Court grants bridge pension rights to truck driver proving special conditions work before 1999.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's decision denying a bridge pension to the applicant, P. S., who worked as a heavy truck driver. The applicant argued that his employment from 1978 to 1981 involved special working conditions, which the ZUS initially rejected due to missing vehicle documentation. The court found that the applicant's role as a driver of heavy trucks over 3.5 tons constituted work in special conditions under the relevant statutes. Consequently, the court granted the pension rights effective from December 8, 2015, and awarded the applicant the process costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych; Art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; The court established that employment as a driver of heavy trucks exceeding 3.5 tons constitutes work in special conditions for bridge pension eligibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 288/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 stycznia 2016 roku - znak (...) - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku 17 listopada 2015 roku, odmówił P. S. prawa do emerytury pomostowej. Organ rentowy powołując się na art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych uznał, że ubezpieczony przed dniem 1 stycznia 1999 roku nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub prac w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W oparciu o przedłożone nowe dokumenty w dniu 15 grudnia 2015 roku do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach nie został zaliczony okres zatrudnienia od 20 maja 1977 roku do 3 lipca 1981 roku, ponieważ z przedłożonej dokumentacji nie wynika rodzaj prowadzonego przez ubezpieczonego pojazdu, którego był kierowcą. ZUS przyjął za udowodniony okres zatrudnienia: 39 lat, 6 miesięcy i 19 dni, w tym: 1 miesiąc i 11 dni okresów nieskładkowych oraz 39 lat, 5 miesięcy i 8 dni okresów składkowych. Uznany staż pracy w warunkach szczególnych wyniósł 15 lat, 3 miesiące i 17 dni. /decyzja - k. 45 akt ZUS/ Odwołanie od ww. decyzji złożył w dniu 25 stycznia 2016 roku P. S., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury pomostowej.
Podniósł, że w okresie od 9 listopada 1978 roku do 3 lipca 1981 roku pracował na dwie zmiany w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy pojazdu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, rozwożąc towary po Ł. i całym województwie (...). Samochodem ciężarowym marki S. 200 wnioskodawca miał przewozić w szczególności materiały takie jak: węgiel, beton, ziemię oraz sztaby żeliwne i żelazne. /odwołanie - k. 2 - 7/ W odpowiedzi na odwołanie złożonej w dniu 8 lutego 2016 roku organ rentowy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie odwołania.
ZUS podniósł, że twierdzenia ubezpieczonego nie zostały udowodnione świadectwem pracy wykonywania prac w szczególnych warunkach. /odpowiedź na odwołanie - k. 9 - 9 verte/ W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Na rozprawie z dnia 6 grudnia 2016 roku pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania. /stanowiska stron - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:22:12 - 00:22:45 - płyta - k. 53/ Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił, co następuje:
Wnioskodawca P. S. urodził się w dniu (...). /okoliczność bezsporna/ Wniosek o emeryturę pomostową złożył w dniu 17 listopada 2015 roku. /okoliczność bezsporna, a nadto: wniosek - k. 1 plik II akt ZUS/ Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. /okoliczność bezsporna, a nadto: wniosek - k. 3 plik II akt ZUS/ Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił wnioskodawcy do pracy w szczególnych warunkach okres zatrudnienia obejmujący 15 lat, 3 miesiące i 17 dni. /okoliczność bezsporna, a nadto: decyzja – k. 45 plik II akt ZUS/ Wnioskodawca udokumentował na dzień 1 stycznia 1999 roku ogólny staż pracy w wymiarze 39 lat, 6 miesięcy i 19 dni /okoliczność bezsporna, a nadto: decyzja – k. 45plik II akt ZUS/ Wnioskodawca w okresie od 20 maja 1977 roku do 3 lipca 1981 roku był zatrudniony w płenym wymiarze czasy pracy na stanowisku kierowcy w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w Ł. w Oddziale I Towarzystwa (...) w Ł.. /okoliczność bezsporna, a nadto:
świadectwo pracy - k. 15; karta obiegowa zmiany - k. 16, umowy o pracę - k. 21 - 23, informacja - k. 24/ Zakład pracy nie wystawił wnioskodawcy za ten okres świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach. / okoliczność bezsporna, a nadto: świadectwo pracy - k. 15 akt ZUS/ W momencie rozpoczęcia zatrudnienia w (...) w Ł. wnioskodawca miał prawo jazdy kat. B. Następnie wysłano go na kurs, po którym otrzymał wkładkę do prawa jazdy uprawniającą do prowadzenia samochodów ciężarowych do 8 ton. / prawo jazdy – k. 8, wniosek - k. 17, arkusz obiegowy - k. 20, kwestionariusz - k. 25, zeznania wnioskodawcy - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:19:26 - 00:22:12 - płyta - k. 53; zeznania świadka A.
J. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:06:41 - 00:09:39 - płyta - k. 53; zeznania świadka B. C. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:12:10 - 00:14:35 - płyta - k. 53/ W dniu 4 sierpnia 1977 roku przeprowadzono na samochodzie marki S. W25 egzamin sprawdzający umiejętności wnioskodawcy jako kierowcy posiadającego prawo jazdy kat. B z zezwoleniem na prowadzenie samochodów ciężarowych do 8 ton /arkusz obiegowy - k. 20; zeznania wnioskodawcy - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:19:26 - 00:22:12 - płyta - k. 53; zeznania świadka A.
J. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:06:41 - 00:09:39 - płyta - k. 53; zeznania świadka B. C. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:12:10 - 00:14:35 - płyta - k. 53/ Uprawnienia kat. C - do prowadzenia samochodów ciężarowych o całkowitym ciężarze powyżej 3,5 tony wnioskodawca uzyskał z dniem 9 listopada 1978 roku /okoliczność bezsporna, a nadto: prawo jazdy – k. 8/ Pracując w (...) w Ł. wnioskodawca początkowo jeździł samochodem marki S. 25 C, a później po uzyskaniu prawa jazdy kategorii C - nowo wyprodukowanym marki S. 200, którym jeździł już do końca zatrudnienia.
Prowadził tylko samochody ciężarowe w pełnym wymiarze czasu pracy. /zeznania wnioskodawcy - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:19:26 - 00:22:12 - płyta - k. 53; zeznania świadka A. J. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:06:41 - 00:09:39 - płyta - k. 53; zeznania świadka B. C. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:10:14 - 00:14:35 - płyta - k. 53; zeznania świadka R. J. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:15:28 - 00:18:47 - płyta - k. 53/ Przedsiębiorstwo (...) nie posiadało samochodów innych niż ciężarowe. / zeznania świadka B.
C. - e-protokół z dnia 6 grudnia 2016 roku - 00:10:14 - 00:15:28 - płyta - k. 53/ Wnioskodawca w okresie od 22 czerwca 1982 roku do 7 grudnia 2015 roku był zatrudniony w Wojewódzkiej (...) w Ł.. W tym okresie od 1 maja 2000 roku do 11 stycznia 2005 roku oraz od 12 kwietnia 2005 roku do 31 grudnia 2008 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu uprzywilejowanego w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych - wykaz A, dział VIII, pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.
U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.), tj. na stanowisku wymienionym w wykazie A, dział VIII, poz. 2, pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12 lipca 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach resortu zdrowia i opieki społecznej. Natomiast w okresie od 1 stycznia 2009 roku do 7 grudnia 2015 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace na stanowisku kierowcy pojazdu uprzywilejowanego wymienionym w wykazie prac o szczególnym charakterze w poz. 9, stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych. /okoliczność bezsporna, a nadto:
świadectwo pracy - k. 21 plik II akt ZUS/ Z dniem 7 grudnia 2015 roku ustał ostatni stosunek pracy wnioskodawcy. /okoliczność bezsporna, a nadto: świadectwo pracy - k. 21 plik II akt ZUS/ Zaskarżoną decyzją z dnia 7 stycznia 2016 roku - znak (...) - Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku 17 listopada 2015 roku, odmówił P. S. prawa do emerytury pomostowej. Organ rentowy powołując się na art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych uznał, że ubezpieczony przed dniem 1 stycznia 1999 roku nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub prac w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. /okoliczność bezsporna, a nadto: decyzja - k. 45 akt ZUS/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy, w tym w aktach ZUS, zwłaszcza na podstawie dokumentacji z czasów zatrudnienia wnioskodawcy w spornym okresie, a także na podstawie zeznań wnioskodawcy oraz świadków:
A. J., B. C., R. J., którzy pracowali z P. S. w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w Ł. w Oddziale I Towarzystwa (...) w Ł. i mają w związku z tym wiedzę na temat charakteru pracy wykonywanej wówczas przez wnioskodawcę. Zgromadzone dokumenty, zeznania wnioskodawcy oraz zeznania świadków nie budzą wątpliwości co do ich wiarygodności, znajdują potwierdzenie w załączonej dokumentacji osobowej, uzupełniają się wzajemnie i stanowią tym samym wiarygodne źródło dowodowe.
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie i skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2009 roku ( t. j. Dz. U. 2015 poz. 965) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5 - 12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.;
2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;
3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;
4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
5) przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;
6) po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu było, czy wnioskodawca przed 1 stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Pozostałe przesłanki określone w ww. art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych nie były kwestionowane przez organ rentowy. W rozpoznawanej sprawie nie było wątpliwości, że wnioskodawca w okresie od 20 maja 1977 roku do 3 lipca 1981 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasy pracy na stanowisku kierowcy w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w Ł. w OddzialeI Towarzystwa (...) w Ł..
Przyczyną nieuwzględnienia przez organ rentowy pozostałego okresu pracy do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych był brak świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych za ten czas oraz dokumentacji, z której wynikałby rodzaj prowadzonego przez ubezpieczonego pojazdu, którego był kierowcą. Jak stanowi przepis art. 3 ust. 1 tej ustawy, prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.
Zgodnie z art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych, za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze uważa się osoby wykonujące przed dniem wejścia w życie ustawy prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wskazane odwołanie do art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity:
Dz. U. z 2016 roku, poz. 887 ze zm.) pozwala na stosowanie omawianych przepisów łącznie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.) ( vide art. 32 ust. 4). W świetle § 2 ust. 1 wskazanego rozporządzenia oraz zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, przy czym powyższe okoliczności pracownik jest obowiązany udowodnić ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1997 r.
II UKN 417/97 – (...) i US (...) i wyrok Sądu Najwyższego z 15 listopada 2000 r. II UKN 39/00 Prok. i Prawo (...) ). Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia okresy takiej pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według określonego wzoru, lub świadectwie pracy. Regulacja § 2 Rozporządzenia, statuująca ograniczenia dowodowe i obowiązująca w postępowaniu przed organem rentowym, nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed Sądem.
W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach Sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym zeznaniami świadków ( por. uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. sygn. III UZP 5/85 – LEX 14635, uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84 – LEX 14625). Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na okoliczność pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w szczególnych warunkach dopuścił dowód z zeznań świadków, zeznań wnioskodawcy oraz przeprowadził dowód z dokumentacji zatrudnienia wnioskodawcy.
Pamiętać należy, że dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2011 r.
I UK 393/10). Treść świadectwa pracy za sporny okres nie pozostawia wątpliwości, że wnioskodawca pracował jako kierowca od 20 maja 1977 roku do 3 lipca 1981 roku. Brak doprecyzowania przez zakład pracy, że były to prace wykonywane w warunkach szczególnych, jak słusznie wskazał wnioskodawca, nie może przekreślać możliwości zakwalifikowania tego zatrudnienia stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku. Zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na poczynienie niewątpliwych ustaleń co do charakteru pracy wnioskodawcy w spornym okresie.
Wnioskodawca pracował w Przedsiębiorstwie (...) w Ł., które wykorzystywało tylko pojazdy ciężarowe. Świadkowie zgodnie potwierdzili wersję wnioskodawcy, że jeździł on tylko na samochodach marki S.. P. S. z dniem 9 listopada 1978 roku uzyskał uprawnienia kat. C do prowadzenia samochodów ciężarowych o całkowitym ciężarze powyżej 3,5 tony, jednak już wcześniej, po przejściu odpowiedniego szkolenia w zakładzie pracy, mógł prowadzić samochody ciężarowe do 8 ton, na podstawie zezwolenia stanowiącego załącznik do uprawnień kat.
B. Praca odbywała się w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca do końca zatrudnienia w (...) w Ł. jeździł samochodem marki S. 200. P. S. wykonywał zatem prace wymienione w wykazie A dział VIII pkt 2, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.), czyli: „prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”.
Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że przed dniem 1 stycznia 1999 roku wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych lub art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Pozostałe przesłanki nabycia prawa do emerytury pomostowej również zostały spełnione. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych prawo do emerytury pomostowej powstaje z dniem spełnienia warunków wymaganych do nabycia tego prawa.
Jak ponadto wynika z art. 26 ust. 1 ustawy, emeryturę pomostową wypłaca się za miesiąc kalendarzowy w terminach i na zasadach przewidzianych dla wypłaty emerytur, określonych m.in. w art. 129 ustawy emerytalnej. Jak stanowi art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity: Dz. U. z 2016 roku, poz. 887 ze zm.) świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę pomostową w dniu 17 listopada 2015 roku, a wiek 60 lat ukończył w dniu 7 grudnia 2015 roku. Prawo do świadczenia mogło jednak powstać dopiero po dniu rozwiązania ostatniego stosunku pracy z ubezpieczonym, co również miało miejsce w dniu 7 grudnia 2015 roku. Prawo do emerytury należało zatem przyznać wnioskodawcy od dnia 8 grudnia 2015 roku. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 7 stycznia 2016 roku i przyznał wnioskodawcy P. S. prawo do emerytury pomostowej od dnia 8 grudnia 2015 roku.
Wobec wyniku postępowania Sąd o kosztach procesu orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie ( t. j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 1800). Z uwagi na datę wniesienia odwołania, rozstrzygnięcie o kosztach nie uwzględnia jeszcze zmiany powołanego § 9 ust. 2, wprowadzonej Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. 2016, poz. 1668), która weszła w życie dopiero z dniem 27 października 2016 roku.
Sąd zasądził zatem od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. na rzecz P. S. kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego z pouczeniem o apelacji, wypożyczając akta rentowe. 16 grudnia 2016 roku M.U.