Court awards vacation pay equivalent for unused leave when employee cannot use it during notice period due to illness.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the defendant to pay the plaintiff 500 PLN as compensation for unused vacation leave, along with statutory interest. The plaintiff worked part-time until July 2015 and claimed 13 days of unused leave, while the defendant argued the employee should have used some days during the three-month notice period. The court ruled that the plaintiff was on sick leave during the notice period and could not utilize the leave, thereby entitling her to the full equivalent for the entire year.
Legislator headnote
AI generatedArt. 15 ust. 1 Kodeksu pracy; Art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy: When an employee is unable to use accrued vacation leave during the statutory notice period due to illness or other valid reasons, the employer must pay the equivalent for the entire period of employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV P 353/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący: SSR Lucyna Gurbin Protokolant: stażysta Żaneta Szlachcikowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 roku sprawy z powództwa J. K. przeciwko (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) w W. o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy O R Z E K Ł: I. Zasądzić od pozwanego na rzecz powódki J. K. kwotę 500 złotych netto (słownie: pięćset złotych) tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok 2015 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16.08.2015 r. do dnia zapłaty. II. Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 25 zł (słownie: dwadzieścia pięć złotych) tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powódka była zwolniona.
UZASADNIENIE
Powódka J. K. wniosła pozew przeciwko C- (...) Sp. z o.o. w W. o zapłatę ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w wysokości 500 zł netto. W uzasadnieniu wskazała, że zatrudniona była u pozwanego od dnia 19 grudnia 2013r do 11 lipca 2015r na podstawie umowy o pracę i nie wykorzystała urlopu wypoczynkowego w wymiarze 13 dni w okresie zatrudnienia. Na tej podstawie domagała się ekwiwalentu. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazał, że spółka C- (...) Sp. z o.o. obecnie działa pod nazwą (...) Sp. z o.o. w likwidacji.
Z uwagi na likwidację sklepu, pozwana przygotowała wypowiedzenie umowy o pracę datowane na dzień 27 czerwca 2015r w trybie art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracownika z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia. Pozwany wskazywał, że powódka dochodzi ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w liczbie 13 dni. według pozwanego w wypowiedzeniu umowy o pracę zostało wskazane, iż powódka ma wykorzystać pozostałe 13 dni urlopu w okresie wypowiedzenia tj. od 27 czerwca 2015r do 11 lipca 2015r. w związku z tym roszczenie powódki mogłoby dotyczyć 3 dnia, a nie 13 dni.
Dodatkowo wskazywał, że nie zrozumiały jest sposób wyliczenia dochodzonej kwoty przez powódkę. Biorąc pod uwagę, że powódce przysługiwało 20 dni w skali roku, przy zatrudnieniu na pełen etat, przy wariancie w którym była zatrudniona powódka tj. ¾ etatu, wymiar urlopu wynosił 15 dni w skali roku. Biorąc pod uwagę, że powódka pracowała u pozwanej jedynie do 11 lipca 2015r powódka nabyła w zaokrągleniu prawo do 9 dni urlopu. Mając na uwadze, iż stosunek pracy nie był realizowany na cały etat, a ¾ etatu wysokość ekwiwalentu powinna zostać ustalona proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.
Pozostałe dni urlopu, powódka była zobowiązana wykorzystać w okresie wypowiedzenia.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Powódka J. K. była pracownikiem pozwanego na podstawie umowy o pracę, która to umowa o pracę została wypowiedziana w trybie art. 10 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracownika, zachowaniem okresu wypowiedzenia. Okres zatrudnienia upłynął 15 sierpnia 2015r (dowód: oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę z dnia 27 czerwca 2015r k. 3, umowa o pracę z dnia 9 grudnia 2014r k.4 oraz akta sprawy IVP 286/15). Powódka pracowała w sklepie pozwanego w G.. Sąd z urzędu ustalił, że C- (...) Sp. z o.o. została wykreślona i wpisana Spółka (...) Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na podstawie aktu notarialnego z 22 czerwca 2015r – zmiany umowy spółki (wydruk z Internetowego Monitora Sądowego i Gospodarczego).
Powyższych zmian nie kwestionował pozwany w odpowiedzi na pozew, albowiem przedłożył również KRS wyłącznie dot. (...) Sp. z o.o. w likwidacji. Istotnym jest podkreślenie, że w imieniu pozwanej odpowiedź została złożona przez V. K., który figuruje w KRS jako likwidator. Jednocześnie należy zauważyć, że wypowiedzenie umowy o pracę podpisał V. K. jako prezes zarządu C- (...) Sp. z o.o. w W.. Sąd pominął dowód z zeznań pozwanego w charakterze strony, albowiem pozwany został wezwany do osobistego stawiennictwa. Wezwanie zostało doręczone skutecznie (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 23), pozwany nie stawił się na termin rozprawy w dniu 22 października 2015r.
Przesłuchanie pozwanego jest wyłącznie uzupełniającym dowodem który Sąd przeprowadza, jeżeli nie zostały wyjaśnione istotne fakty dla rozstrzygnięcia sprawy. Pozwany nie stawił się wezwany do osobistego stawiennictwa i pouczony o skutkach niestawiennictwa. Ponadto należy zauważyć, że obecny likwidator był dla powódki pracodawcą, ponieważ zawierał zarówno umowę o pracę jak i ją wypowiadał dlatego był właściwym organem do posiadania dokumentacji dotyczącej rozliczenia urlopu wypoczynkowego. Powódka nie mogła wykorzystać urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia, albowiem przebywała na zwolnieniu lekarskim od dnia 6 lipca 2015r.
Okres zatrudnienia pozwany ustalił na dzień 15 sierpnia 2015r. Powódka jednocześnie potwierdziła, że 13 dni urlopu wypoczynkowego nie wykorzystanego dotyczy roku 2014 i 2015. Pozwany nie stawił się na rozprawę wezwany do osobistego stawiennictwa i na tej podstawie Sąd dał wiarę twierdzeniom powódki co do należności z tytułu ekwiwalentu. Na marginesie Sąd zaznacza, że przed tut. Sądem toczy się szereg postępowań o zapłatę przeciwko pozwanemu, które to pozwy zostały złożone przez pracowników zatrudnionych w G.. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd zasądził na rzecz powódki ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy tak jak w pozwie.
O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. i 108 k.p.c. Sąd na ogólnych zasadach obciążył opłatą od pozwu stosownie do art. 113 ustęp 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążając pozwanego kwotą 25,00 zł. Wysokość opłaty stosunkowej Sąd ustalił w oparciu o treść art. 13 ustęp 1 w zw. z art. 21 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.