Legislator Case Law & Legislation
I C 1442/14 AI generated

Civil claim dismissed because plaintiff failed to prove defendant's debt to the assignee via missing insurance policy.

Case Number I C 1442/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff's civil claim for payment was dismissed by the Regional Court in Oleśnica. The plaintiff argued that she acquired a debt from an insurance company via assignment, but failed to attach the original insurance policy linking the defendant to the original creditor. The court ruled that without this document, the plaintiff could not prove the defendant owed money to her under the assignment agreement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: The plaintiff bears the burden of proving the existence of the debt to the assignee; failure to submit the original contract linking the debtor to the original creditor results in dismissal of the claim.

Keywords

AI generated
burden of proof assignment of claim insurance policy civil claim dismissal assignment agreement evidence standard consumer protection

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Strona powodowa powinna okoliczność tą udowodnić zgodnie z treścią art. 6 k.c. Strona powodowa swoje roszczenie oparła na fakcie nieuregulowanego zobowiązania wynikającego z zawartej z poprzednikiem prawnym polisy nr (...) z dnia 24.01.2012r.
Art. 233 § 1 k.p.c.
O materialnej mocy dowodowej dokumentu prywatnego, zależącej od jego treści, rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów myśl art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 245 k.p.c.
Zgodnie z powyższym wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego należy traktować jako dokument prywatny, który korzysta z domniemania autentyczności oraz z domniemania, że zawarte w nim oświadczenie złożyła osoba, która go podpisała (art. 245 k.p.c.).
Art. 194 of the Securities Funds Act
art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r.
Art. 2, Art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze, Art. 76 and Art. 20 of the Constitution of the Republic of Poland
o funduszach sekurytyzacyjnych, w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym wprowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art.
art. 6 k.c
Strona powodowa powinna okoliczność tą udowodnić zgodnie z treścią art. 6 k.c.
art. 76 Konstytucji
1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art.
art. 20 Konstytucji
76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji.
art. 245 k.p.c
Zgodnie z powyższym wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego należy traktować jako dokument prywatny, który korzysta z domniemania autentyczności oraz z domniemania, że zawarte w nim oświadczenie złożyła osoba, która go podpisała (art. 245 k.p.c.).
art. 233 § 1 k.p.c
O materialnej mocy dowodowej dokumentu prywatnego, zależącej od jego treści, rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów myśl art. 233 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
P1/10, Dz. U. z 25/07/2011 r. Nr 152, poz. 900
P1/10, Dz. U. z 25/07/2011 r. Nr 152, poz. 900) art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1442/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2015r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Ostrowska-Gołąbek Protokolant Henryka Gębuś po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015r. w Oleśnicy Przy udziale stron: powód (...) (...) (...) z/s w W. pozwany R. S. o zapłatę oddala powództwo. Z./ 1. (...) 2. (...) 09.01.2015r. Sygn. akt I C 1442/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...). (...) (...)z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od pozwanego R. S.na jej rzecz kwoty 642,33 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa podała, że na podstawie cesji wierzytelności z dnia 26.08.2013r. przejęła od firmy (...) S.A. prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu niezapłaconych składek ubezpieczeniowych wynikających z zawartych umów obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów.

Pozwany nie uregulował swojego zadłużenia wynikającego z dokumentów finansowych: polisy nr (...) z dnia 24.01.2012r. Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie, VI Wydział Cywilny w dniu 05.05.2014r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu, od którego sprzeciw wniósł pozwany. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26.08.2013r. w S.pomiędzy (...) S.A.z siedzibą w S., a (...). (...) (...) z siedzibą w W.została zawarta umowa nr (...), której przedmiotem było przeniesienie przez zbywcę na rzecz nabywcy wierzytelności pieniężnych z tytułu niezapłaconych składek ubezpieczeniowych wynikających z zawartych umów obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów.

Jako załącznik do umowy nr (...)z dnia 26.08.2013r. został dołączony częściowy wykaz wierzytelności dot. pozwanego R. S.. Dowód: - umowa nr (...) z dnia 26.08.2013r. k. 28 verte-31; - częściowy wykaz wierzytelności k.

37. Pismem z dnia 07.10.2013r. strona powodowa zawiadomiła pozwanego o dokonanej cesji wierzytelności wzywając jednocześnie do zapłaty kwoty 642,33 zł. Dowód: - wezwanie do pismo z dnia 07.10.2013r. k. 37 verte.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż strona powodowa w żaden sposób nie udowodniła, iż pozwanego R. S. łączyła umowa z poprzednikiem prawnym zbywcy wierzytelności - (...) S.A. Do pozwu nie zostały bowiem dołączone dokumenty potwierdzające istnienie zobowiązania pozwanego w stosunku do tegoż podmiotu świadczące o istnieniu zaległości w kwocie wskazanej niniejszym pozwem. Strona powodowa powinna okoliczność tą udowodnić zgodnie z treścią art. 6 k.c. Strona powodowa swoje roszczenie oparła na fakcie nieuregulowanego zobowiązania wynikającego z zawartej z poprzednikiem prawnym polisy nr (...) z dnia 24.01.2012r.

Jako dowód istnienia zobowiązania dołączyła częściowy wykaz wierzytelności (choć w uzasadnieniu pozwu odwołała się również do łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem polisy nr (...) z dnia 24.01.2012r. – nie dołączając jej jednak do pozwu). Wskazać należy, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 r. (sygn. P1/10, Dz. U. z 25/07/2011 r. Nr 152, poz. 900) art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach sekurytyzacyjnych, w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym wprowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji.

Zgodnie z powyższym wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego należy traktować jako dokument prywatny, który korzysta z domniemania autentyczności oraz z domniemania, że zawarte w nim oświadczenie złożyła osoba, która go podpisała (art. 245 k.p.c.). Dokument prywatny nie korzysta natomiast z domniemania zgodności z prawdą oświadczeń w nim zawartych. O materialnej mocy dowodowej dokumentu prywatnego, zależącej od jego treści, rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów myśl art. 233 § 1 k.p.c. Podobnie jak w wypadku innych dowodów, sąd ocenia, czy dowód ten ze względu na jego indywidualne cechy i okoliczności obiektywne zasługuje na wiarę, czy nie.

Wynikiem tej oceny jest przyznanie lub odmówienie dowodowi z dokumentu waloru wiarygodności, ze stosownymi konsekwencjami w zakresie jego znaczenia dla ustalenia podstawy faktycznej orzeczenia. W świetle materiału procesowego zebranego w niniejszym postępowaniu Sąd uznał, że dokument w postaci umowy cesji raz częściowego wykazu wierzytelności nie stanowi dowodu istnienia zobowiązania pozwanego wobec strony powodowej, jego wysokości i wymagalności. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa powołała się na polisę nr (...) z dnia 24.01.2012r.

łączącą pozwanego z (...) S.A., od którego nabyła wierzytelność. Do pozwu jednak nie została dołączona przedmiotowa polisa. W konsekwencji należy uznać, iż nie zostało wykazane zobowiązanie pozwanego względem nabywcy wierzytelności. Zgodnie z art. 6 k.c. to na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania wszystkich elementów niezbędnych do poczynienia ustaleń pozwalających na uwzględnienie pozwu. Dołączone do pozwu dokumenty potwierdzały jedynie sam fakt zawarcia umowy cesji pomiędzy stroną powodową, a osobą trzecią przy czym brak jest odniesienia do pierwotnej umowy łączącej pozwanego z jej wierzycielem.

Wobec powyższego Sąd mając na uwadze niewykazanie istnienia zobowiązania pozwanego względem strony powodowej oddalił powództwo w całości.