Legislator Case Law & Legislation
X Cz 256/13 AI generated

Appeal dismissed; lower court judge's transfer decision invalidates jurisdiction and requires remand.

Case Number X Cz 256/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against a provisional alimony increase order, ruling the lower court lacked jurisdiction. The original judge had been transferred to a different location by a ministerial decision that was not signed by the Minister of Justice, rendering the transfer unlawful. Consequently, the court declared the proceedings void and remanded the case to the correct court for a new trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 75 § 3 in conjunction with Art. 75 § 2 point 1 of the Act on the Organization of Common Courts; Art. 379 point 4 of the Code of Civil Procedure; Art. 397 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure; Art. 386 § 2 of the Code of Civil Procedure: A judicial decision transferring a judge to a different location issued by a person other than the Minister of Justice is void, depriving the judge of jurisdictional authority and necessitating the annulment of proceedings conducted by that judge.

Keywords

AI generated
invalid judge transfer ministerial signature defect jurisdictional voidness remand for retrial provisional alimony increase unlawful judicial decision court composition defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 75 § 3 in conjunction with Art. 75 § 2 point 1 of the Act on the Organization of Common Courts
138 krio oraz art. 753 § 1 kpc (k.
Art. 379 point 4 of the Code of Civil Procedure
Skład orzekający z jego udziałem jest zatem sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.”.
Art. 397 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
W myśl art. 397 kpc w takim przypadku zachodzi nieważność postępowania, a zgodnie z art.
Art. 386 § 2 of the Code of Civil Procedure
397 kpc w takim przypadku zachodzi nieważność postępowania, a zgodnie z art. 386 § 2 kpc w razie stwierdzenia nieważności sąd II instancji uchyla zaskarżone orzeczenie, znosi postępowanie dotknięte nieważnością i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
art. 379 pkt 4 k.p.c
Skład orzekający z jego udziałem jest zatem sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.”.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt X Cz 256/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział X Cywilny Rodzinny w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Chajęcka Sędziowie: SSO Hanna Nowak SSO Anna Pochylczuk po rozpoznaniu w dniu 29.10.2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletniej Z. C. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową A. C. przeciwko M. C. o podwyższenie alimentów na skutek zażalenia pozwanego M. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu IX Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w M. z dnia 23.08.2013 r., wydane w sprawie sygn. akt IX RC 190/13 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23.08.2013 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu IX Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w M. udzielił zabezpieczenia na czas trwania postępowania poprzez podwyższenie alimentów od pozwanego na rzecz małoletniej powódki z kwoty 350 zł do kwoty 480 zł miesięcznie, a w pozostałym zakresie wniosek o zabezpieczenie oddalił (k. 31-33). Sąd I instancji wskazał, że małoletnia powódka od września 2013 rozpoczyna edukację przedszkolna, co wiąże się z obowiązkiem uiszczenia czesnego w kwocie 260 zł miesięcznie oraz opłat za wyżywienie 6 zł za dzień.

Nadto w chwili ustalania poprzednich alimentów dziecko miało 1,5 roku, obecnie 3 lata, wzrosły zatem koszty wyżywienia. Te okoliczności zdaniem Sądu I instancji przemawiają za podwyższeniem alimentów w drodze zabezpieczenia, jednak nie w dochodzonej wysokości 830 zł. Matka powódki dołączyła bowiem zaświadczenie o zarobkach nie obejmujące nagrody rocznej, a nadto powołała się na kredyty istniejące już w czasie trwania małżeństwa rodziców dziecka. (k. 31-33). Powyższe postanowienie w całości zaskarżył pozwany M. C. zarzucając dokonanie błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz błędną wykładnię art. 138 krio oraz art. 753 § 1 kpc (k. 58-60).

W zażaleniu domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia podnosząc, że koszty uczęszczania dziecka do żłobka były brane przy ustalaniu poprzednich alimentów, a wówczas matka szacowała je na 700 zł, a więc nie można uznać, że w tym zakresie nastąpiła zmiana stosunków. Nadto zauważył, że koszt wyżywienia dziecka w przedszkolu jest niższy niż w żłobku o ok. 400 zł. Z uwagi na powyższe pozwany wskazał, ze jego zdaniem nie uprawdopodobniono iż nastąpiła zmiana stosunków uzasadniająca zmianę wysokości alimentów.

Nadto skarżący zarzucił, ze błędnie oceniono jego możliwości zarobkowe w oparciu o twierdzenia pozwu, które mijają się z prawdą. W tym zakresie odwołał się do twierdzeń, jakie powołał w odpowiedzi na pozew. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje. Wniesienie zażalenia prowadzić musiało do uchylenia zaskarżonego postanowienia, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w zażaleniu. Z dniem 1 stycznia 2013 r. – na podstawie rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 października 2012 r. w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz.

U. z 2012 r., poz. 1121) i z dnia 25 października 2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz. U. z 2012 r., poz. 1223) – zniesiono 79 sądów rejonowych, w tym Sąd Rejonowy w Mogilnie, którego obszar właściwości miejscowej został objęty obszarem właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Inowrocławiu. W tym Sądzie – na podstawie zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych wydziałów w sądach rejonowych (Dz.

Urz. MS z 2012 r., poz. 168) – został utworzony IX Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w M., dla spraw rodzinnych i nieletnich z obszaru właściwości miejscowej zniesionego Sądu Rejonowego w Mogilnie. W tym Wydziale rozpoznawany był wniosek o zabezpieczenie, a orzekał w nich Sąd Rejonowy w jednoosobowym składzie w osobie sędziego, który – podobnie jak ok. 500 innych sędziów – został przeniesiony decyzją wydaną na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –Prawo o ustroju sądów powszechnych (jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 427) z uprzedniego miejsca służbowego, jakim był zniesiony Sąd Rejonowy w Mogilnie, na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Inowrocławiu. Decyzja o przeniesieniu sędziego nie została podpisana przez Ministra Sprawiedliwości, ale przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości W. H.. Sąd Okręgowy w niniejszym składzie w pełni podziela stanowisko i argumentację Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 17 lipca 2013 roku (III CZP 46/13) stwierdzające m.in., że: „ Decyzja Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe wydana na podstawie art. 75 § 3 w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 427) - jeżeli jest zgodna z prawem - wywołuje skutek od chwili doręczenia jej sędziemu. (…) Decyzja o przeniesieniu na inne miejsce służbowe podjęta przez inną osobę, także „z upoważnienia” Ministra Sprawiedliwości, jest wadliwa (bezprawna), a sędzia, którego ona dotyczy, nie może wykonywać władzy jurysdykcyjnej w sądzie (na obszarze jurysdykcyjnym), do którego został „przeniesiony”. Skład orzekający z jego udziałem jest zatem sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.”.

W myśl art. 397 kpc w takim przypadku zachodzi nieważność postępowania, a zgodnie z art. 386 § 2 kpc w razie stwierdzenia nieważności sąd II instancji uchyla zaskarżone orzeczenie, znosi postępowanie dotknięte nieważnością i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z uwagi na powyższe postanowiono jak w sentencji na mocy art. 397 § 1 i 2 kpc w zw. z art. 386 § 2 kpc.