Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2783/16 AI generated

Social Security Court orders statutory interest for pension delay due to administrative error following court ruling.

Case Number VIII U 2783/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court ordered the payment of statutory interest on the delayed pension starting from May 22, 2013. The applicant argued that the Social Security Institute's delay was caused by a flawed medical commission decision, while the Institute claimed the delay was justified by new evidence in subsequent court proceedings. The court rejected the Institute's defense, ruling that the agency possessed all necessary medical documents at the time of the initial denial and was therefore responsible for the delay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The social security institution is liable for statutory interest on delayed pension payments unless the delay results from circumstances for which the institution bears no responsibility, such as the issuance of a subsequent court judgment establishing new facts.

Keywords

AI generated
statutory interest pension delay social security liability administrative error medical commission ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11.09.2007r. sygn. Akt P 11/07
(tak wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11.09.2007r. sygn. Akt P 11/07).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2783/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 listopada 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Trafisz po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 roku w Lublinie sprawy M. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o odsetki na skutek odwołania M. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 4 maja 2016 roku znak:(...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala M. G. prawo do ustawowych odsetek z tytułu opóźnienia w wypłacie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od dnia 22 maja 2013 roku do dnia wypłaty. Sygn. akt VIII U 2783/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 maja 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił M. G. prawa do odsetek od wyrównania świadczenia za okres od 14 kwietnia 2013 roku do 6 października 2015 roku. W uzasadnieniu podniesiono, że decyzja z dnia 20 listopada 2015 roku, wykonująca prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 6 października 2015 roku została wydana w ustawowym terminie w związku z czym w ocenie organu rentowego brak było podstaw do wypłaty odsetek od wyrównania świadczenia (decyzja - k. 84 akta rentowe). W odwołaniu od powyższej decyzji M.

G. nie zgodził się z nią oraz wnosił o jej zmianę i wypłatę odsetek od wyrównania świadczenia za okres od 14 kwietnia 2013 roku do 6 października 2015 roku. W uzasadnieniu odwołania wskazywał, iż w jego ocenie odpowiedzialność organu rentowego powstała na skutek wydania błędnego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS (odwołanie – k. 2 akta sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (k. 3 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 25 lutego 2013 roku M.

G. złożył wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 1-2 a.r.). Ubezpieczony od dnia 19 kwietnia 2012 roku miał przyznane prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, które przysługiwało mu do dnia 13 kwietnia 2013 roku (k. 25 i 33 akt dot. świadczenia rehabilitacyjnego). Do wniosku o rentę wnioskodawca dołączył m.in. zaświadczenie o stanie zdrowia, odpis historii choroby z (...) sp. z o.o., odpis historii choroby z Poradni (...) (...) (...), karty informacyjne, wyniki badań usg, odpis historii choroby (...) Centrum Medycznego (...), odpis historii choroby z (...) (k. 1-42, 47-62 dok. med.).

Decyzją z dnia 22 maja 2013 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił M. G. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ w orzeczeniu z dnia 17 maja 2013 roku Komisja Lekarska ZUS nie uznała skarżącego za osobę niezdolną do pracy (decyzja – k. 25 a.r., orzeczenie – k. 23 a.r.). Z powyższą decyzją nie zgodził się wnioskodawca i złożył od niej odwołanie. W toku postępowania prowadzonego pod sygnaturą VII U 1823/13, Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, iż M.

G. jest osobą częściowo niezdolną do pracy, a niezdolność ta istniała w dniu po zakończeniu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego tj. od 14 kwietnia 2013 roku, i ma ona charakter okresowy – do dnia 31 marca 2016 roku. Schorzeniami powodującym niezdolność do pracy u odwołującego są schorzenia (...)W latach 2011 – 2012 leczył się z powodu(...)Sąd Okręgowy w Lublinie powyższych ustaleń dokonał na podstawie opinii uzupełniającej biegłego chirurga naczyń, opinii specjalisty medycyny pracy oraz łącznej opinia uzupełniającej specjalisty z zakresu medycyny pracy i chirurga naczyń (uzasadnienie wyroku – k. 73 – 75 dołączonych akt sprawy VII U 1823/ 13).

Wobec powyższych ustaleń Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił M. G. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 14 kwietnia 2013 roku do dnia 31 marca 2016 roku (wyrok – k. 71 dołączonych akt sprawy VII U 1823/ 13). Wykonując powyższy wyrok organ rentowy na podstawie decyzji z dnia 20 listopada 2015 roku przyznał M. G. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 14 kwietnia 2013 roku do 31 marca 2016 roku.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżoną decyzją z dnia 4 maja 2016 roku odmówił wnioskodawcy prawa do odsetek od wyrównania świadczenia za okres od 14 kwietnia 2013 roku do 6 października 2015 roku wskazując, iż w jego ocenie decyzja wykonująca prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie została wydana w ustawowym terminie w związku z czym brak było podstaw do wypłaty odsetek od wyrównania świadczenia. Następnie po rozpoznaniu wniosku z dnia 23 lutego 2016 roku decyzją z dnia 11 kwietnia 2016 roku organ rentowy ustalił C.

G. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 kwietnia 2016 roku do 31 marca 2018 roku (decyzje – k. 62 a.r., 80 a.r. i 84 a.r.). W toku niniejszego postępowania Sąd ustalił, iż M. G. przez cały okres ubezpieczenia wykonywał czynności montera – mechanika urządzeń chłodniczych, pracując na stanowiskach: stażysta, monter instalacji aparatury chłodniczej, monter – mechanik maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego oraz maszynista chłodniczy. Do jego obowiązków należało wykonywanie napraw urządzeń chłodniczych, komór chłodniczych, tuneli chłodniczych.

Czynności te wykonywał w mikroklimacie zimnym – w obniżonej temperaturze od 00C do -25C (wywiad zawodowy – k. 15 a.r., uzasadnienie wyroku – k. 73 – 75 dołączonych akt sprawy VII U 1823/ 13. Spór w sprawie VIII U 1823/13 sprowadzał się do ustalenia czy stan zdrowia wnioskodawcy sprowadza niezdolność do pracy zgodnie z kwalifikacjami, i właściwej oceny kwalifikacji wnioskodawcy. W opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu chorób wewnętrznych, chorób oczu oraz chirurgii naczyniowej z dnia 30 września 2013 roku wydanej w sprawie prowadzonej pod sygnaturą VII U 1823/13, biegli wprawdzie stwierdzili, iż stan zdrowia skarżącego nie sprowadza u niego długotrwałej niezdolności do pracy, to jednak w uzasadnieniu tejże opinii wskazano, iż istniejące u wnioskodawcy schorzenia(...)powodują u wnioskodawcy ograniczenia do wykonywania pracy w środowisku o obniżonej temperaturze oraz zalecono skarżącemu unikania sytuacji w których dochodziłoby do ochłodzenia stóp (opinia – k. 10 dołączonych akt sprawy VII U 1823/ 13).

W kolejnych opiniach wydanych w w/w sprawie o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy tj. w opinii uzupełniającej biegłego chirurga naczyń, opinii specjalisty medycyny pracy oraz łącznej opinia uzupełniającej specjalisty z zakresu medycyny pracy i chirurga naczyń, biegli stwierdzili u wnioskodawcy częściową okresową niezdolność do pracy co było związane z charakterem wykonywanej przez skarżącego pracy, która wykonywana była w niskich temperaturach (opinie - k. 26, k. 37 k. 44, k. 57-58 dołączonych akt sprawy VII U 1823/ 13).

Powyższy stan faktyczny został ustalony przez Sąd na podstawie powołanych wyżej dokumentów, co do wiarygodności których strony nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń, a także na podstawie akt sprawy VII U 1823/13 oraz zawartych w nich dokumentów w tym opiniach biegłych lekarzy sądowych. Analizując powyższe opinie sporządzone w w/w sprawie Sąd doszedł do wniosku, że są one rzetelne, wyczerpujące, a zawarte w nich wnioski są dokładnie uzasadnione. W opinii uzupełniającej biegły chirurg naczyń, opinii specjalisty medycyny pracy oraz łącznej opinia uzupełniającej specjalisty z zakresu medycyny pracy i chirurga naczyń, biegli w sposób wyczerpujący uzasadnili swoje stanowisko oraz wskazali co było podstawą ustalenia częściową okresowej niezdolność do pracy wnioskodawcy oraz wskazali, iż niezdolność ta związana jest z charakterem wykonywanej przez skarżącego pracy, którą skarżący wykonywał w niskich temperaturach.

Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego Sąd miał również na uwadze, iż w opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu chorób wewnętrznych, chorób oczu oraz chirurgii naczyniowej z dnia 30 września 2013 roku, biegli uznali, iż stan zdrowia skarżącego nie sprowadza u niego długotrwałej niezdolności do pracy. Niemniej jednak istotną dla Sądu okolicznością, na którą wskazywali biegli w przedmiotowej opinii było to, iż istniejące u wnioskodawcy schorzenia(...) powodują u wnioskodawcy ograniczenia do wykonywania pracy w środowisku o obniżonej temperaturze.

Wskazać przy tym również należy, iż przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy organ rentowy przeprowadził wywiad zawodowy z wnioskodawcą posiadał wiedzę na temat charakteru wykonywanej przez skarżącego pracy. Ponadto Zakład zgromadził dokumentację medyczną wnioskodawcy z której wynika, iż M. G. od wielu lat leczy się z powodu (...)W latach 2011 – 2012 leczył się z powodu (...) Stwierdzić przy tym należy, iż stanowisko organu rentowego, że w postępowaniu sądowym przeprowadzone zostały nowe dowody będące podstawą wyroku oraz że zachodzą okoliczności wyłączenie odpowiedzialności Zakładu za opóźnienie w wypłacie świadczenia, nie jest uzasadnione.

Wprawdzie C. G. złożył do akt dodatkową dokumentację medyczną – część historii choroby posiadanej przez organ rentowy, niemniej jednak podstawą stwierdzenia u niego częściowej niezdolności do pracy były schorzenia stwierdzone dokumentacją medyczną złożoną do organu rentowego. Należy podnieść, iż w postępowaniu sądowym w sprawie VII U 1823/14 wnioskodawca złożył jedynie odpis historii choroby z(...) R. (...)której odpis znajduje się w dokumentacji medycznej ZUS k. 33-34 za wyjątkiem wpisu dotyczącej wizyty w maju 2012 r.

Wobec powyższego uznać należy, iż ocena lekarzy orzeczników ZUS co do braku występowania u wnioskodawcy niezdolności do pracy, jak zweryfikowało postępowanie sądowe, okazała się w tym zakresie błędna. Ubocznie wskazać również należy również, iż M. G. decyzją organu rentowego z dnia 11 kwietnia 2016 roku ma ustalone prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 kwietnia 2016 roku do 31 marca 2018 roku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie M. G. zasługuje w całości na uwzględnienie. Okoliczności ustalone w sprawie VII U 1823/13 wskazują bez wątpliwości, że organ rentowy niesłusznie odmówił M. G. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy po zakończeniu pobierania przez niego świadczenia rehabilitacyjnego. Zgodnie z art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2016 roku, poz. 963), zwanej dalej ustawą systemową, jeżeli Zakład - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie określonych przepisami prawa cywilnego.

Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. Artykuł ten, na podstawie którego ZUS odmówił wnioskodawcy odsetek mógłby mieć zastosowanie tylko w sytuacji gdyby za nieustalone wymienionych w nim okoliczności organ rentowy nie ponosił odpowiedzialności. (tak wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11.09.2007r. sygn. Akt P 11/07). Skoro stan faktyczny w zakresie tych okoliczności jest inny to wnioskodawcy należy się prawo do ustawowych odsetek za nieterminowe wypłacenie świadczenia rentowego.

W myśl art. 118 ust. 1 i ust. 1 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 887) organ rentowy wydaje decyzję w sprawach świadczeń niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W razie ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości orzeczeniem organu odwoławczego za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji uważa się również dzień wpływu prawomocnego orzeczenia organu odwoławczego.

W ocenie Sądu nie można uznać za trafny pogląd organu rentowego, iż w postępowaniu sądowym prowadzonym pod sygnaturą VII U 1823/13 przeprowadzone zostały nowe dowody będące podstawą wydanego wyroku oraz że zachodzą okoliczności wyłączenie odpowiedzialności Zakładu za opóźnienie w wypłacie świadczenia. Wskazać przy tym należy, iż kluczową kwestią była właściwa ocena stanu zdrowia wnioskodawcy, a mogła być ona, jak ustalono w niniejszym postępowaniu, dokonania na podstawie posiadanych przez organ rentowy dokumentów.

Zdaniem Sądu, organ rentowy w dniu wydania decyzji odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy tj. 22 maja 2013 roku, dysponował materiałem dowodowym koniecznym do pozytywnego rozpatrzenia zgłoszonego żądania, jeśli prawidłowo dokonałby interpretacji dokumentacji medycznej i wyników badania wnioskodawcy dokonanym orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z 17.05.2013 r. Wyjaśnienie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji nastąpiło z dniem wydania orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS. Wydając decyzję o odmowie prawa do renty w dniu 22 maja 2013 r. organ rentowy z tym dniem pozostawał w zwłoce z wypłatą świadczenia.

Nie sposób, zatem uznać, iż opóźnienie w przeliczeniu świadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu rentowego. W tym stanie rzeczy Sąd zmienił zaskarżoną i ustalił M. G. prawo do ustawowych odsetek z tytułu opóźnienia w wypłacie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od dnia 22 maja 2013 roku do dnia wypłaty. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.