Plaintiff's appeal against HOA resolutions dismissed due to lack of legal grounds and missed deadlines.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking to annul several resolutions adopted by the Housing Association. The plaintiff failed to demonstrate that the resolutions violated any laws, the owners' agreement, or principles of proper property management, relying instead on subjective opinions. Additionally, the court found the plaintiff missed the statutory deadline to challenge one resolution and offered no evidence to support her specific complaints regarding the financial report.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 ust. 1 u.w.l.; Art. 98 kpc w zw. z art. 108 kpc: A resident may challenge HOA resolutions only if they violate laws, the owners' agreement, or proper management principles, and failure to prove such grounds or to act within the statutory time limit results in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV C 505/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział IV Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Derejczyk Protokolant: protokolant sądowy Mateusz Stopczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. w Warszawie sprawy z powództwa A. M. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) 31-33 w P. o uchylenie uchwał 1. Powództwo oddala.
2. Kosztami postępowania obciąża powoda. Sygn. akt IV C 505/14
UZASADNIENIE
Powódka A. M. w dniu 7 kwietnia 2014 roku (data prezentaty Sądu) wniosła do tutejszego Sądu pozew o uchylenie w całości następujących uchwał zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej (...) 31-33 w P.: Nr (...) z dnia 20 lutego 2013 r. w sprawie wyboru do Zarządu pana K. B. nr (...) z dnia 6 marca 2014 roku, w sprawie przyjęcia sprawozdania finansowego za rok 2013 oraz udzielenia absolutorium zarządowi, nr (...) z dnia 6 marca 2014 roku, w sprawie przyjęcia planu gospodarczego na rok 2014 i zatwierdzenia zaliczek miesięcznych na koszty eksploatacji nieruchomości wspólnej oraz koszty mediów lokali.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powódka jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego przy ul. (...) w P.. W wymienionej nieruchomości położonych jest 101 lokali mieszkalnych i 1 lokal użytkowy – garaż wielostanowiskowy.. Właściciele lokali tworzą wspólnotę mieszkaniową w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali. Pozwaną Wspólnotę Mieszkaniową (...) 31-33 prezentuje jej jednoosobowy zarząd wybrany w trybie art. 20 § 1 ustawy o własności lokali.
Aktualny zarząd na dzień wytoczenia powództwa został wybrany uchwałą nr 1/2013 z dnia 20 lutego 2013 roku. Na dzień 6 marca 2014 roku zarząd pozwanej Wspólnoty zwołał roczne zebranie Wspólnoty. Porządek obrad przewidywał:
1. wybór przewodniczącego zebrania, komisji skrutacyjnej i protokolanta, 2. przyjęcie porządku obrad, 3. sprawozdanie z działalności zarządu Wspólnoty i przedstawienie sprawozdania finansowego za 2013 rok, 4. omówienie planu gospodarczego na rok 2014, 5. głosowanie nad uchwałami:
a) nr (...) w sprawie przyjęcia sprawozdania finansowego za rok 2013 i udzielenia absolutorium dla zarządu Wspólnoty, b) nr (...) w sprawie przyjęcia planu gospodarczego na 2014 rok i zatwierdzenia zaliczek miesięcznych na koszty eksploatacji nieruchomości oraz kosztów mediów lokali, c) nr (...) w sprawie zgody na powiększenie przedszkola d) nr (...) w sprawie przyjęcia regulaminu korzystania z parkingu podziemnego 6. omówienie spraw zgłoszonych w trakcie zebrania oraz problemu związanego z naprawą kilkunastu balkonów, 7. zamknięcie zebrania. Informacja o zwołaniu zebrania została przekazana w dniu 25 lutego 2014 roku i 26 lutego 2014 roku właścicielom lokali w formie elektronicznej, do której dołączone były następujące dokumenty:
1. projekt sprawozdania finansowego za rok 2013 Wspólnoty Mieszkaniowej Miernicza 40-41 w P. obejmujący sprawozdanie rachunkowe, 2. projekt uchwały w sprawie przyjęcia sprawozdania finansowego za rok 2013 rok oraz udzielenia absolutorium Zarządowi, 3. projekt uchwały w sprawie zgody na powiększenie przedszkola W dniu 3 marca 2014 roku powódka otrzymała droga elektroniczną ponowne zawiadomienie o zebraniu wraz z „krótkim streszczeniem o tym co się wydarzyło w roku 2013 „. Na zebranie Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu 6 marca 2014 roku stawiło się 32 z 99 właścicieli lokali tworzących Wspólnotę Mieszkaniową (...) 31-33 w P..
Powódka nie brała w nim udziału. Podczas wyżej wymienionego zebrania zostały poddane pod głosowanie min. uchwały nr 1/2014 (w sprawie udzielenia absolutorium zarządowi i przyjęcia sprawozdania finansowego za rok 2013), nr (...) (w sprawie przyjęcia planu gospodarczego na rok 2014), Ponieważ na zebranie przybyło jedynie 32 właścicieli z łącznej liczby 99 przewodniczący zebrania zapowiedział dalsze zbieranie głosów w trybie indywidualnym. (dowód k. 35). Po zakończeniu głosowania, uchwały nr 1/2014, nr (...) zostały przyjęte.
Następnie w dniu 7 kwietnia 2014 roku, powódka złożyła do tutejszego Sądu pozew o uchylenie uchwał nr 1/2014, 2/2014, 1/2013 zarządu pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej. Uzasadniając powództwo, powódka wskazała iż w jej ocenie uchwała nr 1/2014 zatwierdzająca sprawozdanie finansowe Wspólnoty Mieszkaniowej (...) 31-33 w P. narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, co narusza interes wspólnoty i jest niezgodna z art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o własności lokali. Zdaniem powódki, sprawozdanie finansowe za rok 2013 wyżej wymienionej wspólnoty nie spełnia wymogów ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości, a w szczególności art. 52 ust. 2, który stanowi, iż sprawozdanie finansowe podpisuje osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych i kierownik jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy – wszyscy członkowie tego organu.
Uchwała nr 2/2014 w sprawie przyjęcia planu gospodarczego na rok 2014 i zatwierdzenia zaliczek miesięcznych na koszty eksploatacji nieruchomości wspólnej oraz koszty mediów lokali jest w ocenie powoda niezgodna z ustawą o własności lokali, gdyż plan gospodarczy nie spełnia wymogów zbliżonych do sprawozdania finansowego, nie został podpisany przez osoby, które go sporządziły, a nadto zaliczki na fundusz remontowy zostały w nim umieszczone jako koszty a nie jako przychody. Jeżeli zaś chodzi o uchwałę nr 1/2013, w ocenie powódki nieprawidłowo zostało określone wynagrodzenie członka zarządu, nadto uchwała skutkuje połączeniem funkcji administratora z funkcją członka zarządu.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie wypisu z KW k. 27-35, uchwały k. 36, listy k. 37-40, maili k. 41-45, pism k. 46-48, maila k. 49-50, sprawozdania k. 51, uchwały k. 52, sprawozdania k. 53-55, maili k. 56-58, uchwały k. 59, listy k. 60-64, uchwały k. 65, listy k. 67-69, maila k.
70. wypisu z aktu notarialnego k. 71-72, maili k. 73-75, sprawozdania k. 76, planu gospodarczego k. 77, maila k. 78, projektów uchwał k. 79-82, protokołu k. 83-84, listy obecności k. 85-88, uchwały k. 89, sprawozdania k. 90, uchwały k. 91-92, zestawienia k. 93, uchwał k. 94-96, zestawień k. 97-98, zawiadomienia k. 99, maila k. 116-117, uchwały k. 162. Przedmiotowe dokumenty Sąd uznał za wiarygodne, gdyż nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw by podważyć ich wiarygodność z urzędu. Treść dokumentów oraz pism procesowych stron wzajemnie się uzupełniają, dały sądowi możliwość ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości stanu faktycznego w niniejszej sprawie.
Dowód z przesłuchania stron ma charakter subsydiarnego, dobrowolnego, dwustronnego oraz symetrycznego osobowego środka dowodowego. Instytucja ta wprowadza odstępstwo od zasady nemo testis in causa sua. Dowód z przesłuchania stron powinien być przeprowadzony jedynie wówczas, gdy za pomocą innych środków dowodowych nie zostały dostatecznie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie należy dopuszczać dowodu z przesłuchania stron, jeżeli sąd za pomocą innych środków dowodowych wyrobi sobie przekonanie co do stanu faktycznego i zgłoszonych przez strony żądań.
Sąd nie tylko nie ma obowiązku uwzględnienia wniosku dowodowego, ale ewentualne przeprowadzenie dowodu w takiej sytuacji miałoby charakter uchybienia procesowego (vide orzeczenie SN z dnia 17.11.1946 r., C III 719/45, OSN 1948, nr 2, poz. 34). Sąd oddalił ten wniosek uznając, iż pozostałe dowody zebrane w sprawie są wystarczające do jej rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze
Sąd zważył, co następuje:
Art. 25 ust.1 ustawy o własności lokali stanowi, iż właściciel lokalu może zaskarżyć do sądu uchwałę z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2012 r. I ACa 621/12 według art. 25 ust. 1 u.w.l., każdemu z właścicieli lokali przysługuje prawo zaskarżania do sądu uchwał podjętych przez właścicieli lokali.
W myśl tego przepisu właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Wynika z tego, że istnieją cztery samodzielne podstawy zaskarżenia uchwały wspólnoty do sądu. Uchwała zgodna z przepisami prawa i umową właścicieli lokali oraz zgodna z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną może być zaskarżona do sądu z powodu innego sposobu naruszenia interesów właściciela lokalu.
Upoważnia to sąd do oceny merytorycznej treści zaskarżonej uchwały i ostatecznych skutków jej wykonania dla zainteresowanych stron. Natomiast Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 sierpnia 2011 r. I ACa 232/11 uznał, iż naruszenie interesu właściciela lokalu w rozumieniu art. 25 ust. 1 u.w.l. stanowi kategorię obiektywną, ocenianą m.in. w świetle zasad współżycia społecznego. W ocenie Sądu powódka nie wykazała żadnej z przesłanek, na podstawie której złożyła pozew. W szczególności nie przytoczyła przepisów prawa, które naruszałyby podjęte uchwały, nie wskazała umowy właścicieli lokali, która naruszałaby podjęte uchwały, nie wykazała również naruszenia przez uchwały zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, a także naruszenia przez uchwały interesów właścicieli lokali w inny sposób.
Zdaniem Sądu twierdzenia powódki zostały oparte na subiektywnych przekonaniach co do tego jak powinny wyglądać podejmowane przez wspólnotę uchwały, lub jak powinna funkcjonować wspólnota. W odniesieniu do uchwały nr 1/2013 r. w ocenie Sądu powódka uchybiła terminowi do jej zaskarżenia. O tym, że taka uchwałą została podjęta powódka dowiedziała się w dniu 27 lutego 2013 r. Powódka podnosi, iż dopiero 26 marca 2014 r. w siedzibie pozwanej odebrała tę uchwałę. Powódka nie udowodniła tej okoliczności. W ocenie Sadu nie jest wiarygodne, aby przez ponad rok powódka nie podjęła skutecznych działań, aby otrzymać powyższą uchwałę.
Zatem Sąd uznał, iż uchwała ta została zaskarżona pod terminie przewidzianym w w/w ustawie. W ocenie Sądu argumenty podnoszone przez powódkę co do pozostałych uchwał nie są trafne i powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka podniosła szereg zastrzeżeń co do przedmiotowych uchwał, ale ich nie udowodniła. W treści pozwu powódka przedstawia swoje poglądy na zawarte w uchwałach rozwiązania. Na poparcie swoich zarzutów, poza twierdzeniami zawartymi w pozwie, powódka nie przedstawiła żadnych dowodów. Powódka nadto nie przedstawiła żadnych dowodów na przedstawione w uzasadnieniu pozwu poglądy na temat tego jak powinno wyglądać co do formy i treści sprawozdanie z działalności zarządu wspólnoty mieszkaniowej.
Powódka podnosi także, iż sprawozdanie finansowe za 2013 rok nie zostało podpisane przez wszystkich członków Zarządu, a zawierało jedynie informację kto je sporządził. Jednakże należy zauważyć, iż ten dokument, który został przesłany powódce był wyłącznie projektem. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 108 kpc, obciążając powódkę kosztami, jako stronę która przegrała sprawę.