Court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work via witness testimony.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's denial of a pension, establishing the applicant's right to benefits effective January 1, 2016. The applicant argued that work at a farm cooperative and a foundry involved special conditions, citing witness testimony since official certificates were unavailable due to factory liquidation. The court validated these claims through witness statements and employment records, confirming the applicant met the statutory requirement of 15 years of work in special conditions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 2 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court may establish facts regarding work in special conditions based on witness testimony and logical consistency when official documents are missing, provided the work falls within the statutory list of special conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 205/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2016r. w S. odwołania J. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 4 lutego 2016 r. Nr (...) w sprawie J. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo J. Ł. do emerytury od 1 stycznia 2016 roku. Sygn. akt: IV U 205/16
UZASADNIENIE
Decyzją z 4 lutego 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. Ł. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył J. Ł. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres jego pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w W. od 10 kwietnia 1973r. do 10 września 1979r. na stanowisku traktorzysty oraz okres pracy w Odlewni (...) w S. od 22 września 1979r. do 31 lipca 2001r. na stanowisku ślusarza w zajezdni wózków akumulatorowych przy napełnianiu elektrolitu w oparach kwasu siarkowego. Podniósł, że z uwagi na likwidację w/w zakładów pracy nie może przedłożyć świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, ale rodzaj wykonywanej przez niego pracy mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k.1-2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. Ł. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 26 stycznia 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 26 stycznia 2016r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 8 miesięcy i 11 dni, z czego okresy składkowe stanowią 25 lat, 5 miesięcy i 26 dni, a okresy nieskładkowe 2 miesiące i 15 dni.
Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat. Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 4 lutego 2016r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 4 lutego 2016r. k.9 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w W. w okresie od 10 kwietnia 1973r. do 10 września 1979r., a zatem przez 6 lat i 5 miesięcy, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty (świadectwo pracy z 13 września 1979r. k.5 akt o ustalenie kapitału początkowego).
Pracując przez cały okres powyższego zatrudnienia na stanowisku traktorzysty – kierowcy ciągnika ubezpieczony kierował ciągnikiem marki U. wykonując prace rolnicze – polowe i chemizacyjne na rzecz okolicznych rolników, a także prace transportowe w ramach usług świadczonych na rzecz innych zakładów pracy np. na rzecz spółdzielni mleczarskiej – przy rozwożeniu mieszanki, na rzecz gminy – przy dowożeniu materiałów na budowę i naprawę dróg. Ponadto w okresie żniw ubezpieczony wykonywał pracę kombajnisty. Powyższe prace ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadka B.
Ł. k.33v-34 akt sprawy, zeznania ubezpieczonego k.34 i k.28v akt sprawy). W okresie od 22 września 1979r. do 31 lipca 2001r. ubezpieczony był zatrudniony w Odlewni (...) w S. w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony pracował na stanowisku, które określane było jako ślusarz, ślusarz remontowy, mechanik-monter wózków spalinowych i akumulatorów (świadectwo pracy z 27 lipca 2001r. k.9 akt o ustalenie kapitału początkowego osobowych). Mimo różnego nazewnictwa stanowiska pracy ubezpieczonego, przez cały okres powyższego zatrudnienia ubezpieczony pracował w ładowni wózków akumulatorowych i spalinowych (akumulatorowni) funkcjonującej w ramach wydziału utrzymania ruchu.
Praca ubezpieczonego polegała na uzupełnianiu stanu elektrolitów w bateriach wózków, co polegało na opróżnianiu baterii z resztek elektrolitu, rozrabianiu kwasu siarkowego z wodą i wlewaniu go w ogniwa baterii, czuwaniu na przebiegiem ładowania baterii, a także na naprawie uszkodzonych elementów baterii – wymianie ogniw i mostków wykonanych z ołowiu. Baterie były ciężkie – jedna ważyła ponad tonę. W czasie ładowania baterii ich pokrywy były otwarte, przez co pracownicy byli narażeni na wdychanie szkodliwych oparów wydzielanych podczas zachodzącej reakcji chemicznej.
W odlewni było około 100 wózków akumulatorowych i około 50 spalinowych. Służyły one do transportu wewnątrz zakładu. Ubezpieczony pracował na trzy zmiany. Od 1 marca 1988r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu funkcję brygadzisty mechaników w zajezdni wózków, którą ubezpieczony sprawował do 1 marca 1997r. (pismo pracodawcy o powierzeniu ubezpieczonemu funkcji brygadzisty k.55 akt osobowych i pismo pracodawcy z 21 marca 1997r. o odwołaniu ubezpieczonego z funkcji brygadzisty k.93 akt osobowych). Ubezpieczony był tzw. brygadzistą pracującym i w okresie pełnienia w/w funkcji wykonywał wszystkie w/w obowiązki (zeznania świadków:
T. J., A. J., L. A. i L. G. k.29v-30v akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k.34 i k.28v-29 akt sprawy). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.7 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. Ł. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek, spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia oraz nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w W. na stanowisku traktorzysty (okresowo również kierowcy kombajnu), a następnie w Odlewni (...) w S. na stanowisku ślusarza – mechanika w akumulatorowni.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonego i dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w powyższych zakładach pracy trwających odpowiednio: od 10 kwietnia 1973r. do 10 września 1979r. oraz od 22 września 1979r. do 31 grudnia 1998r. (jak również po tej dacie) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując pracę kierowcy ciągnika, a następnie prace w akumulatorowni Odlewni (...) polegającą na opróżnianiu, oczyszczaniu i wymianie stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych.
Wymienione prace zaliczane są do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.3 i dział XIV poz.13 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy kierowcy ciągnika, a następnie ślusarza – mechanika w akumulatorowni wskazują dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego oraz spójne zeznania w/w świadków - współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanych okresach, a także korespondujące z tymi dowodami logiczne zeznania samego ubezpieczonego.
Reasumując uznać należało, że po zaliczeniu powyższych okresów zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że J. Ł. przysługuje prawo do emerytury od 1 stycznia 2016r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o świadczenie.