Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 358/16 AI generated

Court reversed lower court's cost allocation, ordering defendant to pay plaintiff due to failure to deduct expert fees from advances.

Case Number VIII Gz 358/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court reversed the first-instance judgment regarding the allocation of litigation costs, ordering the defendant to pay the plaintiff 1,809.31 PLN. The lower court had incorrectly calculated costs by failing to deduct the expert witness fees already collected from the parties' advance payments. The court held that the final judgment must account for these advances to ensure an accurate reflection of each party's net financial burden.

Legislator headnote

AI generated

Art. 100 k.p.c.; Art. 108 k.p.c.: When calculating litigation costs, the court must deduct amounts already collected from the parties' advance payments for expert witnesses, as the final judgment cannot rely on subsequent administrative actions to correct the financial balance.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation expert witness fees advance payment deduction partial success costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 100 k.p.c.
W uzasadnieniu Sad wskazał, iż rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w art. 100 k.p.c. zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione albo stosunkowo rozdzielone.
Art. 108 k.p.c.
Sąd orzekając o kosztach procesu w orzeczeniu kończącym sprawę na podstawie art. 108 k.p.c. nie rozliczył kwot pobranych zaliczek na poczet biegłego.
Art. 397 § 2 k.p.c.
W związku z powyższym, na podstawie art. 397 § 2 w zw.
Art. 386 § 1 k.p.c.
z art. 386 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, dokonując zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Art. 102 k.p.c.
Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy zastosował normę art. 102 k.p.c. Sąd miał na względzie, iż pozwany nie przyczynił się do błędnego rozliczenia kosztów procesu dokonanego przez Sąd Rejonowy, a nadto niezwłocznie w odpowiedzi na zażalenie uznał słuszne stanowisko powoda.
art. 100 k.p.c
W uzasadnieniu Sad wskazał, iż rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w art. 100 k.p.c.
art. 108 k.p.c
Sąd orzekając o kosztach procesu w orzeczeniu kończącym sprawę na podstawie art. 108 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
z art. 386 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, dokonując zmiany zaskarżonego orzeczenia.
art. 102 k.p.c
Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy zastosował normę art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
X GC 1010/15
akt X GC 1010/15 postanawia:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 358/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy w składzie : Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak Sędziowie: SSO Patrycja Baranowska SSR del. Anna Górnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. B. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na punkt III wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2016r., sygn. akt X GC 1010/15 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2016r., sygn. akt X GC 1010/15 w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.809,31 zł (jeden tysiąc osiemset dziewięć złotych trzydzieści jeden groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2. odstąpić od obciążenia pozwanego kosztami postępowania zażaleniowego. SSO P. Baranowska SSO A. Woźniak SSR del. A. Górnik

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie wydał wyrok, w którym częściowo uwzględnił powództwo i w punkcie III rozliczył koszty procesu zasadzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1348,05 złotych. W uzasadnieniu Sad wskazał, iż rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w art. 100 k.p.c. zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione albo stosunkowo rozdzielone. W związku z oddaleniem powództwa nad kwotę 13.504, 88 zł Sąd ustalił, że powód wygrał postępowanie w 73, 45 %, natomiast pozwana w 26, 55 %.

Na koszty poniesione przez powoda w łącznej wysokości 2.709 zł złożyły się: kwota 920 zł opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kwota 2.400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (ustalone na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Dz.U.2013.461 j.t). Na koszty poniesione przez pozwaną w łącznej wysokości 2.417 zł złożyły się: kwota 2.400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (ustalone na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Dz.U.2013.461 j.t) oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Biorąc pod uwagę powyższe powódka była obowiązana zwrócić koszty w kwocie 641, 71 zł (stanowiące 26, 55 % z kwoty 2.417 zł) natomiast pozwana w kwocie 1.989, 76 zł (stanowiące 73, 45 % z kwoty 2.709 zł). W konsekwencji wzajemnego zniesienia się kosztów w części, pozwana obowiązana jest zwrócić na rzecz powoda kwotę 1.348, 05 zł. Jako, że na dzień wydania orzeczenia postanowienie o przyznaniu biegłemu sądowemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii nie było prawomocne, Sąd orzekając o kosztach postępowania nie uwzględnił zaliczek uiszczonych przez strony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód wnosząc o jego zmianę poprzez podwyższenie należnych kosztów do kwoty 1809,31 złotych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 98 § 1 i 3 KPC w zw. z art. 100 KPC i w zw. z art. 108 § 1 KPC poprzez dokonanie stosunko­wego rozdzielenia kosztów procesu w sposób nieprawidłowy, w błędnej wysokości oraz z pomi­nięciem kosztów poniesionych przez obie strony tytułem wynagrodzenia biegłego.

W uzasadnieniu wskazano, iż zarówno powód, jak i pozwana wpłacili zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego sądowej w wysokości po 1.200 zł. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin — Cen­trum w S. przyznał biegłemu wynagrodzenie w kwocie 1.101,05 zł, zgodnie z przedłożoną przez niego fakturą i kartą pracy. W związku z powyższym, z zaliczki powoda wypłacono biegłemu kwotę 292,33 zł (1.101,05 * 73,45%), a z zaliczki biegłego kwotę 808,72 zł (1.101,05 * 26,55%). Przy czym zaznaczyć należy, że ręcznie uczyniona adnotacja na treści zarządzenia z dnia 5.08.2016 r. (k. 151) o rozliczeniu z zaliczek stron odpowiednio kwot 808,83 zł i 292,22 zł nie odpowiada ustalonemu w wyroku sto­sunkowi, w jakim każda ze stron wygrała spór.

Skarżący wskazał, że powód poniósł następujące koszty: 1) 920 zł — tytułem opłaty sądowej od pozwu, 2) 17 zł — tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3) 2.400 zł — tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 4) 292,33 zł — tytułem wynagrodzenia biegłego. Powód poniósł zatem koszty w łącznej wysokości 3.629,33 zł. Na koszty poniesione przez pozwanego złożyły się następujące sumy: 1) 17 zł — tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 2) 2.400 zł — tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 3) 808,72 zł — tytułem wynagrodzenia biegłego.

Pozwany poniósł zatem koszty w łącznej wysokości 3.225,72 zł. Powód wygrał spór w 73,45%, zatem powinien zwrócić pozwanemu tytułem kosztów procesu kwotę 856,43 zł (3.225,72 * 26,55%). Pozwany wygrał spór w 26,55%, zatem powinien zwrócić powodowi kwotę 2.665,74 zł (3.629,33 * 73,45%). Po dokonaniu wzajemnej kompensacji wskaza­nych kosztów, pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 1.809,31 zł (2.665,74 - 856,43). W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o nieobciążanie kosztami postępowania zażaleniowego, w uzasadnieniu zgadzając się z treścią zażalenia i wskazując, iż Sąd I instancji dokonał błędnego rozliczenia poniesionych przez strony kosztów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się uzasadnione. Strony nie kwestionowały procentowego rozliczenia kosztów procesu odnoszącego się do stopnia, w jakim każda ze stron proces wygrała. Niesporne były też koszty poniesione przez strony w przedmiotowej sprawie, a w szczególności uiszczone zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego. Z akt sprawy wynika także w jakim zakresie z każdej z zaliczek pobrano kwoty celem wypłacenia biegłemu. Jak słusznie wskazuje powód, z zaliczki pobranej od strony powodowej pobrano 292,33 zł, zaś z zaliczki uiszczonej przez pozwanego kwotę 808,83 zł (k. 151).

Na koszty każdej ze stron składa się ponadto wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2417 złotych, zaś na koszty powoda dodatkowo opata od pozwu w kwocie 920 złotych. Sąd orzekając o kosztach procesu w orzeczeniu kończącym sprawę na podstawie art. 108 k.p.c. nie rozliczył kwot pobranych zaliczek na poczet biegłego. Nie jest zasadnym przy tym wskazanie, iż na datę wyrokowania orzeczenie o wynagrodzeniu biegłego nie było jeszcze prawomocne. Zauważyć trzeba, iż postanowienie o wynagrodzeniu biegłego uprawomocniło się z dniem 21 maja 2016 roku, zaś wyrok został wydany 3 sierpnia 2016 roku.

Przepis art. 108 k.p.c. nakazuje jednocześnie rozliczyć całe poniesione koszty procesu. Następcze pobranie z zaliczek uiszczonych przez strony kwot w proporcjach adekwatnych do wygrania sprawy jest jedynie czynnością techniczną i nie może zastąpić orzeczenia Sądu w tym zakresie. Zwłaszcza przy uwzględnieniu, iż takie rozliczenie stawia stronę w mniej korzystnej sytuacji niż rozliczenie tych kosztów całościowe, według zasad wynikających z art. 100 k.p.c. Powód przedstawił w zażaleniu prawidłowo sposób wyliczenia kosztów procesu stron, wskazując, iż wygrał spór w 73,45%, zatem powinien zwrócić pozwanemu tytułem kosztów procesu kwotę 856,43 zł (3.225,72 * 26,55%).

Pozwany wygrał spór w 26,55%, zatem powinien zwrócić powodowi kwotę 2.665,74 zł (3.629,33 * 73,45%). Po dokonaniu wzajemnej kompensacji wskaza­nych kosztów, pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 1.809,31 zł (2.665,74 - 856,43). Rozliczenia tego nie kwestionował także pozwany przyznając w odpowiedzi na zażalenie, iż wyliczenie kosztów procesu dokonane przez Sąd Rejonowy nie jest prawidłowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 397 § 2 w zw. z art. 386 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia, dokonując zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy zastosował normę art. 102 k.p.c. Sąd miał na względzie, iż pozwany nie przyczynił się do błędnego rozliczenia kosztów procesu dokonanego przez Sąd Rejonowy, a nadto niezwłocznie w odpowiedzi na zażalenie uznał słuszne stanowisko powoda. SSO P. Baranowska SSO A. Woźniak SSR del. A. Górnik ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...) (...)