Court dismissed appeal regarding 8% enforcement fee on non-wage services, applying strict statutory interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the debtor's appeal against a court bailiff's determination of enforcement costs. The debtor argued for an 8% fee on services rendered, while the creditor sought the standard 15% rate. The court rejected the lower fee by strictly interpreting the statute, which limits the 8% rate exclusively to wage enforcement and excludes other services. Consequently, the court upheld the bailiff's decision to apply the standard enforcement fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 ust. 1 zd. 1, 2 u.k.s.e.; Art. 397 kpc; The 8% enforcement fee applies exclusively to wage enforcement and cannot be extended by analogy to other services.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Cz 1269/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Joanna Staszewska Sędziowie: SSO Oskar Rudziński SSR (del.) Maksymilian Wesołowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25.04.2012 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej prowadzonej na wniosek wierzyciela (...) sp. z o.o. w W. przeciwko dłużnikowi M. R. na skutek skargi dłużnika na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w Warszawie M.
P. z 7 kwietnia 2011 r., (...) w przedmiocie ustalenia kosztów egzekucji po rozpoznaniu zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II Co 1458/11 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNINIE: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego co czyni zbędnym ich powtarzanie w niniejszym uzasadnieniu. Można tylko dodać, iż jako zasadę ustawodawca wprowadził przy egzekucji świadczeń pieniężnych opłatę egzekucyjna w wysokości 15 % wyegzekwowanego świadczenia – art. 49 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.
Opłata ustalona w wysokości 8 % od świadczenia wyegzekwowanego m.in. z wynagrodzenia za pracę (art. 49 ust. 1 zd. 2 u.k.s.e.) stanowi wyjątek od zasady. Jak w każdym przypadku gdy wykładni podlega przepis szczególny, stanowiący wyłom w zasadzie należy ją stosować ze szczególną ostrożnością. W praktyce orzeczniczej, co do zasady wyklucza się wykładnię rozszerzającą. Tak też jest w niniejszej sprawie. Skoro ustawodawca ograniczył stosowanie 8 % stawki do egzekucji z wynagrodzenia za pracę to brak jest podstaw do stosowania jej przez analogię do egzekucji z wynagrodzenia za innego rodzaju usługi.
Tak więc żądanie ustalenia opłaty w części naliczonej od wyegzekwowanego świadczenia z wynagrodzenia za inne niż praca usługi w wysokości 8 % nie znajduje uzasadnienia. Wskazać też należy, iż komornik dokonuje zawiadomienia o wszczęciu egzekucji wraz z dokonaniem pierwszej czynności egzekucyjnej – art. 805 § 1 kpc. Tak więc skuteczność czynności egzekucyjnych nie jest uzależniona od wcześniejszego zawiadomienia dłużnika. Również poszukiwania majątku dłużnika nie można uznać za bezcelowe skoro wierzycielowi nie był on znany, a komornik w tym względzie był związany wnioskiem wierzyciela – art. 797 1 kpc.
Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na mocy art. 397 w zw. z art. 367 § 3 zd.1 w zw. z art. 385 kpc orzekł jak w sentencji postanowienia.