Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1380/16 AI generated

Appeal dismissed; court held disputed creditor rights require prior judgment before deposit release under Art. 693 14 k.p.c.

Case Number III Ca 1380/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against a first-instance order denying the release of a court deposit. The appellant argued that procedural and substantive law violations prevented the liquidator from fulfilling obligations, but the court found the deposit was lodged due to internal corporate disputes rather than external creditor conflicts. Consequently, the court ruled that a prior judicial determination of the disputed claim is mandatory before releasing funds, as the court lacks authority to adjudicate the underlying civil dispute during the deposit release procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 693 14 k.p.c.; Art. 77 § 1 k.s.h.: A court deposit shall be released only upon proof of entitlement, and if the underlying claim is disputed, a prior judicial decision establishing the creditor's right is a prerequisite for release.

Keywords

AI generated
court deposit release disputed creditor rights internal corporate dispute prior judicial determination liquidator obligations procedural prerequisites civil claim adjudication

Cited Legislation

AI generated
Art. 693 14 k.p.c.
Nie sposób podzielić argumentacji skarżącego, że Sąd I instancji naruszył art. 693 14 k.p.c., zgodnie z którym na żądanie wierzyciela sąd postanowi wydać mu depozyt, jeżeli zachodzą warunki określone we wniosku o złożenie do depozytu.
Art. 77 § 1 k.s.h.
naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 77 § 1 k.s.h., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uniemożliwienie wykonania likwidatorowi M.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze, że podniesione zarzuty okazały się nie zasadne, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. apelację należało oddalić.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., albowiem brak jest podstaw, ażeby odstąpić od generalnej zasady, że uczestnicy postępowania nieprocesowego ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziale w sprawie.
art. 77 § 1 k.s.h
naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 77 § 1 k.s.h., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uniemożliwienie wykonania likwidatorowi M.
art. 467 pkt 3 k.c
Ponadto z akt tej sprawy wyraźnie wynika, że złożenie świadczenia pieniężnego do depozytu sądu nastąpiło z uwagi na art. 467 pkt 3 k.c., albowiem powstał spór, kto jest wierzycielem.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze, że podniesione zarzuty okazały się nie zasadne, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., albowiem brak jest podstaw, ażeby odstąpić od generalnej zasady, że uczestnicy postępowania nieprocesowego ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziale w sprawie.

Cited Case Law

AI generated
C 27/51, OSN 1951, nr 3, poz. 62

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1380/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek o wydanie przedmiotu świadczenia z depozytu sądowego oraz ustalił, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Apelację od powyższego postanowienia wywiódł wnioskodawca, zarzucając:

1. naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 693 14, poprzez oddalenie wniosku o wydanie przedmiotu świadczenia złożonego do depozytu sądowego, pomimo tego, iż zachodzą warunki określone we wniosku o złożenie depozytu, 2. naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 77 § 1 k.s.h., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uniemożliwienie wykonania likwidatorowi M. B. jego obowiązku, w postaci zakończenia bieżących interesów spółki oraz ściągnięcia wierzytelności. W konkluzji wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi i uwzględnienie przedmiotowego wniosku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Wszystkie zarzuty podniesione w apelacji uznać należało za nietrafne. Uznając ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu pierwszoinstancyjnym za prawidłowe, Sąd Okręgowy podziela je i przyjmuje za własne. Nie sposób podzielić argumentacji skarżącego, że Sąd I instancji naruszył art. 693 14 k.p.c., zgodnie z którym na żądanie wierzyciela sąd postanowi wydać mu depozyt, jeżeli zachodzą warunki określone we wniosku o złożenie do depozytu.

Rozumując a contrario - Sąd nie uwzględnia wniosku jeżeli nie zachodzą warunki pod jakimi depozyt został złożony. Skarżący w sposób nieuzasadniony pominął treść judykatu wydanego w sprawie XVIII Ns 196/11. W sentencji przedmiotowego postanowienia wyraźnie zastrzeżono, że depozyt zostanie wydany podmiotowi, który wykaże uprawnienie do odbioru kwoty wynikające z orzeczenia Sądu, ugody albo zgodnego oświadczenia M. B. i M. M.. Ponadto z akt tej sprawy wyraźnie wynika, że złożenie świadczenia pieniężnego do depozytu sądu nastąpiło z uwagi na art. 467 pkt 3 k.c., albowiem powstał spór, kto jest wierzycielem.

Sporu tego nie sposób utożsamiać ze sporem pomiędzy (...) spółki (...) i (...) z siedzibą w Ł.. Jasnym jest, że konflikt ten istnieje wewnątrz spółki, nie zaś na zewnątrz i nie ma przełożenia na strony stosunku cywilnoprawnego łączącego spółkę z dłużnikiem składającym przedmiot świadczenia do depozytu sądowego. Gdyby tak było, że to właśnie ten spór uzasadniać miał złożenie do depozytu stosownie do przywołanej regulacji materialnoprawnej, to zważyć należy, że wniosek o złożenie do depozytu podlegałby oddaleniu, skoro wierzyciel byłby ustalony i niesporny, sporna zaś byłaby osoba uprawniona do przyjęcia w imieniu wierzyciela przedmiotu świadczenia.

Stosownie do art. 693 14 k.p.c. przed wydaniem postanowienia sąd bada jedynie, czy według wskazań zawartych we wniosku o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu żądający wydania depozytu jest osobą uprawnioną do jego odbioru i czy spełniły się warunki, pod którymi depozyt ma być wydany, o ile warunki te zostały określone. W wypadku złożenia do depozytu sądowego sumy pieniężnej na tej podstawie, że wierzytelność jest sporna między kilkoma osobami, i zgłoszenia przez jedną z tych osób wniosku o wydanie jej depozytu, sąd w postępowaniu o wydanie depozytu nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia, której z tych osób przysługuje sporna wierzytelność (uchwała składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna z dnia 19 maja 1951 r., C 27/51, OSN 1951, nr 3, poz. 62).

Mając na uwadze powyższe zważyć należy, że trafnie Sąd Rejonowy przyjął, że żeby wydać przedmiot świadczenia z depozytu sądowego niezbędne jest uprzednie uzyskanie judykatu, którego treść wskazywałaby, że wierzytelność przysługuje S. (...) Konsorcjum (...) z siedzibą w Ł.. Powyższe rozumowanie w żadnej mierze nie narusza art. 77 § 1 k.s.h., albowiem bez wątpienia jedyną osobą uprawnioną do reprezentacji S. (...) Konsorcjum (...) z siedzibą w Ł. jest obecnie wnioskodawca, albowiem został on likwidatorem tejże spółki.

Zaskarżone orzeczenie wydane zostało z uwagi na to, iż nie jest przesądzone, że to właśnie ta osoba prawna jest wierzycielem uprawnionym do odbioru przedmiotu świadczenia z depozytu sądowego, z uwagi na stosunek podstawowy łączący go z dłużnikiem - Kancelarią Adwokacką (...) spółka jawna z siedzibą w Ł.. Sąd Rejonowy nie zastosował rozumowania, że oddalenie wniosku spowodowane było brakiem uprawienia do reprezentacji po stronie wnioskodawcy. Toteż w pierwszej kolejności wnioskodawca winien uzyskać tytuł prawny, że przysługuje mu wierzytelność, zaś dopiero w następnej kolejności starać się o wydanie depozytu.

Mając na uwadze, że podniesione zarzuty okazały się nie zasadne, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. apelację należało oddalić. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., albowiem brak jest podstaw, ażeby odstąpić od generalnej zasady, że uczestnicy postępowania nieprocesowego ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziale w sprawie.