Legislator Case Law & Legislation
II Cz 521/16 AI generated

Court allows creditor's appeal to revoke bailiff's partial dismissal of execution proceedings and cost rulings.

Case Number II Cz 521/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court overturned the bailiff's decision to partially dismiss execution proceedings and rule on costs, ordering a full revocation of those rulings. The bailiff had dismissed the creditor's appeal against the dismissal of execution cases but failed to address the debtor's specific request to shift procedural costs to the creditor. The appellate court held that the bailiff must consider the entire scope of the appeal, including the debtor's cost objection, and that the lower court could not rule on the debtor's request to shift costs without violating the principle of *reformationis in peius* since the creditor appealed the full dismissal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 767 § 4 zd. 3 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c. - A bailiff must consider the entire scope of an appeal filed by a creditor, including objections by the debtor regarding cost allocation, and the appellate court cannot rule on the debtor's request to shift costs if the creditor appealed the full dismissal to avoid violating the principle of *reformationis in peius*.

Keywords

AI generated
execution proceedings dismissal bailiff appeal scope procedural cost allocation reformationis in peius civil procedure code partial dismissal revocation costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 825 pkt 1 k.p.c.
akt Km 1405/15, Km 1409/15 i Km 1410/15 Komornik umorzył prowadzone postępowania egzekucyjne na podstawie art. 825 pkt l k.p.c., a ponadto rozstrzygnął o kosztach postępowania egzekucyjnego.
Art. 767 § 4 zd. 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 767 § 4 zd.
Art. 759 § 2 k.p.c.
co do rozstrzygnięć dotyczących kosztów postępowania egzekucyjnego winno ulec, na podstawie art. 759 § 2 k.p.c., uchyleniu.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Dlatego, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Tym samym zaskarżone postanowienia uchylające postanawiania w części, która się uprawomocniła, naruszają, stosowany z mocy art. 13 § 2 k.p.c., przepis art.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania skargowego i zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c
Tym samym zaskarżone postanowienia uchylające postanawiania w części, która się uprawomocniła, naruszają, stosowany z mocy art. 13 § 2 k.p.c., przepis art.
art. 395 § 2 k.p.c
359 § l k.p.c., a skoro też nie zostało zaskarżone, to nie podlegało uchyleniu w trybie art. 395 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 521/16 POSTANOWIENIE K., dnia 29 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Marian Raszewski SSO Henryk Haak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Przedsiębiorstwo (...) z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. z udziałem dłużnika M. T. na skutek skargi wierzyciela na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. J. B. – postanowień z dnia 19 lutego 2016 r. w sprawach Km 1405/15, Km 1409/15 i Km 1410/15 w przedmiocie zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt I Co 137/16 p o s t a n a w i a : I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać jemu następujące brzmienie: „1. uchylić w całości postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kępnie J. B. z dnia 19 lutego 2016 r. wydane w sprawie Km 1405/15;

2. uchylić w całości postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kępnie J. B. z dnia 19 lutego 2016 r. wydane w sprawie Km 1409/15;

3. uchylić w całości postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kępnie J. B. z dnia 19 lutego 2016 r. wydane w sprawie Km 1410/15;

4. zasądzić od dłużnika M. T. na rzecz wierzyciela Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. kwotę 1.037,00 zł (tysiąc trzydzieści siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.” II. zasądzić od dłużnika M. T. na rzecz wierzyciela Przedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. kwotę 450,00 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. SSO M. Raszewski SSO W.Vogt SSO H.Haak Sygn. akt II Cz 521/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy uchylił częściowo postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kępnie J. B. z dnia 19 lutego 2016 r. wydane w sprawach Km 1405/15, Km 1409/15 i Km 1410/15 w zakresach dotyczących uchylenia postanowień z dnia 3 listopada 2015 r. o umorzeniu postępowania (pkt 1 – 3 ), oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 4) oraz zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania (pkt 5). Sąd Rejonowy ustalił, że postanowieniami z dnia 3 listopada 2015 r. wydanymi w sprawach o sygn. akt Km 1405/15, Km 1409/15 i Km 1410/15 Komornik umorzył prowadzone postępowania egzekucyjne na podstawie art. 825 pkt l k.p.c., a ponadto rozstrzygnął o kosztach postępowania egzekucyjnego.

Na powyższe postanowienia złożył skargę dłużnik (sygn. akt I Co 815/15, I Co 816/15 i I Co 817/15) zaskarżając postanowienia z 3 listopada 2015 r. w części, tj. w punktach 2, 3, 5, 6, 7, a więc w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. W odpowiedzi na złożone skargi Komornik postanowieniami z dnia 19 lutego 2016r. (sygn. akt Km 1405/15, akt Km 1409/15 i Km 1410/15) uchylił w całości postanowienia z dnia 3 listopada 2015 r. Na postanowienia z dnia 19 lutego 2016 r. złożył skargę wierzyciel. Na podstawie ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy uznał, że skargi są częściowo zasadne.

Sąd I instancji zważył, że postanowienia Komornika z dnia 3 listopada 2015 r. w części niezaskarżonej, a więc w części umarzającej postępowania egzekucyjne, uprawomocniły się. Tym samym zaskarżone postanowienia uchylające postanawiania w części, która się uprawomocniła, naruszają, stosowany z mocy art. 13 § 2 k.p.c., przepis art. 365 § l k.p.c., zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego jest postanowieniem kończącym postępowanie i jako takie nie może być zmienione w trybie art. 359 § l k.p.c., a skoro też nie zostało zaskarżone, to nie podlegało uchyleniu w trybie art. 395 § 2 k.p.c. Należało zatem zaskarżone postanowienia uchylić w części rozstrzygnięcia dotyczącego uchylenia postanowień z 3 listopada 2015 r. o umorzeniu postępowania. Wydając zaskarżone postanowienia z 19 lutego 2016 r. Komornik był natomiast uprawniony do uchylenia własnych postanowień z 3 listopada 2015 r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania egzekucyjnego.

W tej bowiem części postanowienia zostały zaskarżone przez dłużnika. Zgodnie z art. 767 § 4 zd. trzecie k.p.c. komornik jest uprawniony uwzględnić skargę w całości. Uwzględnienie skargi przez komornika może polegać na uchyleniu zaskarżonej czynności lub dokonaniu czynności w przypadku zaskarżenia zaniechania przez komornika. W ocenie Sądu a quo , podjęta przez Komornika czynność polegająca na uwzględnieniu skargi była formalnie poprawna, co implikowało Sąd Rejonowy do oddalenia skargi w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia wierzyciel wniósł zażalenie zaskarżając je w części oddalającej skargę.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu postępowania egzekucyjnego, tj. art. 767 § 4 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy nie ma podstaw faktycznych do jego stosowania, albowiem pierwotne żądanie skargi na czynności komornika sprowadzało się do zmiany zaskarżonego postanowienia, natomiast w niniejszej sprawie Komornik Sądowy postanowienie uchylił wbrew żądaniu skargi podmiotu legitymowanego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że skarżący dłużnik domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez obciążenie wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.

Mimo to, postanowieniem z dnia 19 lutego 2016 r. Komornik Sądowy J. B. uchylił zaskarżone postanowienia z dnia 3 listopada 2015 r. w całości, wykraczając poza żądanie skargi, co dodatkowo stoi w sprzeczności z przepisem art. 767 § 4 k.p.c., który zezwala komornikowi na uwzględnienie skargi jedynie w całości. Mając na uwadze powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonych postanowień w całości oraz zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przed Sądem I instancji oraz za postępowanie zażaleniowe, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego, za postępowanie przed Sądem I instancji oraz za postępowanie zażaleniowe.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie ustalił Sąd Rejonowy, postanowieniami z dnia 3 listopada 2015 r. wydanymi w sprawach o sygn. akt Km 1405/15, Km 1409/15 i Km 1410/15 Komornik umorzył prowadzone postępowania egzekucyjne na podstawie art. 825 pkt l k.p.c., a ponadto rozstrzygnął o kosztach postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienia złożył skargę dłużnik zaskarżając postanowienia z 3 listopada 2015 r. w części, tj. w punktach 2, 3, 5, 6, 7, a więc w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Wobec braku zaskarżenia orzeczeń o umorzeniu przedmiotowych postępowań egzekucyjnych, Sąd Rejonowy zasadnie uchylił postanowienia Komornika z dnia 19 lutego 2016 r. w zakresie uchylenia postanowień o umorzeniu postępowań egzekucyjnych. Wobec faktu zaskarżenia przez dłużnika postanowień z dnia 3 listopada 2015 r. jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, zarzut naruszenia przez zaskarżone przez wierzyciela postanowienie Komornika z dnia 19 lutego 2016 r. poprzez niezastosowanie przepisu art. 767 § 4 zd. 3 in fine k.p.c. uprawniającego komornika do uwzględnienia skargi, ale jedynie w całości, należy rozpatrywać jedynie w zakresie orzeczenia dotyczącego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania egzekucyjnego.

Zasadnie wierzyciel podniósł, że Komornik nie zastosował się do dyspozycji tego przepisu, albowiem mimo żądania dłużnika zmiany zaskarżonych postanowień z dnia 3 listopada 2015 r. poprzez obciążenie kosztami postępowania egzekucyjnego wierzyciela, zamiast dłużnika, uchylił zaskarżone orzeczenia o kosztach postępowania egzekucyjnego. Tymczasem uwzględnienie skargi w całości ma miejsce wtedy, gdy czynność komornika w pełni odpowiada treści i zakresowi wniosku zawartego w skardze (zob. min. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz., pod red. prof. dr hab.

J. Gołczyńskiego, dr hab. Dariusza Szostka, rok wydania 2016, C. H. Beck, wyd. 1, teza 5 i 6 do art. 767). W tym stanie rzeczy postanowienie Komornika z dnia 19 lutego 2016 r. w zakresie uchylenia postanowień z dnia 3 listopada 2015 r. co do rozstrzygnięć dotyczących kosztów postępowania egzekucyjnego winno ulec, na podstawie art. 759 § 2 k.p.c., uchyleniu. Nie można jednak uznać, że Sąd I instancji uchylając zaskarżone postanowienia Komornika powinien jednocześnie orzec w kwestii żądania dłużnika dotyczącego zmiany zaskarżonych postanowień z dnia 3 listopada 2015 r. poprzez obciążenie kosztami postępowania egzekucyjnego wierzyciela.

Wynika to z faktu, że postanowienie Komornika z dnia 19 lutego 2016 r. zostało zaskarżone nie przez dłużnika, lecz przez wierzyciela, który domagał się uchylenia zaskarżonych czynności Komornika w całości, a zatem rozstrzyganie w przedmiocie żądania dłużnika obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego stałoby w sprzeczności zakazem reformationis in peius. Dlatego, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł, jak w punkcie I. sentencji. O kosztach postępowania skargowego i zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Na koszty postępowania skargowego złożyły się opłaty od skarg w kwocie 300 zł (3 x 100 zł), koszty zastępstwa prawnego wierzyciela w kwocie 720 zł (3 x 240 zł), opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Na koszty postępowania zażaleniowego złożyły się opłaty od zażalenia w kwocie 90 zł (3 x 30 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego wierzyciela w kwocie 360 zł (3 x 120 zł). SSO M. Raszewski SSO W.Vogt SSO H.Haak