Social Security Court dismissed pension appeal as medical experts confirmed claimant's work capacity.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a disability pension. The court found that medical experts conclusively determined the claimant remained capable of work despite his various health conditions. Consequently, the court upheld the original decision as legally and factually correct.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 1 k.p.c.: The court must uphold a social security decision if medical expert opinions objectively establish that the insured retains work capacity according to their qualifications, thereby negating the statutory prerequisite for a disability pension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił D. A. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 15 czerwca 2015 roku ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy, wobec czego nie spełnia określonych w art. 57 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz.1440) przesłanek do przyznania wnioskowanego świadczenia. (decyzja – k 23 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 14.04.2015r.) W odwołaniu z dnia 13 lipca 2015 roku wnioskodawca zaskarżył powyższą decyzję wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (odwołanie – k.
2) Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 22 lipca 2015 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie - k.
4) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: D. A. urodził się w dniu (...). Z wykształcenia jest robotnikiem transportu. (niesporne). W dniu 14 kwietnia 2015 roku złożył wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. ( wniosek– k. 1-7 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z 14.04.2015r.) D. A. cierpi na organiczne zaburzenia osobowości, bez objawów ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej w postaci niedowładów czy porażenia kończyn.
Z neurologicznego punktu widzenia wnioskodawca jest zdolny do pracy zgodnej z posiadanym poziomem kwalifikacji zawodowych. (pisemna opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu neurologii J. Z. – k. 11-11 odwrót) Stwierdzone u wnioskodawcy objawy organicznej chwiejności afektywnej oraz obniżony poziom sprawności intelektualnej nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy. (pisemna opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu psychiatrii E. W. – k. 26-28) Wnioskodawca przeszedł w kwietniu 2014 roku operację gruźliczaka lewego płuca z dobrym wynikiem.
Przepuklina pachwinowa lewostronna pozostaje wolna. Nie stwierdza się u niego obecnie ani w przeszłości naruszenia sprawności organizmu z przyczyn chirurgicznych skutkujących niezdolnością do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. (pisemna opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu chirurgii M. G. k 13-13 odwrót) Stan po usunięciu gruźliczaka płuca lewego przy istniejącej obturacyjnej chorobie płuc o przebiegu umiarkowanym, z upośledzeniem wentylacji płuc o charakterze obturacyjny umiarkowanego / ciężkiego stopnia, leczona jednym lekiem wziewnym oraz nikotynizm nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawcy w stopniu powodującym długotrwałą niezdolność do pracy. (pisemna opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu pulmonologii A.
M. – k. 15-17) Wnioskodawca leczy się także z powodu choroby niedokrwiennej serca, po przebytym zawale mięśnia sercowego. Występuje także u niego nadciśnienie tętnicze, leczone farmakologicznie. Nie stwierdza się cech niewydolności serca ani nizdolności do pracy wnioskodawcy z przyczyn kardiologicznych. (pisemna opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu kardiologii R. G. – k. 22-25) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wydane w sprawie opinie biegłych, których specjalizacje odpowiadają rodzajowi schorzeń występujących u wnioskodawcy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. 2015 poz. 748, ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Z kolei, przepis art. 58 ust. l pkt 5, ust.2 powołanej ustawy warunkuje posiadanie wymagane okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art.57 ust. l pkt 2, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat i okres taki powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była okoliczność, czy wnioskodawca jest niezdolny do pracy. Zgodnie z treścią przepisu art. 12 przywołanej już ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat, natomiast jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem 5. lat, niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż lat 5 (art. 13 ust. 2 i 3 ustawy). Podnieść należy, że poziom posiadanych kwalifikacji, wyznacza zakres pracy, do której można odnosić ocenę zdolności do pracy w rozumieniu art. 12 i 13 ustawy. Inaczej mówiąc, ochrona ubezpieczeniowa służy temu kto utracił zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, choćby w stopniu częściowej niezdolności do pracy.
Należy zatem, przy ocenie częściowej niezdolności do pracy, odnosić się do poziomu posiadanych kwalifikacji, przy czym w każdym przypadku należy zważyć posiadane wykształcenie oraz charakter dotychczasowego zatrudnienia ubezpieczonego i okres tego zatrudnienia. Nie sposób bowiem dokonać oceny posiadanych kwalifikacji, odnosząc się w sposób alternatywny z jednej strony do posiadanego wykształcenia, a z drugiej, do zatrudnienia wykonywanego przez ubezpieczonego. Aktualny jest również pogląd o konieczności ujmowania łącznie aspektu medycznego i ekonomicznego niezdolności do pracy ( wyrok Sądu Najwyższego z 10 czerwca 1999 r., II UKN 675/98, OSNAPiUS 2000 nr 16, poz. 624).
W ocenie Sądu ustalenia dokonane w toku postępowania nie uzasadniają zmiany zaskarżonej decyzji i nie stanowią podstawy do przyznania ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało bowiem, że wnioskodawca nie jest osobą niezdolną do pracy w rozumieniu art.12 cytowanej ustawy. Wynika to w sposób jednoznaczny z treści opinii biegłych o specjalizacjach lekarskich odpowiadających charakterowi schorzeń występujących u D. A.. Wskazani biegli zapoznali się z przedłożoną dokumentacją lekarską z przebiegu leczenia wnioskodawcy i na podstawie tej dokumentacji oraz badania bezpośredniego, opisali stan jego zdrowia.
Opinie biegłych są jasne i obiektywne, opisują stan zdrowia ubezpieczonego oraz sporządzone zostały zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym ich przedmiot, będąc tym samym wiarygodnym źródłem dowodowym. Mając powyższe na względzie Sąd uznał zatem w pełni wartość dowodową wszystkich opinii biegłych wydanych w przedmiotowej sprawie oraz podzielił, jako przekonywujące, wnioski wypływające z ich treści. W ocenie Sądu złożone do sprawy opinie nie zawierają istotnych braków, biegli w sposób dostatecznie wyczerpujący określili jednostki chorobowe, które występują u wnioskodawcy i ocenili ich znaczenie dla zdolności do pracy, odnosząc swoją ocenę do kwalifikacji zawodowych skarżącego.
Wynikające z opinii wnioski są logiczne i prawidłowo uzasadnione. Biegli wyjaśnili dlaczego w taki właśnie sposób ocenili stan zdrowia wnioskodawcy. Podali, że jego schorzenia mają taki charakter i występują z takim nasileniem, że nie przekładają się na zdolność świadczenia przez niego pracy. Brak było przy tym, w ocenie Sądu, podstaw by kwestionować rzetelność i merytoryczną poprawność opinii. Zostały one bowiem sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym ich przedmiot.
Biegli na podstawie przedstawionej dokumentacji leczenia i badania wnioskodawcy zdiagnozowali schorzenia, ocenili stopień ich zaawansowania, a przede wszystkim jednoznacznie wypowiedzieli się co do sprawności jego organizmu i wpływu dolegliwości na zdolność do pracy. Sąd podzielił opinie pisemne jak i opinie uzupełniające biegłych uznając, iż są one pełne, jasne i nie prowadzą do sprzecznych wniosków. W konsekwencji, wobec stwierdzenia, iż wnioskodawca nie spełnia koniecznej przesłanki warunkującej, w myśl przepisu art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przyznanie uprawnienia do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy, zaskarżoną decyzję organu rentowego uznać należy za prawidłową.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie uznając je za niezasadne.