Legislator Case Law & Legislation
I C 1721/16 AI generated

Tenant eviction claim dismissed because landlord failed to prove valid notice under tenant protection law.

Case Number I C 1721/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the landlord's claim for eviction and costs against the tenant. The landlord argued the tenant had no legal right to remain after a lease termination due to unpaid rent, but failed to prove the termination was legally effective. The court ruled that the landlord did not demonstrate compliance with the mandatory pre-termination notice and payment deadline requirements, which are essential for a valid lease cancellation.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego; Art. 11 ust. 2 pkt 2: A landlord must provide written notice and a specific payment deadline to validly terminate a lease for non-payment, otherwise the termination is ineffective and the tenant's right to occupy remains.

Keywords

AI generated
tenant eviction lease termination non-payment rent written notice requirement tenant protection law burden of proof premises recovery

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2016.1610), art. 11 ust. 2 pkt 2
Warunkiem skuteczności wypowiedzenia najmu z powodu zwłoki w zapłacie czynszu lub innych opłat za używanie lokalu było uprzedzenie pozwanej na piśmie o zamiarze wypowiedzenia i wyznaczenie jej dodatkowego, miesięcznego terminu na spłatę wszelkich należności, co wynika wprost z art. 11 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1721/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17. listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grzegorz Kuriata Protokolant: sekr. Ewelina Szczepuk Po rozpoznaniu w dniu 17. listopada 2016 roku w Kłodzku sprawy z powództwa Gminy Miejskiej N. przeciwko M. K. o eksmisję oddala powództwo.

UZASADNIENIE

Strona powodowa zażądała nakazania pozwanej M. K., aby opuściła, opróżniła i wydała jej lokal mieszkalny położony w N. przy ul. (...) oraz zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że jest właścicielem nieruchomości – lokalu mieszkalnego, który zajmowany jest przez pozwaną bez tytułu prawnego wobec wypowiedzenia jej najmu z powodu zaległości czynszowych. Sąd ustalił: Pismem z dnia 20. października 2014 roku strona powodowa wypowiedziała pozwanej najem lokalu mieszkalnego położonego w N., przy ulicy (...) ze skutkiem na dzień 30. listopada 2014 roku. (dowód: - kopia wypowiedzenia – karta 4).

Sąd zważył: Strona powodowa nie udowodniła zasadność swojego żądania, gdyż nie dochowała warunków skutecznego wypowiedzenia stosunku prawnego. Warunkiem skuteczności wypowiedzenia najmu z powodu zwłoki w zapłacie czynszu lub innych opłat za używanie lokalu było uprzedzenie pozwanej na piśmie o zamiarze wypowiedzenia i wyznaczenie jej dodatkowego, miesięcznego terminu na spłatę wszelkich należności, co wynika wprost z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21. czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2016.1610).

Tymczasem strona powodowa nie przedstawiła sądowi stosownego pisma z potwierdzeniem jego doręczenia pozwanej, a tym samym nie wykazała skuteczności dokonanego pismem z dnia 20. października 2014 roku wypowiedzenia. Rzeczą domagającego się nakazania wydania mu lokalu mieszkalnego, który był przedmiotem najmu, jest wykazanie po stronie pozwanej braku tytuły prawnego do jego dalszego zajmowania, a więc skuteczności dokonanego wypowiedzenia, co obejmuje wszelkie czynności prawne i faktyczne potwierdzające taką skuteczność. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek, tym bardziej, że reprezentowana była przez zawodowego pełnomocnika, dołączenia do pozwu nie tylko samego wypowiedzenia, lecz również pisemnego uprzedzenia i wezwania przewidzianego w art. 11 ust. 2 pkt 2 wskazanej powyżej ustawy, skoro od jego doręczenia pozwanej uzależniona jest skuteczność wypowiedzenia.

Nie jest obowiązkiem sądu czuwanie nad skutecznością podejmowanych przez stronę czynności procesowych, w szczególności zobowiązywanie do przedstawiania dowodów wykazujących podnoszone twierdzenia i zarzuty. Strona postępowania, tym bardziej jeśli reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, zobowiązana jest do przedstawiania sądowi wszelkich dowodów niezbędnych do udowodnienia swojego żądania. Odnosi się to w szczególności do okoliczności o tak podstawowym znaczeniu, jak wykazanie skuteczności wypowiedzenia stosunku prawnego.

Skoro więc strona powodowa ani w pozwie, ani nawet na rozprawie, nie przedstawiła sądowi dowodu w postaci pisma zawierającego uprzedzenie o zamiarze wypowiedzenia oraz wyznaczenie dodatkowego terminu na spłatę należności, to tym samym nie udowodniła swojego żądania, co musiało skutkować oddaleniem powództwa.