Court allows work accident compensation by correcting ZUS's date discrepancy based on witness testimony and expert opinion.

Sygn. akt VI U 100/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2016 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Kryńska - Mozolewska Protokolant: protokolant sądowy Marzena Szablewska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania W. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)w W. z dnia (...)r. znak: (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...)w W. o jednorazowe odszkodowanie orzeka: zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje odwołującemu W. M. prawo do jednorazowego odszkodowania będącego skutkiem wypadku przy pracy w dniu 16 sierpnia 2015 roku w wysokości odpowiadającej 5% (pięć procent) stałego uszczerbku na zdrowiu. Sygn. akt VI U 100/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...)roku, znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...)w W. odmówił W. M. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazywał, że na podstawie przedłożonej dokumentacji i postępowania wyjaśniającego (niezgodność pomiędzy dokumentacją powypadkową, a medyczną odnośnie daty urazu) wynika, że zdarzenie zaistniało w innych okolicznościach i w innym terminie. (decyzja ZUS z dnia 2 lutego 2016 roku – k. 18 akt organu rentowego) Od powyższej decyzji W.

M., pismem z dnia 15 lutego 2016 roku, wniósł odwołanie. W uzasadnieniu odwołujący się podnosił, że niezgodności pomiędzy datami wynikają z faktu, że wypadek przy pracy miał miejsce w niedzielę 16 sierpnia 2015 roku, natomiast następujący po niej poniedziałek i wtorek były dla odwołującego dniami wolnymi od pracy. Z tego względu oraz w nadziei na samoczynne ustąpienie bólu, W. M. zgłosił wypadek przy pracy dopiero w środę 19 lutego 2015 roku, kiedy stwierdził, że nie jest w stanie wykonywać czynności pracowniczych. (odwołanie – k.

1) W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...)w W. powtórzył argumentację zawartą w skarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 2 – 2 verte) Sąd ustalił następujący stan faktyczny Dnia 16 sierpnia 2015 roku o godzinie 15:00 wnioskodawca W. M. uległ wypadkowi przy pracy podczas wyciągania wózka z bielizną hotelową z windy. Odwołujący doznał urazu prawego ramienia w okolicy barku. W. M. nie udał się od razu do lekarza.

Gdy w dniu 19 sierpnia 2015 odwołujący udał się do pracy, jeden ze współpracowników zauważył, że W. M. nie może wykonywać pracy i zasugerował mu, aby ten udał się do lekarza co też odwołujący uczynił w dniu 19 sierpnia 2015 roku. Tego też dnia wnioskodawca dokonał również zgłoszenia wypadku swojemu pracodawcy. (dowód: protokół powypadkowy nr 26/H45/2015r. – k. 4 – 7 akt organu rentowego, zeznania świadka W. S. – protokół rozprawy z dnia 13.10.2016r. od 00:03:16 do 00:06:12, zgłoszenie wypadku – k. 9 akt organu rentowego, zaświadczenie lekarskie – k. 1 dokumentacji medycznej w aktach organu rentowego) W wyniku wypadku przy pracy wnioskodawca doznał naderwania tkanek miękkich prawego stawu barkowego, co skutkuje dużym ograniczeniem zakresów ruchomości prawego stawu barkowego.

Stały uszczerbek na zdrowiu u odwołującego się związany z tym wypadkiem wynosi 5%. (dowód: opinia biegłego z zakresu ortopedii – k.

17) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zawartych w aktach organu rentowego, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony postępowania oraz na podstawie dowodu z zeznań świadka W. S. (protokół rozprawy z dnia 13.10.2016r. od 00:03:16 do 00:06:12), które zostały uznane za wiarygodne w całości. Sąd oparł się również na opinii biegłego z zakresu ortopedii, która jest fachowa i rzeczowa. Sąd miał na uwadze, iż strony nie wnosiły żadnych uwag do tej opinii (pismo ZUS – k. 24).

Sąd zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest odwołanie W. M. od decyzji ZUS odmawiającej przyznania mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 4 tej ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity - Dz. U. z 2009 roku, Nr 167, poz. 1322, ze zm.; dalej jako: ustawa wypadkowa) z tytułu wypadku przy pracy przysługuje jednorazowe odszkodowanie dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Z ustaleń poczynionych w toku niniejszej sprawy wynika, że odwołujący się doznał stałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy, któremu uległ on dnia 16 sierpnia 2015 roku. Uszczerbek ten wynosi 5%. Sąd miał na uwadze, iż w toku niniejszego postępowania organ rentowy nie kwestionował faktu, iż odwołujący się doznał stałego uszczerbku na zdrowiu, nie był również kwestionowany sam fakt kwalifikacji zdarzenia jako wypadku przy pracy. Organ rentowy powołał się jedynie na treść art. 22 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy wypadkowej, zgodnie z którym ZUS odmawia przyznania świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego w przypadku, gdy protokół powypadkowy lub karta wypadku zawierają stwierdzenia bezpodstawne.

W opinii organu rentowego bezpodstawność ta miała przejawiać się w tym, iż z protokołu wypadkowego wynikało, że wypadek miał miejsce 16 sierpnia 2015 roku, zaś dokumentacja lekarska potwierdza, że odwołujący się zgłosił się do lekarza dopiero dnia 19 sierpnia 2015 roku. Organ rentowy nie poczynił żadnych ustaleń w ramach postępowania administracyjnego, aby wyjaśnić tę rozbieżność. Tymczasem sąd przesłuchał świadka i odwołującego z zeznań których wynika jednoznacznie, że rozbieżność między datą z protokołu wypadkowego a datą z dokumentacji lekarskiej wynika z faktu, iż odwołujący po wypadku przy pracy przez dwa dni (sobota, niedziela) przebywał w domu, licząc na to, że dolegliwości bólowe ustąpią.

Dopiero trzeciego dnia, gdy udał się do pracy i nie był w stanie jej kontynuować, zgłosił się do lekarza. Sąd zwraca uwagę, iż brak jest jakiegokolwiek ustawowego wymogu, aby pracownik, który doznał urazu na skutek wypadku przy pracy musiał zgłosić się do lekarza tego samego dnia. Biegły z zakresu ortopedii i traumatologii narządu ruchu w opinii pisemnej z dnia 22.08.2016 r stwierdził, że po naderwaniu tkanek miękkich prawego stawu barkowego poszkodowany mógł funkcjonować w okresie od 16 do 19 sierpnia 2015 r bez pomocy lekarskiej.

Wobec powyższego Sąd uznał, że w rzeczywistości odwołujący się uległ wypadkowi przy pracy dnia 16 sierpnia 2015 roku, a zatem zapisy zawarte w protokole wypadkowym nie budzą żadnych wątpliwości i przedstawiają prawdziwy przebieg zdarzeń. Tym samym zasadnym jest przyznanie odwołującemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w wysokości odpowiadającej 5% stałego uszczerbku na zdrowiu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. (...)