Court orders eviction of tenants for unpaid rent but denies social housing rights due to foreign residence.

Sygn. akt I C 1199/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Agnieszka Leszkiewicz Protokolant: S. N. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. w S. sprawy z powództwa Miasta S. przeciwko B. K. (1), R. K., I. C. (poprzednio B. – K.) i P. B. o eksmisję z lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym B. K. (1) i R. K. , aby opróżnili, opuścili i wydali powodowi Miastu S. lokal mieszkalny nr (...) położony w budynku nr (...) przy ul. (...) w S.; II. orzeka, iż pozwanym B.

K. (1) i R. K. nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od Miasta S.; III. oddala powództwo co do pozwanych I. C. i P. B.; IV. przyznaje ustanowionemu w sprawie kuratorowi do doręczeń dla pozwanych B. K. (1) i R. K. – r. pr. Ł. R. –wynagrodzenie w wysokości 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) – w tym VAT; V. zasądza od pozwanych B. K. (1) i R. K. solidarnie na rzecz powoda Miasta S. kwotę 467,60 zł (czterysta sześćdziesiąt siedem złotych i 60/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I C 1199/14

UZASADNIENIE

Powód Miasto S. w dniu 10.06.2014r. wniósł przeciwko B. K. (1), R. K., I. K. i P. B. pozew o eksmisję z lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy (...) w S.. Powód podniósł, iż wypowiedział pozwanej B. K. (1) umowę najmu lokalu mieszkalnego w dniu 12.07.2012 r., a zatem pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego. Na rozprawie w dniu 26.02.2015 r. stawiła się pozwana I. K. w tym jako przedstawiciel ustawowy małoletniego P. B. i oświadczyła, iż nie zgadza się z pozwem, ponieważ nigdy nie była pod adresem ul. (...) w S. zameldowana i wyprowadziła się spod tego adresu 10.11.2013 r. wraz z synem i tam nie mieszka.

Wskazała również, iż pozwani R. K. i B. K. (1) przebywają za granicą. Postanowieniem z dnia 6.05.2015 r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone z uwagi na brak aktualnego adresu zamieszkania pozwanych R. K. i B. K. (1) (k. 87). Powód wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania i ustanowienie dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych kuratora dla doręczeń. Postanowieniem z dnia 12.10.2016 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie, a zarządzeniem z dnia 12.10.2016 r. został ustanowiony dla pozwanych B. K. (1) i R. K. kurator procesowy w osobie radcy prawnego Ł.

R.. Pozwana I. K. uzyskała rozwód z R. K. i ponownie wyszła za mąż zmieniając nazwisko na C.. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 21.05.2008 r. Gmina Miejska S. zawarła umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...) z B. K. (1) - na czas nieoznaczony. dowód: umowa najmu w aktach lokalowych W okresie najmu powstały zaległości z tytułu opłat za ten lokal mieszkalny. Pozwana B. K. (1) była wzywana do zapłaty. dowód: wezwanie do zapłaty aktach lokalowych, decyzja o rozłożeniu na raty Pismem z dnia 12.07.2012 r. powód wypowiedział pozwanej B.

K. (1) umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego, powołując się na przepis art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów. W piśmie tym bieg wypowiedzenia został określony od dnia 1.08.2012 r. do 31.08.2006 r. Jako przyczyna wypowiedzenia została wskazana zwłoka z zapłatą czynszu za trzy pełne okresy płatności i zaległość z tytułu opłat w wysokości 4.337,27 zł. wypowiedzenie stało się skuteczne dopiero z datą upływu 1 miesiąca czasu od doręczenia pozwu kuratorowi pozwanych (tj. z dniem 19.11.2016 r.). dowód: wypowiedzenie k. 3 oraz dokumenty w aktach lokalowych W lokalu tym zameldowana była B.

K. (1) R. K.. W 2013 r. w lokalu tym zamieszkiwały te osoby oraz P. B. i I. K. (którzy mieli inny adres zameldowania). B. K. (1) przebywała okresowo w Anglii. dowód: k. 4, k. 30 - inf. z UM, k. 4v. - notatka służbowa Pozwani obecnie nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności. dowód: k. 41 - zaświadczenie z (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Pozwani nie są zarejestrowani jako osoby bezrobotne. dowód: k. 42 – zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy Pozwani obecnie nie korzystają z pomocy socjalnej, natomiast pozwana I.

K. pobiera 300 zł. z funduszu alimentacyjnego. dowód: k. 43 -45 - zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy rodzinie w S. Pozwani wykazywali w Urzędzie Skarbowym w S. dochód za: 2011 (B. K. (1)), za 2012 r. (R. K.) i za 2013 (I. K.). dowód: k. 63 – pismo z Urzędu Skarbowego w S. W 2014 r. zadłużenie pozwanych z tytułu opłat za przedmiotowy lokal przekroczyło 23.000 zł. dowód: k. 74 - informacja powoda I. K. w 2016 r. uzyskała rozwód z R. K. i w tym samym roku ponownie wyszła za maż, zmieniając nazwisko na C.. Razem z mężem i synem - pozwanym P. B.

I. C. zamieszkuje na ul. (...). Na ul. (...) - w przedmiotowym lokalu zamieszkiwała ostatecznie do 2014 r. Wyprowadzka jej i jej syna z tego lokalu ma charakter stały i związana jest z założeniem nowej rodziny. R. K. i B. K. (1) od kilku lat nie mieszkają pod przedmiotowym adresem (R. K. od 2014 r., a B. K. od 2006 r.), z uwagi na wyjazd do Anglii. W przedmiotowym lokalu pozostały rzeczy należące jedynie do B. K. (1) i jej syna - R. K., w tym meble. R. K. w Anglii założył nową rodzinę. dowód: k. 150-151 (00:10:46-00:21:19)– zeznania pozwanego R.

L. Zasady przydzielania lokali komunalnych i socjalnych reguluje prawo miejscowe w postaci uchwał Rady Miejskiej W S.. dowód: k. 32-40 – uchwała z 28.03.2012 r. Sąd zważył: Definicja umowy najmu została zawarta w kodeksie cywilnym w art. 659 kc. i polega ona na tym, że wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz (tu: lokal) do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić umówiony czynsz. Przepisy dotyczące umowy najmu znajdują się również w ustawie z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (tj. z 2005 r.

Dz. U. Nr 31, poz. 266 z póź. zm.), która obowiązuje w dacie wypowiedzenia umowy najmu oraz w dacie orzekania. Należy zauważyć, iż między powodem a pozwaną B. K. (1) doszło do zawarcia umowy najmu. Pozostali mieszkańcy (R. K. - syn B. K. (1) oraz jego rodzina - I. K., jego żona i jej dziecko - P. B.) korzystali z przedmiotowego najmu na zasadzie użyczenia - wywodząc swoje prawo z prawa najmu B. K. (1). Pozwana B. K. (1) i jej domownicy dopuścili do powstania zaległości z tytułu czynszu. Niewątpliwym jest (co wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i aktach lokalowych), iż na dzień dokonania wypowiedzenia umowy najmu, - po stronie pozwanych istniało znaczne zadłużenie z tytułu opłat za ten lokal, przewyższające należność za trzy pełne okresy płatności, nadto należność ta znacznie wzrosła w kolejnych latach.

W niniejszej sprawie Sąd ustalił, iż pozwani utracili tytuł prawny do zajmowanego przez siebie lokalu mieszkalnego na skutek wypowiedzenia dokonanego przez powoda. Sąd ocenił to wypowiedzenie przez pryzmat art. 11 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (obowiązującej w dniu jego dokonania) i uznał je za odpowiadające przepisom tej ustawy, jednakże skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 19.10.2016 r. , a termin wypowiedzenia upłynął z dniem 19.11.2016 r. - z uwagi na nieprawidłowe doręczenie pozwanej B.

K. w 2012 r. Sąd uznał, iż doręczenie pozwu o eksmisję zastępuje to wypowiedzenie i okres jednego miesiąca należało liczyć od dnia wywieszenia (tj. 19.10.2016 r.) zarządzenia o ustanowieniu kuratora dla pozwanych R. K. i B. K. (1) oraz od dnia doręczenia pozwu kuratorowi tych pozwanych (również 19.10.2016 r.). Zatem powód w toku niniejszego postępowania, jako właściciel przedmiotowego lokalu miał prawo do domagania się w oparciu o art. 222 § 2 kc. wydania jego własności, na skutek ustania umowy najmu. Zatem należało orzec eksmisję pozwanych B.

K. (1) i R. K. z zajmowanego lokalu. Co prawda obecnie pozwani ci nie przebywają w tym lokalu, jednakże pozostawili w nim swoje rzeczy, a lokal ten winni opróżnić, opuścić i wydać powodowi. Co do pozwanej I. C. (poprzednio B. - K.) oraz P. B. - to powództwo co do nich podlegało oddaleniu. Mianowicie pozwani ci od 2014 r. na stałe nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu (co wynika z zeznań pozwanej), tym bardziej, iż pozwana I. C. obecnie założyła nową rodzinę i zamieszkuje w lokalu na ul. (...) w S., nie zamierzając powrócić do lokalu kiedyś zajmowanego z poprzednim mężem.

Sąd ocenił zeznania pozwanej I. C. jako wiarygodne, szczere i konsekwentne i w całości dał im wiarę. Sąd oparł się na wszystkich dokumentach zgromadzonych sprawie, uznając, iż brak podstaw do zakwestionowania ich prawdziwości. Sąd miał obowiązek rozważyć z urzędu (art. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów), czy pozwanym przysługuje prawo do otrzymania od Miasta S. lokalu socjalnego. I tak, w oparciu o przepis art. 14 ust. 4 Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: kobiety w ciąży, małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.

U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, obłożnie chorych, emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadającej status bezrobotnego, osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. W ocenie sądu pozwani B. K. (1) i R. K. nie spełniają wymogów do otrzymania lokalu socjalnego, z uwagi na to, że obecnie zamieszkują gdzie indziej (w Anglii).

Zatem, orzekając eksmisję, Sąd orzekł, iż pozwanym tym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc., zasądzając je od pozwanych B. K. (1) i R. K. jako strony przegrywającej postępowanie w sprawie. Na koszty te złożyły się: opłata od pozwu (200 zł.), wynagrodzenie radcy prawnego (120 zł.), oraz zaliczka na poczet kuratora (147,60 zł.) - łącznie 467,60 zł. Sąd przyznał wynagrodzenie kuratorowi w oparciu o treść § 1 ust. 1 i 3 rozp. MS z 13.11.2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku. Dn. 9.12.2016 r.