstawie art. 98 k.p.c. zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. na rzecz Z. W. kwotę 720 zł (2 x 360 zł) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika procesowego skarżącego Sąd ustalił na podstawie § 9 ust. 2 (w brzmieniu obowiązującym do spraw wszczętych przed dniem 27 października 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. ( Dz.
U. z 2015 roku, poz.1804), mając na uwadze, że zgodnie z § 2 obowiązującego od dnia 27 października 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016.1667) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu, wypożyczając akta rentowe. /RP/