Civil appeal grants exemption from expert opinion advance payment due to inability to pay without harming family maintenance.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Rzeszove reversed the Regional Court's decision to deny the plaintiff an exemption from a 1000 PLN advance payment for an expert opinion. The plaintiff argued that the law does not require proof of expenses, only a declaration, and that the court should have requested documents. The appellate court agreed, ruling that the statutory burden is merely declarative and that the plaintiff's income of 1850 PLN is fully consumed by essential family expenses totaling 1300 PLN. Consequently, the court found that requiring the payment would deprive the plaintiff of necessary means for survival, thus legally justifying the exemption.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: The burden for civil parties seeking exemption from court costs is limited to submitting a declaration of financial status; the court must objectively assess whether costs exceed the party's ability to pay without harming family maintenance, and if so, grant the exemption.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 241/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marta Zalewska Protokolant: asyst. sędziego Joanna Gołąbek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: J. W. przeciwko: M. M. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma (...) w T. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt V GC 293/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić powoda w całości od uiszczenia zaliczki na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego w kwocie 1000 zł.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu Wydział V Gospodarczy oddalił wniosek powoda o zwolnienie od uiszczenia zaliczki na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego w kwocie 1000 zł. W uzasadnieniu wskazano, że powód zarabia, a nie wykazał – stosownymi dokumentami, że ponosi wydatki na kwoty wskazane w oświadczeniu. Koszty sądowe wyprzedzają jedynie koszty utrzymania koniecznego dla strony i jej rodziny, a takich powód nie udowodnił – stosownymi dokumentami. Sąd nie miał przy tym obowiązku wzywania powoda o takie dokumenty, bo powoda reprezentuje profesjonalny pełnomocnik. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód, zarzucając naruszenie art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1025) wniósł o jego zmianę i zwolnienie go od kosztów postępowania w zakresie uiszczenia zaliczki na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego wynoszącej 1000 zł.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powoda zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja przytoczona przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na aprobatę. Skarżący trafnie zarzuca, że art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie nakłada na strony obowiązku przedstawienia stosownych dokumentów na potwierdzenie dokonanych wydatków oraz udowodnienia kosztów utrzymania koniecznych dla strony i jej rodziny. Wskazać należy, że w odniesieniu do podmiotów ubiegających się o zwolnienie będących osobami fizycznymi nie został nałożony ciężar wykazania, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i swojej rodziny, lecz nałożono ciężar przedstawienia oświadczenia, z którego takie fakty będą wynikać.
Oświadczenie to stanowi w istocie wskazany przez ustawodawcę środek dowodowy, za pomocą którego ma zostać wykazana zasadność wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i stanowi podstawę do decyzji jurysdykcyjnej sędziego lub referendarza sądowego o przyznaniu zwolnienia. (Komentarz do art.101 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Przemysław Feliga, stan prawny: 2015.07.01, LEX Omega 2015) Przesłanką udzielenia zwolnienia od kosztów sądowych w myśl artykułu 102 ust. 1 u.k.s.c. jest niemożność poniesienia kosztów sądowych przez osobę fizyczną w całości lub w części bez uszczerbku utrzymania dla siebie lub swojej rodziny.
Niemożność ta musi mieć charakter obiektywny i podlega analizie na podstawie całokształtu okoliczności sprawy dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego, dochodów i źródeł utrzymania przedstawionego przez osobę fizyczną ubiegającą się o takie zwolnienie. Badając sprawę ponownie Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o przedłożone oświadczenie o stanie majątkowym i źródłach utrzymania, że comiesięczne wydatki powoda wynoszą ok. 1300 zł i zaliczają się do nich: koszty utrzymania domu w którym zamieszkuje wspólnie z rodzicami wynoszące 500 zł, dobrowolne alimenty na rzecz małoletniego syna 500 zł oraz koszty wyżywienia 300 zł.
Wnioskodawca jest zatrudniony na stanowisku kierowca i z tego tytułu osiąga dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1850 zł brutto, co potwierdza przedłożone przez niego zeznanie podatkowe za 2015 r. oraz zaświadczenie o zatrudnieniu. W zakresie posiadanego majątku wnioskodawca zadeklarował przysługujące mu od pozwanego wierzytelności w kwocie 37 000 zł, dochodzone w niniejszym postepowaniu. Poza tym powód nie posiada żadnego innego majątku w postaci nieruchomości, zgromadzonych oszczędności, papierów wartościowych oraz innych przedmiotów wartościowych.
Po przeanalizowaniu sytuacji finansowej wnioskodawcy Sąd Okręgowy uznał, że wniosek powoda zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia z zaliczki na wydatki wynoszącej 1000 zł. Zestawienie miesięcznych dochodów powoda (1850 zł brutto) z bieżącymi wydatkami związanymi z jego utrzymaniem (ok. 1300 zł) wskazuje, że uiszczenie powyższej zaliczki przekracza jego aktualne możliwości płatnicze. Osiągany dochód pokrywa się w całości z ponoszonymi wydatkami. Charakter tych wydatków oraz ich wysokość nie wzbudzają wątpliwości Sądu.
Konieczność uiszczenia zaliczki na opinię biegłego wiązałaby się z pozbawieniem powoda środków koniecznych do egzystencji jego i rodziny. Należy pamiętać, że obowiązek uiszczenia kosztów sądowych wyprzedzają jedynie koszty utrzymania strony i jej rodziny. Jednocześnie dowód z opinii kolejnego biegłego w związku z którym powstał obowiązek uiszczenia zaliczki jest środkiem służącym wnioskodawcy wykazywaniu swych racji i brak jest podstaw by go na tym etapie kwestionować. W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego zasadnym jest udzielenie powodowi zwolnienia od zaliczki i w związku z tym zaskarżone postanowienie podlegało zmianie, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. VI Gz 241/16 ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...)