Legislator Case Law & Legislation
I1 C 814/16 AI generated

Court orders payment for fare and fine but exempts defendant from court costs due to poverty.

Case Number I1 C 814/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay a fare and additional fine for traveling without a ticket, but exempted him from court costs. The defendant argued he was unemployed and lacked funds, while the plaintiff claimed a valid debt. The court acknowledged the defendant's difficult financial situation and lack of legal representation as special circumstances warranting an exemption from costs under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 75 ust. 1 Prawa przewozowego; Art. 102 k.p.c.: Where a defendant is unable to pay due to poverty and lacks legal representation, the court may exempt them from court costs despite a favorable judgment on the merits.

Keywords

AI generated
public transport fare evasion additional fine court costs poverty exemption civil procedure unemployed defendant

Cited Legislation

AI generated
art. 75 ust. 1 Prawa przewozowego
z art. 75 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (tekst jednolity:
art. 16 Prawa przewozowego
Zgodnie z treścią art. 16 ust.
art. 33a ust. 3 Prawa przewozowego
Stosownie zaś do treści art. 33a ust.
art. 481 k.p.c.
Wobec powyższego, przyjąć zatem należało, że jest on zobowiązany do uiszczenia na rzecz powoda zarówno właściwej należności za przewóz, jak i opłaty dodatkowej za odbycie przejazdu bez biletu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, stosownie do treści art. 481 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
Uwzględniając wprawdzie powództwo w niniejszej sprawie, Sąd w punkcie II wyroku odstąpił na podstawie art. 102 k.p.c. od obciążania pozwanego H.
art. 481 k.p.c
Wobec powyższego, przyjąć zatem należało, że jest on zobowiązany do uiszczenia na rzecz powoda zarówno właściwej należności za przewóz, jak i opłaty dodatkowej za odbycie przejazdu bez biletu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, stosownie do treści art. 481 k.p.c.
art. 102 k.p.c
Uwzględniając wprawdzie powództwo w niniejszej sprawie, Sąd w punkcie II wyroku odstąpił na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 814/16 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym, w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Supińska Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Czapiewska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 roku w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa Gminy M. G. – Zarządu (...) z siedzibą w G. przeciwko H. R. o zapłatę I. zasądza od pozwanego H. R. na rzecz powoda Gminy M. G. – Zarządu (...) z siedzibą w G. kwotę 192 złotych ( sto dziewięćdziesiąt dwa złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 23 lipca 2015 roku do dnia zapłaty; II. odstępuje od obciążania pozwanego H. R. kosztami procesu.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 25 maja 2016 roku powód Gmina M. G. – Zarząd (...) z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanego H. R. kwoty 192 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 23 lipca 2015 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż pozwany H. R. dokonał przejazdu środkiem komunikacji miejskiej należącym do powoda bez ważnego biletu, w związku z czym zobowiązany jest uiścić powodowi dochodzoną pozwem opłatę dodatkową wraz z przewoźnym w łącznej kwocie 183 złotych oraz koszty pocztowego upomnienia.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 06 czerwca 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I 1 Nc 4979/16 referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany H. R. złożył sprzeciw, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwany wskazał, iż jechał bez biletu, gdyż jest osobą bezrobotną i nie miał pieniędzy na jego zakup, a nadto, że bał się spóźnienia do pracy, którą właśnie podjął. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Dnia 27 maja 2015 roku H. R. podróżował komunikacją miejską – trolejbusem linii numer 29 należącym do Gminy M. G. – Zarządu (...) z siedzibą w G.. Na trasie przejazdu pomiędzy przystankami „Wzgórze Ś.. M.” a Centrum (...) o godzinie 05:47 miała miejsce kontrola biletów, w czasie której uprawniony kontroler biletów stwierdził, iż H. R. nie posiada ważnego biletu na przejazd i wystawił druk opłaty dodatkowej za przejazd bez ważnego biletu. Kontroler biletów sporządził również raport opisowy numer (...). H. R. pokwitował osobiście odbiór wezwania do zapłaty.

W trakcie przejazdu autobusem linii numer (...) H. R. zobowiązany był do uiszczenia opłaty za przejazd w wysokości 3 złotych. Opłata dodatkowa za przejazd bez ważnego biletu na liniach organizowanych przez Zakład (...) z siedzibą w G. wynosi 180 złotych. niesporne, a nadto: raport opisowy kontrolera biletów numer (...) – k. 5-5v akt

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionego dowodu z dokumentu przedłożonego przez powoda w toku postępowania w postaci raportu opisowego kontrolera biletów numer (...), którego zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nim zawartych, nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania mu wiary, tym bardziej, że nie był on kwestionowany w zakresie jego mocy dowodowej przez żadną ze stron. W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Gmina M.

G. – Zarząd (...) w G. domagał się zasądzenia od pozwanego H. R. kwoty 192 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 23 lipca 2015 roku do dnia zapłaty z tytułu opłaty dodatkowej za przejazd bez ważnego biletu środkiem komunikacji miejskiej należącym do powoda wraz z należnością za przejazd (183 złotych) oraz kosztami pocztowymi wysłanego upomnienia (9 złotych) – na podstawie art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 915 ze zmianami).

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 915 ze zmianami) – umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Stosownie zaś do treści art. 33a ust. 3 tej ustawy – w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty, zaś dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym przysługuje przewoźnikowi po bezskutecznym wezwaniu zobowiązanego do zapłaty, które uważa się za bezskuteczne, jeżeli dłużnik nie zapłacił dochodzonych należności w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania do zapłaty (art. 75).

Pozwany H. R. zarówno w sprzeciwie od nakazu zapłaty, jak i w oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2016 roku przyznał, że w dniu 27 maja 2015 roku odbył przejazd trolejbusem linii numer 29 bez ważnego (skasowanego) biletu, z uwagi na brak środków finansowych na jego zakup. Wobec powyższego, przyjąć zatem należało, że jest on zobowiązany do uiszczenia na rzecz powoda zarówno właściwej należności za przewóz, jak i opłaty dodatkowej za odbycie przejazdu bez biletu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, stosownie do treści art. 481 k.p.c. Mając na uwadze powyższe, Sąd w punkcie I wyroku z dnia 26 sierpnia 2016 roku, na podstawie art. 16 w zw. z art. 33a ust. 3 w zw. z art. 75 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe (tekst jednolity:

Dz. U. z 2015 roku, poz. 915 ze zmianami) zasądził od pozwanego H. R. na rzecz powoda Gminy M. G. – Zarządu (...) z siedzibą w G. kwotę 192 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 23 lipca 2015 do dnia zapłaty. Uwzględniając wprawdzie powództwo w niniejszej sprawie, Sąd w punkcie II wyroku odstąpił na podstawie art. 102 k.p.c. od obciążania pozwanego H. R. kosztami postępowania w sprawie. Przepis art. 102 k.p.c. pozwalający, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów lub nie obciążanie jej kosztami w ogóle, jest przepisem szczególnym, stanowiącym wyłom w zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu i urzeczywistniającym zasadę słuszności.

Przepis ten nie konkretyzuje owych szczególnie uzasadnionych wypadków, do których się odnosi – pozostawione to więc zostało przez ustawodawcę do uznania sądu, który uwzględniając całokształt okoliczności sprawy kierować się powinien własnym poczuciem sprawiedliwości. Zarówno w doktrynie, jak i praktyce orzeczniczej utrwaliło się przy tym, iż owe szczególne okoliczności związane mogą być zarówno z przebiegiem samego procesu, jak i okolicznościami pozostającymi na zewnątrz procesu – a więc także, a nawet zwłaszcza, dotyczącymi stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony.

Sąd rozpoznający sprawę niniejszą wziął zatem pod uwagę trudną sytuację życiową pozwanego, w tym materialną (pozwany utrzymuje się jedynie z dorywczych prac oraz zbierania puszek, ma znaczne zadłużenie z tytułu opłat eksploatacyjnych za mieszkanie), a także związaną z tą sytuacją okoliczność, iż obowiązek spełnienia zasądzonego świadczenia już sam w sobie będzie wiązał się dla pozwanego z bardzo dużym obciążeniem finansowym. Sąd również miał na względzie fakt, iż powód korzysta ze stałej obsługi prawnej, a sama sprawa nie miała charakteru skomplikowanej i będąc w swoim zarysie sprawą typową nie wymagała ze strony pełnomocnika procesowego ponadprzeciętnego nakładu pracy.

SSR Justyna Supińska ZARZĄDZENIE 1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć pełnomocnikowi powoda, 3. akta przedłożyć z wpływem lub za 30 dni. SSR Justyna Supińska G., dnia 12 września 2016 roku