Court dismissed appeal as defendant's request to extend objection deadline was untimely due to effective service of enforcement notice.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Toruń dismissed the appellant's appeal against a lower court decision rejecting his request to extend the deadline for filing an objection to a payment order. The appellant argued that effective service of the enforcement notice occurred on August 4, 2016, when he received the documents, whereas the lower court found effective service on July 29, 2016, via certified mail. The appellate court upheld the lower court's finding, ruling that the statutory one-week period for filing the objection began on the date of effective service, which had already expired by the time the appellant submitted his request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 169 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 505 § 10 k.p.c.: The period for filing an objection to a payment order commences from the day effective service of the enforcement notice occurs; a request to extend this period filed after the expiration of the statutory term is untimely and must be rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 226/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. w Toruniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w L. przeciwko Ł. M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 20 października 2016r., sygn. akt V GNc 89/16 postanawia oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od swojego nakazu zapłaty z dnia 11 marca 2016 r. jako spóźniony. Jak podkreślił ten Sąd pozwany wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 04 sierpnia 2016 r., tj. w dniu, w którym dowiedział się o prowadzonej egzekucji komorniczej. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 11 sierpnia 2016 r., a więc przed upływem terminu z art. 169 § 1 k.p.c. Z akt komorniczych Km (...)wynika jednak, że komornik dokonał skutecznego doręczenia pozwanemu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i o zajęciu rachunku bankowego przez awizo w dniu 29 lipca 2016 r.
Zostało to potwierdzoną notatką urzędowo z dnia 20 października 2016 r. sporządzoną przez pracownika Sądu. Tygodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 29 lipca 2016 r., a więc termin do jego wniesienia upłynął w dniu 05 sierpnia 2016 r. Pozwany złożył wniosek w dniu 11 sierpnia 2016 r., a więc po upływie terminy. Tym samym jako spóźniony został odrzucony w oparciu o art. 171 k.p.c. (k. 44). W zażaleniu na to postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu zarzucając, że Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił fakt skutecznego doręczenia pisma komornika w dniu 29 lipca 2016 r.
Awizo miałoby skutek doręczenia, gdyby przesyła nie została odebrana, podczas gdy doręczenie nastąpiło w dniu 04 sierpnia 2016 r. W dniach 23 lipca do 03 sierpnia 2016 r. skarżący przebywał na urlopie i nie mógł odebrać pisma w dniu 29 lipca 2016 r. Po powrocie odebrał przesyłkę niezwłocznie, bo w dniu 04 sierpnia 2016 r. i w tym dniu dowiedział się o egzekucji. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął więc bieg w dniu 04 sierpnia 2016 r., a zatem składając go 11 sierpnia 2016 r. nie uchybił terminowi (k. 47).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Odpis nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym został doręczony pozwanemu przez awizo w dniu 06 kwietnia 2016 r. (k. 20). Skarżący nie neguje ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy, a zwłaszcza doręczenia przez komornika zawiadomienia przez awizo o wszczęciu egzekucji i o zajęciu rachunku bankowego w dniu 29 lipca 2016 r. Rzeczywiście z akt komorniczych wynika, że skarżący w dniu 04 sierpnia 2016 r. odebrał postanowienie komornika z dnia 15 lipca 2016 r., i, jak należy sądzić, postanowienia z dnia 08 lipca 2016 r. w dniu 04 sierpnia 2016 r.
Wbrew skarżącemu nie ma jednak podstaw do uznania, że tygodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty należy liczyć od tego dnia. Pomijając to, czy w ogóle istniały przyczyny uzasadniające uchybienie terminowi do wniesienia sprzeciwu, zgodzić trzeba się z Sądem a quo, że ustały one w dniu, w którym pozwanemu skutecznie zostały doręczone postanowienia komornika z dnia 08 lipca 2016 r., a więc postanowienia o wszczęciu egzekucji i o zajęciu rachunku bankowego, a to nastąpiło w dniu 29 lipca 2016 r.
W konsekwencji wniosek pozwanego o przywrócenie terminu był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu z mocy art. 171 k.p.c. Z tych względów zażalenie jako bezzasadne należało oddalić (art. 385 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 i art. 505 10 § 1 k.p.c.). (...) (...) 1. (...), 2. (...): - (...), - (...), 3. (...) (...)