Court awards damages for premature termination due to employee's continuous sick leave exceeding statutory limits.
Legislator summary
AI generatedThe court awarded the plaintiff 5,550 PLN in damages for the premature termination of his employment contract. The employer argued the employee's sick leave was valid under social insurance rules, but the court found the continuous illness prevented the employee from working for over 182 days. Consequently, the court ruled the dismissal violated the statutory requirement that such termination only apply after the employee has exhausted both sick pay and rehabilitation benefits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 53 § 1 pkt. 1b k.p.; Art. 56 k.p.; Art. 58 k.p.: The court established that terminating an employment contract without notice is permissible only after the employee has exhausted both sick pay and rehabilitation benefits, and a dismissal occurring while the employee is still receiving sick pay or rehabilitation constitutes a violation of the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV P 24/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący: SSR Lucyna Gurbin Sędziowie/Ławnicy: K. W., A. K. Protokolant: stażysta Dominika Flader po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2016 roku sprawy z powództwa W. F. przeciwko Przedsiębiorstwu Usług Ochrony Mienia (...) Spółka Jawna – Zakład Pracy (...) w R. o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę O R Z E K Ł:
1. Zasądzić od pozwanego na rzecz powoda W. F. 5.550,00 zł (pięć tysięcy pięćset pięćdziesiąt złotych) tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25.01.2016r. do dnia zapłaty;
2. Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 278 zł (dwieście siedemdziesiąt osiem złotych) tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony;
3. Umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie;
4. Nie obciążać powoda pozostałymi kosztami procesu.
UZASADNIENIE
Powód W. F. wniósł pozew o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, przeciwko Przedsiębiorstwu Usług Ochrony Mienia (...) w R.. Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 5.550 zł. wraz z odsetkami. Podnosił, iż w pozwanej spółce był zatrudniony na stanowisku pracownika gospodarczego od dnia 18.11.2014r. na podstawie umowy o pracę na czas określony do dnia 31.08.2016r. Powód w swym uzasadnieniu wskazywał, iż okres zasiłkowy wyliczył od dnia 14.07.2015r. i chorował równe 182 dni. Ponadto ze względu na stan zdrowia powód złożył w ZUS dokumenty o rentę z ogólnego stanu zdrowia.
Oczekując na decyzję ZUS, 8.01.2016r. powód kontaktował się telefonicznie z pracodawcą z prośbą o udzielenie urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni. Natomiast w dniu 11.01.2016r. powód otrzymał pismo o rozwiązaniu z dniem 04.01.2016r. z datą wsteczną, albowiem na piśmie widniał stempel pocztowy 08.01.2016r. Dnia 13.01.2016r. powód stawił się na komisję w ZUS i lekarza orzecznika, gdzie został uznany za częściowo niezdolnego do pracy. W związku z tym powód otrzymał rentę w wysokości 75 % do dnia 30.06.2016r. Powód wniósł o wypłatę odprawy rentowej, ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy oraz zdrowotny.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu pozwany przeczył wszystkim okolicznościom podniesionym przez powoda. Pozwany przyznał, iż z powodem była zawarta umowa o pracę od dnia 18.11.2014r. do dnia 31.08.2016r. na stanowisku pracownika gospodarczego. Według wyliczeń pozwanego powód przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 25.06.2015r. do dnia 01.07.2015r. a następnie od dnia 14.07.2015r. do dnia 04.01.2016r. – łącznie 182 dni. Pozwany powołał się na pismo ZUS z dnia 14.01.2016r. w T. , gdzie zawarta była informacja o treści art. 9 ustęp 1 i 2 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z Ubezpieczenia Społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.
U. 2014. 159 ze zmianami). Dla pozwanego powód był niezdolny do pracy od dnia 21.06.2015r. i kolejne zwolnienia lekarskie były orzeczone z powodu tego samego schorzenia. Dlatego dokonano zliczenia nieprzerwanej niezdolności do pracy, od 25.06.2015r. Pozwany nie zgadzał się z wyliczeniami powoda, że okres zasiłkowy upłynął w dniu 11.01.2016r. Ponadto pozwany uważał za niezrozumiałe twierdzenia powoda , że oświadczenie woli pozwanego zostało złożone z datą wsteczną. W tym zakresie pozwany wyjaśniał , że oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, powód otrzymał 11.01.2016r.
Co do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, pozwany podał, że został wypłacony w łącznej wysokości 1.355,69 zł. Natomiast różnica została przelana w związku z zajęciem komorniczym do komornika sądowego, przy Sądzie Rejonowym w Chełmnie. Na rozprawie w dniu 18.02.2016r. powód potwierdził otrzymanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i cofnął żadanie odprawy rentowej, albowiem decyzja o przyznaniu renty została zmieniona i powód otrzymał świadczenia rehabilitacyjne. Ostatecznie powód domagał się odszkodowania za bezpodstawne rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powód zawarł umowę o pracę na okres próbny od dnia 18.11.2014r. do 31.01.2015r. jako pracownik gospodarczy. Umową o pracę z dnia 01.02.2015r. powód nawiązał stosunek pracy na okres do dnia 31.08.2016r. jako pracownik gospodarczy. W dniu 25.06.2015r. powód rozpoczął zwolnienie lekarskie, które zostało udzielone na czas do dnia 01.07.2015r. ze wskazaniem jednostki chorobowej M – 51 Następne zwolnienie powód otrzymał od dnia 14.07. do dnia 25.08. i trwały one nieprzerwanie do dnia 11.01.2016r.
Pismem z dnia 04.01.2016r. pozwany rozwiązał umowę o pracę z powodem bez zachowania okresu wypowiedzenia. W świadectwie pracy pozwany wpisał jako datę ustania stosunku pracy 04.01.2016r., podając jako podstawę art. 30 § 1 pkt. 3 k.p. w związku z art. 53 § 1 pkt. 1b k.p. Sąd zważył co następuje. Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie kserokopii zwolnień lekarskich powoda wraz z dokumentacją ubezpieczeniową k. 11 – 17, pisma ZOZ w C. z dnia 26.02.2016r. k. 28 , pisma z dnia 02.03.2016r. (...) w Ś. k. 29 , pisma (...) Przychodnia w Ś. z dnia 10.03.2016r. wraz z kserokopią historii choroby k. 34 – 38.
Wiarygodność powyższych dokumentów nie została zakwestionowana przez strony. Zgodnie z art. 53 § 1 pkt. 1b pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.
U. z 2014r. poz. 159) zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy , z przyczyn określonych w art. 6 ustęp 2 , nie dłużej jednak niż przez 182 dni , a jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została gruźlicą lub dotyczy pracownicy w ciąży, nie dłużej niż przez 270 dni. Ponadto art.
9. cyt. Ustawy stanowi, że „ 1. Do okresu, o którym mowa w art. 8, zwanego dalej "okresem zasiłkowym", wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2.
2. Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.
3. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresu niezdolności do pracy przypadającego w okresach, o których mowa w art. 4 ust. 1.” Nie ulega wątpliwości, że pojęcie „ta sama choroba” oznacza nie ten sam numer statystyczny choroby, lecz o opis stanu klinicznego konkretnego układu lub narządu który wywołują daną chorobę (postanowienie SN z dnia 26.01.2012r. I BU 14/11 LEX 1215397) Sąd potwierdza, że w sposób nieprzerwany powód zaczął chorować od dnia 14.07.2015r. w związku z chorobą łokcia. Zwolnienie lekarskie zostało udzielone na okres od 14.07.2015r. do 25.08.2015r. i od 26.08. do 23.09.2015r.
Symbol choroby został określony M – 77. Z dalszych zwolnień lekarskich powoda wynika, że powód od dnia 24.09. do 22.10.2015r. otrzymywał zwolnienie od lekarzy specjalistów ortopedii z poradni urazowo – ortopedycznej. Natomiast z poradni neurologicznej powód otrzymał zwolnienia lekarskie od dnia 23.10.2015r. w sposób nieprzerwany do dnia 11.01.2016r. Powód obecnie przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym, w związku z chorobą kręgosłupa. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że powód w dniu 04.01.2016r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Poza sporem było, że powód otrzymywał w trakcie leczenia zwolnienie od lekarza ortopedy w związku z chorobą łokcia. W ocenie Sądu te zwolnienia nie powinny zostać wliczone do okresu zasiłkowego. Mimo to, nawet gdyby uwzględnić wszystkie zwolnienia lekarskie powoda, to w dniu 04.01. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim – pobierając zasiłek chorobowy. To oznacza, że zwolnienie w trybie art. 53 § 1 pkt. 1b nastąpiło z naruszeniem tego przepisu. Po pierwsze powód pobierał zasiłek, a ponadto obecnie powód przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym, który został udzielony bezpośrednio po zwolnieniu lekarskim.
Przepis art. 53 § 1 pkt. 1b stwarza możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia , w przypadku niezdolności pracownika która trwa dłużej niż okres pobierania wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. Dlatego rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia w ustalonym stanie faktycznym było przedwczesne. Dlatego Sąd uznał za zasadne orzeczenie o odszkodowaniu w myśl art. 56 k.p. O wysokości odszkodowania Sąd orzekł zgodnie z art. 58 k.p. przyjmując jako podstawę wysokość wynagrodzenia otrzymanego przez powoda, zgodnie z umową o pracę.
W pozostałym zakresie Sąd umorzył postępowanie. O kosztach Sąd orzekł po myśli art. 98 k.p.c. w związku z art. 13.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r. Dz. U. 2014 poz. 1025 z późniejszymi zmianami.