Social security court allows pension recalculation by admitting witness testimony to prove employment period. The court ruled that documentary evidence was insufficient to prove the employment period. The court admitted witness testimony to establish the employment period. The court held that witness testimony was sufficient to prove the employment period. The court found that the employment period was proven by witness testimony. The court determined that the employment period was established by witness testimony. The court concluded that the employment period was proven by witness testimony.

Sygn. akt VII U 1688/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka Protokolant: protokolant sądowy Beata Gawrońska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. w Warszawie sprawy W. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o przeliczenie wysokości emerytury na skutek odwołania W. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w W. z dnia 2 lipca 2014 r. znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zalicza do emerytury W. C. okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w L. od 2 stycznia 1992 roku do 31 listopada 1992 roku. Sygn. akt VII U 1688/14

UZASADNIENIE

W. C. w dniu 25 lipca 2014 roku złożył, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W., do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, odwołanie od decyzji wyżej wymienionego organu rentowego z dnia 2 lipca 2014 r., znak: (...) dotyczącej odmawiającej doliczenia do emerytury okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. Ubezpieczony w treści odwołania wskazał, iż w okresie od 2 stycznia 1992 r. do 30 listopada 1992 r. był zatrudniony w ww. Przedsiębiorstwie (...) stale, pełnym wymiarze czasu pracy Dyrektora ds.

Technicznych. Odwołujący wniósł o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka W. S. na okoliczność zatrudnienia odwołującego w Przedsiębiorstwie (...) ( odwołanie k. 2 a.s). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. (dalej zwany organem rentowym) w odpowiedzi na odwołanie złożonej w tutejszym Sądzie Okręgowym w dniu 28 sierpnia 2014 roku wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy wskazał, iż nie doliczył do emerytury odwołującego okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w L., albowiem przedstawiona przez odwołującego na etapie postępowania wyjaśniającego -dokumentacja w postaci umowy o pracę z Przedsiębiorstwem (...), nie stanowi w świetle art. 116 ust 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 17 grudnia 1998 r. dowodu uzasadniającego prawo do przeliczenia emerytury z uwzględnieniem spornego okresu zatrudnienia (odpowiedź na odwołanie k. 12 a.s).

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 września 2013 r. ubezpieczony W. C. urodzony (...), złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W., wniosek o emeryturę, do wniosku ubezpieczony dołączył dokumentację zatrudnienia i wynagrodzenia (wniosek, dokumentacja zatrudnienia k. 1-62 a.r). W dniu 12 listopada 2013 r. organ rentowy wydał decyzję na mocy której przyznał odwołującemu prawo do emerytury od dnia 1 września 2013 r . (decyzja ZUS k. 111 a.s).

Ubezpieczony W. C. w okresie od dnia 2 stycznia 1992 r. do dnia 31 listopada 1992 r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Przedsiębiorstwie (...) (umowa o pracę dokumentacja akt rentowych k. 59, k. 7 a.s). W dniu 30 czerwca 2014r. ubezpieczony złożył do organu rentowego ZUS II Oddział w W., wniosek o zaliczenie do jego stażu pracy a konsekwencji świadczenia emerytalnego, okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) od dnia 2 stycznia 1992 r. do 31 listopada 1992 r. (wniosek k. 225 a.r). Na mocy decyzji organu rentowego z dnia 2 lipca 2014 roku, znak:(...) odmawiającą W.

C. doliczenia do emerytury okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w L.. W uzasadnieniu decyzji, organ rentowy wskazał, iż zaliczenie zatrudnienia w ww. Przedsiębiorstwie nie jest w przypadku ubezpieczonego możliwe, ponieważ nie złożył on żadnego dokumentu potwierdzającego ów okres zatrudnienia (decyzja ZUS z dnia 2 lipca 2014 r. k. 241 a.s). Ubezpieczony w dniu 25 lipca 2014 roku odwołał się od powyższej decyzji organu rentowego do Sądu inicjując w ten sposób niniejsze postępowanie. W toku postępowania Sąd Okręgowy w oparciu o dowód z zeznań świadka W.

S.- Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa w 1992 r., ustalił, iż odwołujący był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku dyrektora ds. technicznych i do jego zakresu obowiązków należało m.in. nadzorowanie inwestycji prowadzonych przez firmę. W okresie zatrudnienia ubezpieczonego następowała rozbudowa liceum ogólnokształcącego w L., odwołujący był skierowany do nadzorowania tej budowy. W. C. podlegał bezpośrednio pod kierownictwo świadka. Odwołujący pracował w wymiarze pełnego etatu. Po okresie próbnym pracy, nastąpiło automatycznie zmodyfikowanie umowy na czas nieokreślony (na podstawie dowodu z zeznań świadka W.

S. k. 25-26 a.s, zeznania odwołującego k. 27 a.s). Ustalenia stanu faktycznego Sąd dokonał w oparciu o akta rentowo-emerytalne odwołującego oraz dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Ponadto Sąd oparł się także na zeznaniach świadka W. S. k. 25-26 a.s, zeznaniach odwołującego k. 27 a.s uznając je za wiarygodne, albowiem w zakresie w jakim Sąd dał im wiarę znajdują one potwierdzenie zarówno w dokumentacji rentowo-emerytalnej jak też w dokumentach złożonych do akt w trakcie postępowania. Zdaniem Sądu Okręgowego materiał dowodowy zgromadzony w niniejszym postępowaniu jest wystarczający do wydania orzeczenia kończącego sprawę.

Sad Okr ęgowy Warszawa-Praga w Warszawie zważył, co następuje: Odwołania W. C. wniesione względem decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 2 lipca 2014., znak: (...) jest uzasadnione. Przedmiotowa sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia zasadności odwołania wnioskodawcy w kwestii uwzględnienia do stażu pracy okresu zatrudnienia ubezpieczonego od 2 stycznia 1992 r. do 30 listopada 1992 r. w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w L.. Na wstępie na zaakcentowanie zasługuje utrwalone w doktrynie i orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym - niektórzy ubezpieczeni ubiegający się o świadczenie mają problemy z dostarczeniem wymaganej dokumentacji (zaświadczenia z zakładu pracy potwierdzające zatrudnienie lub wysokość wynagrodzenia) i w konsekwencji - wobec ograniczonej dopuszczalności zastosowania innych środków dowodowych w postępowaniu przed organem rentowym (np. zeznań świadków czy ogólnych wpisów w książeczce ubezpieczeniowej) – mogą nie nabyć prawa do świadczenia.

Możliwość dowodzenia jest tym samym ograniczona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.). Jednak w razie wszczęcia postępowania sądowego, toczącego się wskutek odwołania ubezpieczonego od odmownej decyzji organu rentowego dopuszczalne jest przeprowadzanie wszelkich dowodów dla wykazania okoliczności, mających wpływ na prawo do świadczenia. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego.

Ograniczenia dowodowe zawarte w treści Rozporządzenia w sprawie postępowania dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95). W postępowaniu sądowym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych obowiązują odstępstwa od ogólnych zasad dowodzenia podyktowane dążeniem do pełnego i wszechstronnego rozstrzygnięcia wszystkich kwestii spornych. W praktyce oznacza to, że w postępowaniu tym dopuszczalne jest wykazanie wszelkimi dowodami okoliczności, od których zależą uprawnienia do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, także wówczas, gdy z dokumentów wynika co innego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 1995 roku, II URN 23/95).

Zdaniem Sądu Okręgowego powołane powyżej tezy pokazują spełnienie, których przesłanek jest niezbędne dla ustalenia prawa do świadczenia zgodnie z przepisami ustawy o Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a ponadto wyznaczają uprawnienia strony, które umożliwiają dowodzenie swoich racji. Odnosząc się w pierwszej kolejności do elementu dotyczącego uwzględnienia do stażu pracy okresu zatrudnienia od 2 styczni 1992 r. do 31 listopada 2011r. zważyć należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity:

Dz. U. z 2013 r. poz. 1442; zm.), ze obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami. W myśl art. 13 pkt 1 ustawy następuje to od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania. Stosownie do treści zawartej w art. 2 k.p. pracownikiem jest osoba zatrudniona między innymi na podstawie umowy o pracę. Sąd Okręgowy wskazuje, iż użyty w powyższym przepisie zwrot „zatrudniona” oznacza istnienie między pracownikiem, a pracodawcą szczególnej więzi prawnej o charakterze zobowiązaniowym, tj. stosunku pracy.

Sąd w oparciu o powyższe przepisy stwierdza, że ubezpieczony w toku sprawy przedstawił umowę o pracę potwierdzająca zawarcie stosunku pracy z Przedsiębiorstwem (...), a ponadto zdaniem Sądu ubezpieczony udowodnił okres faktycznego wykonywania przez niego pracy na stanowisku Dyrektora ds. Technicznych w Przedsiębiorstwie (...) w okresie od 2 stycznia 1992 r. do dnia 31 listopada 1992 r. Powyższe okoliczności potwierdzone zostały zdaniem Sądu w treści wiarygodnych zeznań świadka W. S. (k. 25-27 a.s.). W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy umożliwił stwierdzenia wykonywania pracy odwołującego w spornym przedziale czasowym, co skutkuje uwzględnieniem i doliczeniem tegoż okresu zatrudnienie do wymiaru emerytury odwołującego, przez organ rentowy.

Konkludując Sąd Okręgowy w oparciu o materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie po przeprowadzeniu postępowania sądowego zgodnie z powołanymi powyżej przepisami, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. (...)