Appeal dismissed; acquittal upheld as defense failed to prove new facts overturning first-instance verdict.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal filed by the private prosecutor against the first-instance acquittal of four defendants accused of causing financial damage to a municipality. The defense argued that the lower court ignored specific expert opinions and procedural irregularities in the tender process, but the court found these arguments unpersuasive given the comprehensive evaluation of all evidence. Consequently, the court ruled that the first-instance judgment was legally sound and in accordance with the principle of legal certainty, thereby upholding the acquittal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 454 § 1 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.k.; The Court of Appeal cannot convict a defendant acquitted in the first instance; an appeal based on isolated evidence fragments or formalistic arguments without undermining the overall factual assessment of the first-instance court is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKa 93/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2016r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Paweł Rysiński Sędziowie: SA – Ewa Jethon SA – Marek Czecharowski (spr.) Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska przy udziale oskarżyciela posiłkowego – (...) (...). W. i Prokuratora Anny Adamiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. sprawy 1. S. P. (1) s. W. i H. z d. Ś. ur. (...) w W.
2. I. R. (1) c. J. i H. z d. G. ur. (...) w P. 3.A. W. s. E. i T. z d. C. ur. (...) w S.
4. L. Z. (1) s. L. i Z. z d. S. ur. (...) w W. oskarżonych z art. 296 § 1 i 3 k.k. na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt XII K 147/12 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża oskarżyciela posiłkowego – (...) W., nadto zasądza od niego, tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym, kwoty po 600 (sześćset) zł – na rzecz oskarżonych S. P. (1), I. R. (1) i L. Z. (1); zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C., M. K., G. i S. – spółka komandytowa w W. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23% VAT za obronę z urzędu oskarżonego A. W. wykonywaną przed Sądem Apelacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2015 r. (sygn. akt XII K 147/12) Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił:
1. S. P. (1) oskarżonego o to, że: w dniu 14 grudnia 2000 r. w W., będąc powołanym na podstawie Uchwały Nr (...) Zarządu Gminy W. - B. z dnia 17 października 2000 r. do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy jako członek komisji przetargowej, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wyboru oferenta w przetargu pisemnym nieograniczonym na oddanie w użytkowanie wieczyste na 99 lat nieruchomości gruntowej niezabudowanej, będącej własnością Gminy W.-B., położonej w W. przy ul. (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu (...) i wbrew postanowieniom Regulaminu Przetargu przyjętego w październiku 2000 r., podjął wraz z innymi członkami komisji jednogłośną decyzję o zamknięciu przetargu bez wybrania którejkolwiek z ofert, pomimo spełnienia przez nie warunków narzuconych w Informatorze Przetargowym, czym wyrządził gminie szkodę majątkową w wielkich rozmiarach, w wysokości 9.491.277 zł, tj. o popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k. ;
2. I. R. (1) oskarżoną o to, że: w dniu 14 grudnia 2000 r. w W., będąc powołaną na podstawie Uchwały Nr(...) Zarządu Gminy W. - B. z dnia 17 października 2000 r. do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy jako członek komisji przetargowej, nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku wyboru oferenta w przetargu pisemnym nieograniczonym na oddanie w użytkowanie wieczyste na 99 lat nieruchomości gruntowej niezabudowanej, będącej własnością Gminy W.-B., położonej w W. przy ul. (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu (...), i wbrew postanowieniom Regulaminu Przetargu przyjętego w październiku 2000 r., podjęła wraz z innymi członkami komisji jednogłośną decyzję o zamknięciu przetargu bez wybrania którejkolwiek z ofert, pomimo spełnienia przez nie warunków narzuconych w Informatorze Przetargowym, czym wyrządziła gminie szkodę majątkową w wielkich rozmiarach, w wysokości 9.491.277 zł, tj. o popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k.;
3. A. W. oskarżonego o to, że: w dniu 14 grudnia 2000 r. w W., będąc powołanym na podstawie Uchwały Nr(...)Zarządu Gminy W.-B. z dnia 17 października 2000 r. do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy jako członek komisji przetargowej, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wyboru oferenta w przetargu pisemnym nieograniczonym na oddanie w użytkowanie wieczyste na 99 lat nieruchomości gruntowej niezabudowanej, będącej własnością Gminy W.-B., położonej w W. przy ul. (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu(...), i wbrew postanowieniom Regulaminu Przetargu przyjętego w październiku 2000 r., podjął wraz z innymi członkami komisji jednogłośną decyzję o zamknięciu przetargu bez wybrania którejkolwiek z ofert, pomimo spełnienia przez nie warunków narzuconych w Informatorze Przetargowym, czym wyrządził gminie szkodę majątkową w wielkich rozmiarach, w wysokości 9.491.277 zł, tj. o popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k.;
4. L. Z. (1) oskarżonego o to, że: w dniu 14 grudnia 2000 r. w W., będąc powołanym na podstawie Uchwały Nr (...)Zarządu Gminy W.-B. z dnia 17 października 2000 r. do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy jako członek komisji przetargowej, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wyboru oferenta w przetargu pisemnym nieograniczonym na oddanie w użytkowanie wieczyste na 99 lat nieruchomości gruntowej niezabudowanej, będącej własnością Gminy W.-B., położonej w W. przy ul. (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu(...), i wbrew postanowieniom Regulaminu Przetargu przyjętego w październiku 2000 r., podjął wraz z innymi członkami komisji jednogłośną decyzję o zamknięciu przetargu bez wybrania którejkolwiek z ofert, pomimo spełnienia przez nie warunków narzuconych w Informatorze Przetargowym, czym wyrządził gminie szkodę majątkową w wielkich rozmiarach, w wysokości 9.491.277 zł, tj. o popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k. Nadto wyrokiem tym Sąd na podstawie art. 230 § 1 k.p.k. zwrócił Urzędowi D.
B. m.st. W. rzeczy ujawnione w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (...) z k. 925-926 pod pozycjami od 1 do 26; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. K. kwotę 840 zł podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę, udzieloną oskarżonemu A. W. z urzędu; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz I. R. (1) kwotę 1920 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy; kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Apelację od powyższego orzeczenia wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego M. (...) W. skarżąc wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych i zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania, który to błąd wyraża się w przyjęciu tezy, że zgromadzone w niniejszej sprawie materiały nie pozwalają na przyjęcie, iż oskarżeni zarzucanym im działaniem wyczerpali dyspozycję art. 296 § 1 i 3 k.k. a nadto obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść wydanego w sprawie orzeczenia, a mianowicie:
a) art. 4, art.7, art. 424, art. 193 k.p.k., wyrażającą się w: i. ocenie materiału dowodowego z przekroczeniem swobody przewidzianej w art. 7 k.p.k., polegającej na naruszeniu zasady obiektywizmu poprzez jednostronną interpretację zaistniałych okoliczności wyłącznie na korzyść oskarżonych; ii. odmowie wiarygodności zeznań świadka G. O. (1), pomimo, że ich konfrontacja z innymi dowodami, w tym zeznaniami oskarżonych oraz świadka T. S. (1) w kontekście opinii biegłego sądowego D. G. (1) jak również ich logiczna ocena zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego nie daje do tego podstaw; iii. obrazie prawa procesowego, a konkretnie art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. poprzez niewskazanie w jakiej części oraz dlaczego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych, co do przyczyn zamknięcia przetargu z uwagi na niespełnianie oczekiwań komisji przetargowej co do koncepcji zagospodarowania nieruchomości, podczas gdy w sprawie nie wypowiadał się biegły z zakresu architektury planowania i zagospodarowania przestrzennego a dokumenty przetargowe nie zawierają jakichkolwiek konkretnych zastrzeżeń w tym zakresie; iv. zaniechaniu powołania biegłego sądowego z zakresu architektury, planowania i zagospodarowania przestrzennego na okoliczność, czy oferty zgłoszone w przetargu ogłoszonym na podstawie uchwały nr (...)z dnia 17 października 2000 roku Zarządu Gminy W. - B. wypełniały warunek zawarty w ogłoszeniu o przetargach, co do opracowania koncepcji zagospodarowania nieruchomości w oparciu o wytyczne zamieszczone w informatorze przetargowym oraz zgodnie z obwiązującym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego na obszarze stanowiącym działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu (...);
Naruszenie przepisów postępowania skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, a konkretnie wadliwym ustaleniem, że brak było podstaw do wyboru przez oskarżonych najkorzystniejszej oferty w przetargu pisemnym nieograniczonym dotyczącym działki ewidencyjnej nr (...) z obrębu (...) dokonanym na podstawie uchwały nr (...) z dnia 17 października 2000 roku Zarządu Gminy W. - B., co w konsekwencji doprowadziło do wyrządzenia gminie szkody majątkowej w wielkich rozmiarach w wysokości 9.491.277,00 złotych.
W konkluzji skarżący wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku oraz uznaniem za winnych S. P. (1), I. R. (1), A. W., L. Z. (1) zarzucanych im przestępstw; alternatywnie 2. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Dla porządku odnotować trzeba, iż apelacji nie wywiódł oskarżyciel publiczny, który nadto na rozprawie odwoławczej wniósł o nieuwzględnienie apelacji oskarżyciela posiłkowego podzielając stanowisko Sądu Okręgowego. Obrońcy osk. R. i S. P. złożyli odpowiedzi na apelację oskarżyciela posiłkowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna, a zatem nie można uwzględnić jej wniosków zmierzających do obalenia zaskarżonego orzeczenia. Pierwszy z wniosków jest przy tym niedopuszczalny w świetle art. 454 § 1 k.p.k., gdyż „Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji”, a do tego zmierzał skarżący, wnosząc o zmianę wyroku i uznanie oskarżonych za winnych. Wniosek alternatywny o uchylenie orzeczenia i ponowienie postępowania pierwszoinstancyjnego jest niezasadny wobec – zdaniem Sądu Apelacyjnego – trafności rozstrzygnięcia Sądu meriti.
Apelacja oskarżyciela posiłkowego stanowi polemikę z ustaleniami Sądu Okręgowego, przy czym bazuje jedynie na fragmencie materiału dowodowego (zeznania św. G. O. i T. S.) w tym na zdyskwalifikowanej w postępowaniu sądowym opinii biegłego (w owym czasie) D. G.. Orzeczenie Sądu I instancji natomiast uwzględnia całość zebranego materiału dowodowego, ocenia go - przywołując argumenty co do wiarygodności lub jej braku w odniesieniu do wszystkich świadków (w tym T. S. i G. O.). Obszernie omawia i dokonuje merytorycznej oceny opinii autorstwa D.
G. (1) mimo, iż wobec podważenia jej w toku rozprawy z udziałem tegoż biegłego Sąd zdecydował, uwzględniając wniosek prokuratora, o powołaniu innego biegłego. Oczywiście prezentuje też własną ocenę opinii drugiego biegłego J. C.. Należy też podzielić stanowisko wyrażone w odpowiedzi obrońcy I. R. na apelację, iż argumentując w zakresie zarzutów dotyczących formalnej strony przetargu skarżący przytacza jedynie fragmenty obowiązujących w tym względzie przepisów lub pomija milczeniem pozostałe uregulowania rozporządzenia Rady Ministrów z 13 stycznia 1998 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu przeprowadzania przetargów ... (Dz.
U. 1998.9.30). Ich uwzględnienie potwierdza zaś prawidłowość przebiegu przedmiotowego przetargu, nawet przy odnotowaniu braku w dokumentacji kart indywidualnych ocen członków Komisji przetargowej. Lektura akt sprawy (w tym zwłaszcza protokołów licznych rozpraw) wskazuje jednocześnie na pasywność oskarżyciela posiłkowego, przede wszystkim istotną w toku przesłuchań autorów obu opinii ekonomicznych. Odnotowania wymaga też brak jego aktywności w postępowaniu piewszoinstancyjnym w kwestii potrzeby zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu architektury, planowania i zagospodarowania przestrzennego (zarzut 1a IV), choć kwestię tę czyni istotnym elementem apelacji.
Konkludując, kwestionujący wyrok Sądu Okręgowego oskarżyciel posiłkowy – jak już wyżej stwierdzono – w apelacji swojej wdał się w polemikę z prawidłowym, trafnym i przekonywująco umotywowanym rozstrzygnięciem Sądu meriti, które w swych ustaleniach i wnioskach pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. wobec spełniania wyrażonej w nim zasady. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Na podstawie art. 636 § 1 k.k. obciążył oskarżyciela posiłkowego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.
Nadto zasądził do niego na rzecz oskarżonych S. P., I. R. i L. Z. po 600 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym. Natomiast na rzecz obrońcy z urzędu osk. A. W. stosowną kwotę wynagrodzenia obrońcy w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym zasądził od Skarbu Państwa.