Appeal court quashes dismissal of traffic offense due to insufficient evidence and failure to interview police officers.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court overturned the lower court's decision to dismiss the prosecution for a traffic offense due to insufficient evidence. The prosecutor argued that existing witness testimony and police reports indicated the defendant's guilt, while the defendant claimed the evidence was inconclusive and requested to interview police officers present at the scene. The court ruled that the dismissal was improper because it relied on an evaluation of evidence rather than a lack of data, and that the contradictory accounts required a direct confrontation during a trial, necessitating the interview of the police officers.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 § 1 pkt 1 k.p.w.; Art. 59 § 2 k.p.k.; The court must not dismiss proceedings based on an evaluation of evidence if the material is contradictory; such evaluation requires a direct confrontation of witnesses during a trial, and the court must consider requests to interview police officers present at the scene.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Kz 567/16 Dnia 1 grudnia 2016 r. POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – SSO Rafał Olszewski Protokolant: st. sekr. sądowy Romualda Jędrzejczyk po rozpoznaniu w sprawie M. S. s. W. i Z., ur. (...) w B. obwinionego o wykroczenie z art.86 § 1 k.w. zażalenia wniesionego w dniu 17 listopada 2016 r. przez oskarżyciela posiłkowego Z. O. na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt XVI W 1046/16 w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania na podstawie art.109 §2 k.p.w. w zw. z art.437 § 1 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 59 § 2 k.p.k. w związku z art. 5 § 1 pkt 1 k.p.w. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przeciwko M. S. o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. w następstwie wniesienia przez oskarżyciela posiłkowego Z. O. wniosku o ukaranie, z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia wykroczenia przez M. S.. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem oskarżyciel posiłkowy Z. O.. Podniósł on, że odmowa wszczęcia postanowienia jest nieuzasadniona i przedwczesna albowiem w sprawie istnieją dowody wskazujące na sprawstwo, czy współsprawstwo, M.
S. w zakresie popełnienia przez niego w dniu 14 listopada wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.. Oskarżyciel posiłkowy wskazał, że niezasadnie niuwzględniony został jego wniosek dowodowy o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających interwencje na miejscu zdarzenia, a za zasadniczy dowód świadczący o jego sprawstwie uznano zeznania świadka I. S., który jest teściem M. S., a więc nie może być uznany za osobę bezstronną. W konsekwencji oskarżyciel posiłkowy Z. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się zasadne, w następstwie czego zaskarżone postanowienie zostało uchylone, a sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie. Zgodnie z art. 5 § 1 pkt. 1 k.p.w. Sąd odmawia wszczęcia postępowania jeżeli brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego wyczerpującego znamiona wykroczenia. Brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie wykroczenia, to brak dostatecznego prawdopodobieństwa ( brak dowodów), że czyn popełniła osoba, którą się o to podejrzewa.
W tym miejscu należy podkreślić, że brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie wykroczenia zachodzi w sytuacji braku jakichkolwiek dowodów świadczących o popełnieniu przez obwinionego przypisywanego mu czynu, a nie może być efektem oceny dowodów. W realiach przedmiotowej sprawy postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania z powołaniem się na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia wykroczenia jako jego podstawę, było efektem oceny dowodów już przeprowadzonych w toku czynności wyjaśniających oraz nieuwzględnieniem wniosku dowodowego zgłoszonego przez oskarżyciela posiłkowego Z.
O. o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności na miejscu zdarzenia drogowego. Taki sposób postępowania należy uznać za niewłaściwy albowiem ocena wiarygodności pozostającego do dyspozycji Sądu materiału dowodowego w sytuacji gdy jest on sprzeczny może nastąpić wyłącznie, zgodnie z zasadą bezpośredniości, po przeprowadzeniu rozprawy. Wbrew stanowisku Sadu pierwszej instancji materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie nie jest w pełni spójny i jednoznaczny. Po pierwsze w opozycji do wyjaśnień M.
S. pozostają wyjaśnienia złożone w toku czynności wyjaśniających przez oskarżyciela posiłkowego Z. O.. Z ich treści wynika, że odpowiedzialność za zdarzenie drogowe ponosi M. S.. Ocena wiarygodności dwóch wersji przebiegu zdarzenia przedstawianych w sposób diametralnie odmienny przez M. S. i Z. O. powinna być dokonana po bezpośrednim przesłuchaniu uczestników zdarzenia na rozprawie przy zachowaniu zasady kontradyktoryjności. Po drugie za nietrafne należy uznać nieuwzględnienie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji wykonujących czynności na miejscu zdarzenia drogowego B.
K. i T. K.. Funkcjonariusze byli na miejscu zdarzenia, dokonali jego oględzin, rozmawiali z osobami obecnymi na miejscu, a następnie sporządzili notatkę urzędową, w której zamieścili sformułowanie, że na miejscu zdarzenia drogowego stwierdzili obopólną winę uczestników zdarzenia to jest M. S. i Z. O.. Wobec takiego wniosku wyprowadzonego przez funkcjonariuszy policji obecnych na miejscu zdarzenia, co do zakresu odpowiedzialności obu kierujących za jego zaistnienie, przesłuchanie ich w charakterze świadków wydaje się konieczne.
Okoliczność, że uczestnicy kolizji są osobami silnie ze sobą skonfliktowanymi, materiał dowodowy jest ograniczony, a przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego niecelowe, nie uzasadnia odmowy wszczęcia postepowania, zwłaszcza, iż materiał dowodowy może zostać poszerzony o przesłuchanie w charakterze świadków funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności na miejscu zdarzenia drogowego. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.