Appeal dismissed for failure to prove legal representation documents within the statutory deadline for objection.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's objection to a payment order, ruling that the formal defect was not cured. The appellant argued they were unaware of the requirement due to a change of address and that the plaintiff had already submitted a valid KRS extract. The court held that the appellant failed to provide the specific authorization document required by law at the time of filing the objection, and the late submission of the KRS extract did not remedy the procedural defect.
Legislator headnote
AI generatedArt. 68 kpc; Art. 130 kpc; Art. 385 kpc; Art. 397 § 2 kpc: A party must prove their legal representative's authority with a specific document at the first procedural act; failure to comply constitutes a formal defect subject to dismissal if not cured within the prescribed time limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 295/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska SO Anna Harmata (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Joanna Stafska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości (...) Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w L. przeciwko (...) SA w L. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt V GNc 1107/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym. W uzasadnieniu wskazał, iż sprzeciw był dotknięty brakami formalnymi. Zarządzeniem z dnia 13.05.2013r. pozwany został wezwany do ich uzupełnienia poprzez przedłożenie odpisu z KRS pozwanego w dwóch egzemplarzach w oryginale lub notarialnym odpisie celem wykazania sposobu reprezentacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wysłane wezwanie na adres pozwanej spółki dwukrotnie awizowane powróciło z adnotacją „nie podjęto w terminie”.
Wobec faktu, iż doręczenie było skuteczne termin tygodniowy upłynął bezskutecznie stąd Sąd sprzeciw odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazał, iż pozwana o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych dowiedziała się dopiero w dniu doręczenia zaskarżonego postanowienia ponieważ w dniu 31.05.2013r. zmieniała miejsce wykonywania działalności i pomimo dochowania najwyższej staranności pozwanej nie została doręczona przesyłka z sądu.
Z informacji zaś udzielonej przez pocztę wynikało, iż wszelkie przesyłki w tym okresie adresowane do spółki zostały odebrane. Ponadto odpis KRS pozwanej został złożony do akt niniejszej sprawy przez pełnomocnika powoda w pozwie, a dokument ten nadal jest aktualny i osoby ujawnione w rejestrze do reprezentacji pozwanej nie zmieniły się, a zatem przedmiotowy brak formalny został uzupełniony przez powoda. Odrzucenie sprzeciwu z tego powodu stanowi ograniczenie prawa do sądu co skutkować będzie uniemożliwieniem dochodzenia swoich praw w postępowaniu sądowym.
Odmowa uwzględniania zażalenia skutkować będzie naruszeniem art. 5 kc oraz wysoką szkodą majątkową dla pozwanej i brakiem jakiejkolwiek możliwości dochodzenia swoich uzasadnionych racji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Stosownie do treści art. 68 kpc przedstawiciel ustawowy, organy lub osoby wymienione w art. 67, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Jak więc wynika z powyższego na stronie pozwanej ciążył obowiązek wykazania i to dokumentem, iż osoba podpisana pod sprzeciwem jest uprawnioną do samodzielnej reprezentacji pozwanej. Strona winna tego dokonać wraz ze złożeniem sprzeciwu – przy pierwszej czynności procesowej – wobec braku niniejszego Sąd Rejonowy uzasadnienie wezwał pozwaną do uzupełnienia powyższego braku.
Wbrew stanowisku żalącego się Sąd przy ocenie czy osoba podpisana pod sprzeciwem jest w tym zakresie legitymowana nie mógł oprzeć się na odpisie z KRS przedłożonym przy pozwie przez powoda. Z odpisu tego wynikał bowiem fakt dokładnie przeciwny a to, iż podpisany pod sprzeciwem A. M. nie jest uprawniony do samodzielnej reprezentacji pozwanej. Jak wynikało z przedmiotowego odpisu KRS zarząd był dwuosobowy, A. M. pełnił funkcję członka zarządu, a wobec powyższego mógł on reprezentować pozwaną wyłacznie z innym członkiem zarządu lub prokurentem.
Dlatego też Sąd Rejonowy wezwał do wykazania dokumentem, iż w/w podpisany pod sprzeciwem jest uprawniony w tym zakresie samodzielnie. Korespondencję zawierającą wezwanie przesłano na adres wynikający z oznaczenia w pozwie oraz znajdujący odzwierciedlenie w załączonym odpisie KRS, a to L. ul. (...). Adres ten zresztą nie zmienił się w KRS i również z dołączonej do zażalenia informacji odpowiadającej odpisowi z rejestru przedsiębiorców w dalszym ciągu figuruje. Stąd też brak podstaw dla podzielenia argumentacji pozwanej w zakresie odbywającej się zmiany miejsca wykonywania działalności.
Niniejszego pozwana w żaden sposób nie wykazała nie przedkładając również w tym zakresie informacji poczty na którą się powołuje w zażaleniu. Stąd też brak podstaw do przyjęcia, iż postanowienie Sądu Rejonowego w zakresie odrzucenia sprzeciwu nie odpowiadało przepisom prawa. Sąd wezwał do uzupełniania braku formalnego sprzeciwu, wezwanie było w świetle dokumentacji w aktach sprawy (odpis KRS przy pozwie) zasadne, było również w swej treści precyzyjne i jasne. Tym samym brak podstaw dla przyjęcia, iż konsekwencje wywiedzione w tym zakresie przez Sąd były błędne.
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również naruszenia - poprzez prawidłowo wydane orzeczenie sądowe - art. 5 kc, zwłaszcza, iż przytoczona w zażaleniu najwyższa staranność strony w monitorowaniu przesyłek nie znajdowała odzwierciedlenia w żadnej dokumentacji. Strona winna liczyć się rygorami związanym z art. 133 § 2 a kpc w zw. z art. 139 § 1 kpc. Dodać należy, iż dołączenie informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS do zażalenia, a następnie w toku uzupełnienia braków formalnych zażalenia, pełnego odpisu z KRS nie sanowało nieuzupełnienia braku formalnego sprzeciwu w wyznaczonym ku temu przez Sąd terminie.
Nieprzedstawienie dokumentu wymaganego przez art. 69 kpc do sprzeciwu podlegało jako brak formalny usunięciu na podstawie 130 kpc, a w razie jego nieusunięcie w terminie tygodniowym powodowało odrzucenie sprzeciwu; co Sąd Rejonowy prawidłowo uczynił. Stąd orzeczono na mocy art. 385 kpc w zw. art. 397 § 2 kpc.