Appeal court remands case to determine actual residence location for jurisdiction under Civil Code Art. 25.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's decision transferring the case to Warsaw due to incorrect jurisdictional grounds. The lower court relied on administrative registration addresses rather than the actual place of residence required by law. The court ruled that jurisdiction depends on the factual intent of permanent residence, not merely on registration documents or temporary stays abroad.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 k.c.; Art. 32 kpc: Jurisdiction is determined by the actual place of residence defined by the intent of permanent stay, not by administrative registration or temporary presence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I A Cz 1704/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2012 r Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia SA Krzysztof Sobierajski Sędzia SA Wojciech Kościołek Sędzia SA Józef Wąsik po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. K. przy udziale A. F. o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 lipca 2012r. sygn. akt I Co 264/12 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Sygn. akt I A Cz 1704/12
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni I. K. wniosła o ustalenie, że wyrok Sądu I Instancji w S. (USA) w sprawie o ustalenie ojcostwa jej syna M. C. F. w stosunku do A. F. podlega uznaniu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2012r Sąd Okręgowy w Krakowie stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Powołując się na art. 41 kpc w związku z art. 1148 1 kpc Sąd stwierdził, że z uwagi na miejsce zamieszkania stron poza granicami kraju właściwym w sprawie jest Sąd właściwy dla miasta st.
W.. Zażalenie na to postanowienie wniosła wnioskodawczyni domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniosła, że skierowanie przez nią wniosku do Sądu Okręgowego w Krakowie było powodowane tym, że w okręgu tego Sądu jest zameldowana na pobyt stały. Do zażalenia dołączyła poświadczenie zameldowania na pobyt stały w C., ul. (...). Sąd Apelacyjny w Krakowie po rozpoznaniu zażalenia, zważył, co następuje: Zażalenie odniosło skutek w postaci uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż zostało wydane bez wyjaśnienia istotnej dla sprawy okoliczności, a mianowicie ustalenia, jakie jest faktyczne miejsce zamieszkania I.
K., ewentualnie jej syna M. F. (art. 32 kpc). Podkreślenia bowiem wymaga, że o właściwości sądu w niniejszej sprawie nie decyduje adres zameldowania, ani miejsce aktualnego pobytu, lecz miejsce to należy ustalić zgodnie z art. 25 k.c. W myśl tego przepisu miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. O "miejscu zamieszkania" rozstrzyga zawsze całokształt okoliczności wskazujących na zejście się stanu faktycznego przebywania z zamiarem takiego przebywania (por. m.in. S. Grzybowski (w:) System prawa cywilnego, t.
I, s. 333, 334; W. Popiołek, glosa do uchwały SN z dnia 24 czerwca 1993 r., III CZP 76/93, PS 1995, nr 3, s. 86, 87; orzeczenia SN: z dnia 21 listopada 1966 r., II PR 512/66, OSNC 1967, nr 7-8, poz. 136; z dnia 7 czerwca 1983 r., II UR 4/84, OSP 1984, z. 12, poz. 265). Przebywanie to czynnik zewnętrzny ( corpus); faktyczny i trwały, ale niekoniecznie ciągły. Cecha trwałości związana jest z zamiarem stałego pobytu, tj. nie tymczasowego, nie okazyjnego. Na przykład wyjazd za granicę w celach zarobkowych nie powiązany z zamiarem stałego pobytu zagranicą, lecz z zamiarem powrotu do kraju nie powoduje zmiany miejsca zamieszkania.
Zgodnie z utrwalonym poglądem - samo zameldowanie, będące kategorią prawa administracyjnego, nie przesądza o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego, choć niewątpliwie stanowi cenną wskazówkę przy ocenie istnienia przesłanek art. 25 (por. wyrok SN z dnia 8 maja 1970 r., I CR 208/69, OSNC 1971, nr 2, poz. 37; postanowienia SN: z dnia 26 marca 1973 r., I CZ 38/73, Lex, nr 7234; z dnia 3 maja 1973 r., I CZ 48/73, Lex, nr 7250; wyrok NSA z dnia 8 listopada 1988 r., III SA 428/88, ONSA 1988, nr 2, poz. 88). Tak samo nie ma także rozstrzygającego znaczenia brak zameldowania (podobnie SN w przywołanym wyżej wyroku z dnia 8 maja 1970 r., I CR 208/69, OSNC 1971, nr 2, poz. 37).
Wątpliwości spowodowała sama wnioskodawczyni, która odnośnie adresu w C. posługuje się terminem „zameldowanie”, a jako miejsce zamieszkania podaje B.. Nie wydaje się jednak, aby wnioskodawczyni, działająca w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika czyniła to świadomie. Chodzi jej wszak o uregulowanie statusu dziecka w Polsce. Wnioskodawczyni powinna więc wyjaśnić, czy jej pobyt w USA ma charakter czasowy i czy zamierza powrócić z synem do C. (lub innej miejscowości w okręgu Sądu Okręgowego w Krakowie), czy też zamierza na stałe pozostać w USA.
Biorąc pod uwagę przedstawione argumenty Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 kpc, w związku z art. 397 § 2 kpc.