Domestic violence eviction request dismissed because parties do not share a household or residence. The court ruled the applicant is not a family member under the law. Consequently, the defendant's alleged behavior does not constitute domestic violence. The request was rejected as legally unfounded. The court dismissed the request because the parties do not share a household or residence. The court ruled the applicant is not a family member under the law. Consequently, the defendant's alleged behavior does not constitute domestic violence. The request was rejected as legally unfounded.

Sygn. akt: I Ns 289/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Hanna Woźniak Protokolant sekr. sądowy Magdalena Strzelecka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. w Wąbrzeźnie na rozprawie sprawy z wniosku A. S. z udziałem B. S. o zobowiązanie sprawcy przemocy w rodzinie do opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym członkiem rodziny dotkniętym przemocą postanawia:

1. oddalić wniosek, 2. nie obciążać uczestnika kosztami sądowymi. SSR Hanna Woźniak Sygn. akt I Ns 289/15

UZASADNIENIE

A. S. złożyła wniosek w trybie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie o nakazanie B. S. opuszczenia lokalu położonego w W. nr (...) wraz z wszystkimi ruchomościami do niego należącymi. Uczestnik B. S. wniósł o oddalenie wniosku. Sąd ustalił, co następuje: A. S. i B. S. są rozwiedzeni. Gospodarstwo rolne i budynek mieszkalny znajdujący się pod adresem W. nr (...) są własnością ich syna P. S. na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego. B. S. przysługuje dożywotnia służebność mieszkania w tej nieruchomości.

W budynku tym wydzielono trzy oddzielne mieszkania: A. S. i P. S. zajmują mieszkania, które mają wspólne wejście z podwórza i wspólny korytarz, natomiast B. S. zajmuje pokój z kącikiem kuchennym i łazienkę, do których prowadzi oddzielne wejście z drugiej strony budynku. Pomiędzy mieszkaniem uczestnika a mieszkaniami wnioskodawczyni i jej syna nie ma wewnętrznych przejść w budynku. A. S. i B. S. nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego i nie pomagają sobie finansowo (dowód: zeznania świadków: H. P. – k.19v, P. S. – k.20, zeznania wnioskodawczyni – k.20v-21, zeznania uczestnika – k.21).

Dla A. S. i P. S. wspólne zamieszkiwanie w jednym budynku z byłym mężem i ojcem jest uciążliwe. Pomimo wcześniejszych ustaleń B. S. nie dokłada się do kosztów opału, wody i prądu. Wychodząc z domu, B. S. często nie gasi światła i nie wyłącza odbiorników prądu. A. S. obawia się osób, które odwiedzają jej byłego męża. Kiedyś zniszczono jej uprawy w ogródku. Innym razem zginęło jej pranie wywieszone na lince na podwórzu, a spodnie, które się wówczas tam suszyły, nosiła później znajoma B. S.. Na przełomie 2014/2015 roku B.

S. podpalił siano na polu. Żadne z tych zdarzeń nie zakończyło się aktem oskarżenia ani wnioskiem o ukaranie za wykroczenie przeciwko B. S. (dowód: zeznania świadków: H. P. – k.19v, P. S. – k.20, zeznania wnioskodawczyni – k.20v-21, zeznania uczestnika – k.21). B. S. w przeszłości nadużywał alkoholu, ale nie chciał się leczyć odwykowo. Po alkoholu bywał agresywny. W ciągu ostatniego roku B. S. nie uderzył swojej byłej żony, nie wyzywał jej i nie groził jej. Zdarzały się natomiast między nimi tzw. pyskówki. Była żona podejrzewa, że B.

S. może cierpieć na jakąś chorobę psychiczną (dowód: zeznania świadków: H. P. – k.19v, P. S. – k.20, zeznania wnioskodawczyni – k.20v-21, zeznania uczestnika – k.21).

Sąd zważył, co następuje:

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i stron albowiem są logiczne i spójne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają, tworząc logiczną całość. W szczególności ponad wszelką wątpliwość wynika z tych zeznań, że wnioskodawczyni i uczestnik nie zajmują wspólnie jednego lokalu i nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Nieprzydatna dla ustalenia stanu faktycznego okazała się informacja z KPP w W. albowiem podane w niej przyczyny interwencji nie dotyczyły zdarzeń mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 1390) definiuje pojęcie stosowania przemocy w rodzinie jako jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób najbliższych w rozumieniu art. 115§11 Kodeksu karnego (czyli małżonka, wstępnego, zstępnego, rodzeństwa, powinowatego w tej samej linii lub stopniu, osoby przysposobionej lub przysposabiającej oraz jej małżonka oraz osoby pozostającej we wspólnym pożyciu), a także innej osoby wspólnie zamieszkującej lub gospodarującej, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą (art.2 w/cyt. ustawy).

Z kolei, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania (art.11a w/cyt. ustawy). Jak bezsprzecznie wynika z zebranego materiału dowodowego w konfrontacji z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, rozwiedziony małżonek nie zamieszkujący ani nie gospodarujący wspólnie z potencjalną ofiarą przemocy ani też nie zajmujący z taką osobą wspólnie mieszkania – nie mieści się w definicji członka rodziny, którego Sąd mógłby zobowiązać do opuszczenia mieszkania.

W tej sytuacji bezprzedmiotowe jest rozważanie, czy zachowania uczestnika wypełniają znamiona stosowania przemocy w rodzinie. Z tych względów na podstawie art.2 i art.11”a” wykładanych a contrario ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 1390) orzeczono jak w pkt. 1 postanowienia. O kosztach Sąd orzekł w myśl art.520§2 kpc albowiem interesy wnioskodawczyni i uczestnika były sprzeczne, uczestnik jest stroną wygrywającą sprawę, a wnioskodawczyni korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych art.3 ust.1 w/cyt. ustawy).

Sędzia: Hanna Woźniak ZARZĄDZENIE 1. Odpis wyroku z uzasadnieniem dor. wniosk., 2. Za 14 dni. Sędzia: