Court dismisses traffic offense appeal due to expiration of prosecution statute of limitations after two years.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Siedlce overturned the lower court's conviction and ordered the proceedings to be discontinued. The defendant was found guilty of a traffic violation resulting in a collision, but the defense successfully argued that the prosecution had expired. The appellate court ruled that the statute of limitations for traffic offenses expired two years after the incident, which occurred in November 2014, rendering the case inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw: The prosecution for a traffic offense is extinguished if the statutory limitation period has elapsed, requiring the dismissal of the case and discontinuation of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 695/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Protokolant: st.sekr.sądowy Marzena Głuchowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy K. S. obwinionego o wykroczenie z art. 86 §1 kw w zw. z §21 ust.1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt II W 85/15 I. zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie w stosunku do K. S. na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw z powodu przedawnienia karalności wykroczenia umarza; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. C. w W. kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę obwinionego wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. stwierdza, że wydatki postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 695/16
UZASADNIENIE
K. S. obwiniony został o to, że: w dniu 19 listopada 2014r. o godz. 17.15 w W. na skrzyżowaniu ulic (...), kierując pojazdem osobowym marki S. (...) nr rej. (...) w rażący sposób naruszył zasady ruchu drogowego w ten sposób, że jadąc drogą podporządkowaną ul. (...) dojeżdżając do skrzyżowania z ul. (...) nie zastosował się do znaku B-20 stop i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi F. (...) nr rej. (...), w wyniku czego doszło do zderzenia obydwu pojazdów, a kierująca pojazdem F. (...) doznała lekkich obrażeń ciała, tj. o czyn z art. 86 § 1 kw w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 22 września 2016 r. obwinionego K. S. w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2014r. o godz. 17:15 w W. na skrzyżowaniu ulic (...) kierując pojazdem osobowym marki S. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności w ten sposób, że jadąc drogą podporządkowaną ul. (...), dojeżdżając do skrzyżowania z ulicą (...) nie zastosował się do znaku B-20 stop i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi F. (...) nr rej. (...), w wyniku czego doszło do zderzenia obydwu pojazdów, a kierująca pojazdem F. (...) doznała lekkich obrażeń ciała, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za czyn ten na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 złotych; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.
M. C. w W. kwotę 442, 80zł, w tym 82,80zł podatku VAT, tytułem obrony z urzędu pełnionej wobec obwinionego przez tegoż adwokata; zwolnił obwinionego od opłaty, a wydatki postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę jego wydania a wyrażający się nieprawidłowym przyjęciem, że obwiniony K. S. dopuścił się przypisanego mu czynu. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia czynu zarzuconego mu we wniosku o ukaranie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od daty jego popełnienia upłynął rok. W przypadku zaś wszczęcia postępowania karalność ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu. Czyn zarzucony obwinionemu został popełniony w dniu 19 listopada 2014r.. W tej sytuacji termin przedawnienia karalności wykroczenia upłynął z dniem 19 listopada 2016r. Z uwagi na to, iż w momencie orzekania przez Sąd Odwoławczy nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzuconego obwinionemu, zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 118 § 2 kpw. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak wyżej.