Social Security Court dismisses appeal regarding retroactive pension base reduction under new 2013 law.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the applicant's appeal against a decision reducing her pension base by prior pension amounts. The applicant argued this constituted retroactive application of the law, but the court found the new provision applied to her request filed after January 1, 2013. Consequently, the court upheld the agency's decision as legally sound and consistent with constitutional rulings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The new statutory provision regarding pension base reduction applies to pension requests filed after its effective date, establishing that the right to benefits is determined by the legal status at the time conditions are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2591/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Lucyna Stąsik-Żmudziak Protokolant – p.o. protokolant sądowy Małgorzata Stec po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 roku w Lublinie sprawy A. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 1 kwietnia 2016 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VIII U 2591/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 1 kwietnia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przyznał A. M. prawo do emerytury od dnia 1 marca 2016 roku. Podstawa obliczenia emerytury została pomniejszona o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. M. domagając się jej zmiany i zaniechania potrącania kwoty dotychczas wypłaconej emerytury od podstawy obliczenia emerytury w wieku powszechnym. Wskazała, że urodziła się w (...) roku i wiek 60 lat osiągnęła w dniu (...)roku będąc na wcześniejszej emeryturze. Jej zdaniem powyższe potrącenie wynikające ze stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2013 roku stanowi przejaw działania prawa wstecz. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
A. M. urodzona (...) nabyła prawo do wcześniejszej emerytury w dniu (...) roku. W dniu (...)roku ukończyła wiek 60 lat (okoliczność bezsporna). W dniu 16 marca 2016 roku złożyła wniosek o przyznanie prawa do emerytury z uwagi na ukończenie powszechnego wieku emerytalnego. Zaskarżoną decyzją z dnia 1 kwietnia 2016 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury na podstawie art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748 ze zm. – dalej jako ustawa emerytalna).
Podstawa obliczenia emerytury została pomniejszona o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytury w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie zdrowotne. (k. 19 akt ZUS). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych dowodów. Akta ubezpieczeniowe wnioskodawczyni nie były kwestionowane przez strony. Sąd uznał je za wiarygodne w całości. Odwołanie A. M. jako bezzasadne podlega oddaleniu. Kwestią sporną jest zastosowanie wobec wnioskodawczyni przepisu art. 25 ust.1 b ustawy emerytalnej, który został wprowadzony przez art. 1 pkt 6 lit.
b) ustawy z dnia 11 maja 2012 roku zmieniającej ustawę emerytalną (Dz.U. Nr 2012 poz.637) z dniem 1 stycznia 2013 roku. Zgodnie art. 100 ust. 1 ustawy emerytalnej prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Decyzje organów rentowych mają zatem jedynie charakter deklaratoryjny, potwierdzający powstanie warunków koniecznych do nabycia prawa do świadczenia. Z przepisu powyższego wynika zatem, iż ustalenie prawa do emerytury następuje na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia uprawnień świadczenia, a wypłata świadczenia następuje od pierwszego dnia miesiąca, w którym ubezpieczony złożył wniosek, spełniwszy ustawowe przesłanki prawa do emerytury (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2014 r., sygn.
I UK 100/14, z dnia 19 marca 2014 r., sygn. I UK 334/13, uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1989 r. III UZP 11/89 OSNCP 1990/6/72). Wnioskodawczyni spełniła ustawowe przesłanki do emerytury w powszechnym wieku, określone w art. 24 ust. 1 ustawy emerytalnej w dniu (...)roku. Wnioskodawczyni ustalono zatem prawo do świadczenia i wyliczona została wysokość emerytury. Jednakże od 1 stycznia 2013 r. obowiązuje przepis art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.
U. z 2013.1440), w myśl którego "jeżeli ubezpieczony pobrał emeryturę na podstawie przepisów art. 26b, 46, 50, 50a, 184 lub art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. -Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm.) podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, ustaloną zgodnie z ust. 1, pomniejsza się o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne". Pobranie emerytur na podstawie wskazanych wyżej przepisów oznacza skonsumowanie części kapitału składkowego, w związku z czym od 1 stycznia 2013 r. odlicza się od niego sumę wypłaconych emerytur.
Przede wszystkim należy podnieść, iż zmiany w systemie emerytalnym wprowadzone ustawą z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 637) wprowadziły istotne zmiany dotyczące wieku uprawiającego do emerytury dla osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., różnicując je w zależności od daty urodzenia. Regulacja ta budziła i budzi wiele zastrzeżeń właśnie z uwagi na zróżnicowanie uprawnień dla ubezpieczonych tylko ze względu na datę urodzenia.
Jednakże Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 maja 2014 r. K 43/12 uznał wprowadzone zmiany za zgodne między innymi z art. 2, 32 i 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, że powyższy przepis art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej został wprowadzony do porządku prawnego z dniem 1 stycznia 2013 roku bez zastosowania jakichkolwiek regulacji przejściowych, należy uznać, że wobec złożenia przez ubezpieczoną wniosku o emeryturę po dniu 1 stycznia 2013 roku, gdyż w dniu 16 marca 2016 roku, będzie on znajdował zastosowanie do sytuacji faktycznej A.
M.. W tej sytuacji zaskarżoną decyzję należało uznać za słuszną, a odwołanie jak bezzasadne podlegało oddaleniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.