Legislator Case Law & Legislation
I C 2390/15 AI generated

Landlord wins eviction but must wait for social housing offer due to minor child and disabled tenant rights.

Case Number I C 2390/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendants to vacate the rental property but suspended the eviction until the city offered social housing. The plaintiff argued for immediate removal due to unpaid rent, while the defendants claimed rights under social housing laws. The court balanced these interests by granting eviction while protecting vulnerable tenants, including a minor and a disabled person, from immediate displacement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 ust. 1, 4 pkt. 2, 6 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów; eviction order is suspended when tenants qualify for social housing due to minority or disability status.

Keywords

AI generated
eviction order social housing minor child disabled person suspension of execution rent arrears tenant rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 14 ust. 1, 4 pkt. 2, 6 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Na mocy przepisu art. 14 ust.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 99 k.p.c.
Art. 339 § 1 k.p.c.
Na mocy przepisu art. 339 § 1 k.p.c. sąd orzekł, że wyrok wydany wobec pozwanego D.
Art. 333 § 1 pkt. 3 k.p.c.
Na mocy przepisu art. 333 § 1 pkt. 3 k.p.c. sąd nadał rozstrzygnięciu zawartemu w punkcie czwartym wyroku wobec pozwanego D.
art. 222 § 1 k.c
Na mocy przepisu art. 222 § 1 k.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.
art. 99 k.p.c
art. 339 § 1 k.p.c
Na mocy przepisu art. 339 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 2390/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2016 roku Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Niemczyk Protokolant: F. G. po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 roku w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko D. S., J. S. (1), M. S. i J. S. (2) o eksmisję z lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym D. S., J. S. (1), M. S. i J. S. (2) aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. lokal mieszkalny numer (...) położony w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.;

II. orzeka, że pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od Miasta S.; III. nakazuje wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Miasto S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; IV. zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwoty po 114,25 zł (sto czternaście złotych i 25/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; V. wyrok wobec pozwanego D. S. jest zaoczny; VI. nadaje wyrokowi w punkcie czwartym wobec pozwanego D. S. rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 2390/15

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., w toku sparwy reprezentowane przez radcę prawnego, wniósł pozew przeciwko D. S., J. S. (1), M. S. oraz J. S. (2) o eksmisję z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że wobec zalegania najemcy D. S. oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym z zapłatą czynszu i innych opłat umowa najmu lokalu mieszkalnego została wypowiedziana z dniem 30.04.2012 roku i w konsekwencji rozwiązana z dniem 31.05.2012 roku.

Nadto powód wskazał, że wobec pozwanych toczyła się już sprawa o eksmisję pod sygn. akt I C 178/14, która została zawieszona na okres 12 miesięcy na prośbę J. S. (1), a następnie postępowanie zostało umorzone. Mimo deklaracji zadłużenie nie zostało uregulowane. Z tych przyczyn zdaniem powoda, wnioski zawarte na wstępnie pozwu są konieczne i uzasadnione. Na posiedzeniu wyznaczonym na rozprawę w dniu 12.10.2016 roku pełnomocnik powoda oświadczył, że w żądaniu eksmisji zawiera się żądanie opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu (czas nagrania 00:03:27, e – protokół k. 110).

Pozwane J. S. (1), w tym jako przedstawicielka ustawowa małoletniej pozwanej J. S. (2), oraz M. S., na rozprawie nie zgodziły się z żądaniem eksmisji. Pozwany D. S. nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie stawił się na wyznaczony termin rozprawy. Miasto S. zawiadomione o sprawie nie wstąpiło do sprawy (k. 42). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17.09.2001 roku pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. a D. S. została zawarta umowa najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S..

Zgodnie z §23 ust. 1 umowy, umowa została zawarta na czas nieoznaczony. W §23 ust. 4 pkt. 2 umowy postanowiono, że wynajmujący ma prawo wypowiedzieć umowę najmu najpóźniej na miesiąc na przód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli najemca jest w zwłoce z zapłatą czynszu (§7) lub innych opłat, o których mowa w §8, co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. (dowód: odpis umowy najmu z dnia 17.09.2001 roku k. 5 - 10) Pismem z dnia 27.01.2012 roku D.

S. został wezwany do zapłaty kwoty 2.979,76 zł i uprzedzony o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu przedmiotowego lokalu. (dowód: kopia pisma z dnia 27.01.2012 roku k. 11, zpo k.

12) Pismem z dnia 11.04.2012 roku kierowanym do D. S. i J. S. (1), (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wypowiedziało umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy (...) w S. podając jako przyczynę wypowiedzenia zwłokę z zapłatą zaległych i bieżących należności. W piśmie wskazano, ze zadłużenie na dzień 31.03.2012 roku wynosi 4.370,61 zł. (dowód: kopia pisma z dnia 27.01.2012 roku k. 13 i 13 v.; kopia potwierdzenia nadania k.

14) Pismem z dnia 11.09.2012 roku D. S. oraz J. S. (1) zwrócili się do (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z tytułu zadłużenia czynszu mieszkaniowego. (dowód: kopia pisma z dnia 11.09.2012 roku k.

15) W Sądzie Rejonowym w Słupsku pod sygnaturą akt I C 178/14 toczyła się sprawa z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o eksmisję D. S., J. S. (1), M. S. oraz J. S. (2) z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.. Postępowanie to zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, następnie wobec braku zgłoszenia wniosku o podjęciu postępowania Sąd Rejonowy w Słupsku postanowieniem z dnia 26.06.2015 roku postępowanie w sprawie sygn. akt I C 178/14 umorzył. (bezsporne: kopia postanowienia z dnia 26.06.2015 roku k.

19) D. S. z tytułu zatrudnienia otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2.000,00 zł, jednakże po potrąceniach komorniczych pozostaje mu do dyspozycji kwota w wysokości około 1.300,00 zł. J. S. (1) pracuje w szpitalu jako salowa osiągając wynagrodzenie w wysokości 1.300,00 zł. M. S. jest na utrzymaniu rodziców. Uczy się w trzeciej klasie Technikum nr 3 w S.. (bezsporne) M. S. orzeczeniem wydanym przez (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności została zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym do dnia 31.10.2017 roku. (dowód: pismo z dnia 9.03.2016 roku k. 83 i 83 v., decyzja z dnia 17.11.2014 roku k.

84) J. S. (2) urodziła się w dniu (...). Orzeczeniem wydanym przez (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 4.04.2016 roku J. S. (2) została zaliczona na okres do dnia 30.04.2018 roku do osób niepełnosprawnych. (dowód: decyzja z dnia 4.04.2016 roku k. 103) W lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S. mieszkają: D. S., J. S. (1), M. S. oraz J. S. (2). Pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu. (bezsporne)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne w sprawie było to, że została wypowiedziana umowa najmu, na mocy której pozwani zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu. Niesporne było również to, że pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu. W sprawie należało ustalić, czy pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Niesporne było to, że rodzicami małoletniej pozwanej J. S. (2) są D. S. i E. S.. Z informacji uzyskanej przez sąd z urzędu wynika, że M. S. jest osobą niepełnosprawną. Na mocy przepisu art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

Z uwagi na wypowiedzenie umowy najmu, pozwani utracili tytuł prawny do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Ponieważ pozwani utracili tytuł prawny do lokalu mieszkalnego żądanie opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie przepisu art. 222 § 1 k.c. sąd nakazał pozwanym D. S., J. S. (1), M. S. i J. S. (2), aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi lokal mieszkalny numer (...) położony w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S., o czym orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 14 ust. 1, 3, 4 pkt. 2, 6 i 7 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego Dz.U.2014.150 j.t.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.

Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.

U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.)(2) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób, które były uprawnione do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową albo z towarzystwem budownictwa społecznego.

Pozwana J. S. (2) jest osobą małoletnią. Z tego względu jej jak i jej opiekunom prawnym (rodzicom) D. S. i E. S. przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie przepisu art. 14 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego Dz.U.2014.150 j.t.). Pozwana M. S. jest osobą niepełnosprawną. Z tego względu przysługuje jej uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Wobec powyższego sąd na podstawie przepisu art. 14 ust. 1 i 4 pkt. 2 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150 j.t.) orzekł, że wszystkim pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od Miasta S., o czym orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku.

Na mocy przepisu art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego sąd nakazał wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego przez Miasto S., o czym orzekł jak w punkcie trzecim sentencji wyroku. Pozwani są stroną przegrywającą sprawę. Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie 457,00, zł, z czego tytułem opłaty od pozwu kwotę 200,00 zł, wynagrodzenie należne radcy prawnemu kwotę 240,00 zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa kwotę 17,00 zł (k. 107).

Na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z §9 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.) w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia pozwu w sądzie, sąd zasądził od pozwanych po 114,25 zł (457: 4 = 114,25 zł) na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu, o czym orzekł jak w punkcie czwartym sentencji wyroku.

Na mocy przepisu art. 339 § 1 k.p.c. sąd orzekł, że wyrok wydany wobec pozwanego D. S. jest zaoczny, albowiem ten pozwany nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy pod jego nieobecność, o czym orzekł w punkcie piątym sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 333 § 1 pkt. 3 k.p.c. sąd nadał rozstrzygnięciu zawartemu w punkcie czwartym wyroku wobec pozwanego D. S. rygor natychmiastowej wykonalności, o czym orzekł w punkcie szóstym sentencji wyroku.