Court awards partial damages for vehicle collision where repair costs exceeded pre-accident value, applying total loss method.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the insurance company to pay the plaintiff 3,900.87 PLN for the remaining vehicle damage after deducting voluntary compensation. The plaintiff sought additional reimbursement for VAT invoices and expert fees, which were rejected as unproven or not yet incurred. The court ruled that since repair costs significantly exceeded the vehicle's pre-accident value, the total loss method was legally required to prevent unjust enrichment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 822 § 1 k.c.; Art. 415 k.c.; Art. 436 § 2 k.c.; Art. 824 § 1 k.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 113 ust. 1 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c.: When repair costs substantially exceed the vehicle's pre-accident value, the total loss method must be applied to calculate damages, and costs of litigation are allocated proportionally based on the degree of success of each party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1387/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 r. w G. sprawy z powództwa J. P. przeciwko (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda J. P. kwotę 3.900,87 zł (trzy tysiące dziewięćset złotych osiemdziesiąt siedem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 23 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty;
II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od powoda J. P. na rzecz pozwanego (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1.117,25 zł (jeden tysiąc sto siedemnaście złotych dwadzieścia pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni z roszczenia zasądzonego w punkcie I. niniejszego wyroku kwotę 444 zł (czterysta czterdzieści cztery złote) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych; V. nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 148 zł (sto czterdzieści osiem złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
Sygn. akt I C 1387/15
UZASADNIENIE
Stan faktyczny W dniu 24 stycznia 2015 r. doszło do kolizji dwóch poruszających się pojazdów mechanicznych (V. (...) nr rej. (...) i M. (...) nr rej. (...)). Winę za spowodowanie kolizji ponosił kierujący pojazdem V. (...) (M. L.). Pojazd kierowany przez sprawcę był w chwili zdarzenia ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.. Właścicielem pojazdu M. (...) nr rej. (...) jest J. P.. Okoliczności bezsporne Wartość rynkowa pojazdu M. (...) bezpośrednio przed w/w szkodą wynosiła 25.400 zł.
Pojazd ten w stanie po powstaniu szkody miał wartość 11.750 zł. Koszt przywrócenia stanu poprzedniego pojazdu M. (...) (przy użyciu części nowych, oryginalnych i średnich cen usług z rynku lokalnego) wynosiłaby 28.890,92 zł ( brutto). Dowód: opinia biegłego M. J., k. 99-104, 124-125, 133 Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego zakład ubezpieczeń wypłacił poszkodowanemu tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe kwotę 9.749,13 zł. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Sąd uznał opinię biegłego M. J. (wraz z uzupełnieniem pisemnym i ustnym) za jasną, pełną i wewnętrznie niesprzeczną.
Metodologia wyliczenia zarówno kosztów naprawy, jak i wartości pojazdu przed i po szkodzie była typowa („standardowa”). Nie zachodziły w niniejszej sprawie żadne wyjątkowe okoliczności uzasadniające odstępstwo od przyjętych przez biegłego założeń metodologicznych. Pozostałe okoliczności sprawy były bezsporne i wynikały z niekwestionowanych dokumentów prywatnych. Kwalifikacja prawna Zasada odpowiedzialności pozwanego nie była sporna i wynikała z treści art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. Ponieważ w okolicznościach sprawy koszt naprawy pojazdu znacznie (wyraźnie) przekraczał wartość pojazdu przed szkodą, była ona ekonomicznie nieopłacalna i uzasadniała zastosowanie metody wyliczenia szkody opartej na różnicy pomiędzy wartością pojazdu wyjściową (przed szkodą) i po szkodzie (tzw. szkoda całkowita).
Odstąpienie od tej metody byłoby sprzeczne z prawem, gdyż skutkowałoby po stronie poszkodowanego bezpodstawnym wzbogaceniem (por. art. 824 1 § 1 k.c.). Należne poszkodowanemu odszkodowanie powinno więc stanowić sumę 13.650 zł. Uwzględniając z kolei kwotę odszkodowania dobrowolnie wypłaconą przez poszkodowanemu (9.749,13 zł), do zasądzenia w niniejszej sprawie pozostało więc 3.900,87 zł. Niezasadne było też żądanie zwrotu kwoty 369 zł (faktura VAT, k. 37). Nie udowodniono, że przedmiotowa faktura została rzeczywiście przez powoda opłacona, a tylko w takim przypadku można mówić o rzeczywistej szkodzie w jego majątku.
Dodatkowe wydatki poszkodowanego związane z likwidacją skutków zdarzenia ubezpieczeniowego są tylko wówczas składnikiem szkody, o ile zostaną rzeczywiście poniesione. Sam fakt powstania długu nie jest szkodą, gdyż losy długów są różnorodne (np. niektóre nie są płacone, a nawet dochodzone na drodze sądowej przez wierzyciela, część ulega przedawnieniu itp.). Strata majątkowa poszkodowanego w przypadku dodatkowych wydatków poszkodowanego związanych z wypadkiem ubezpieczeniowym (np. koszt ekspertyzy, usługa pełnomocnika) powstaje dopiero z chwilą rzeczywistego ich poniesienia (por. m.in. uzasadnienie uchwały SN z dnia 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]. W punkcie II. sentencji w pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy art. 361 § 1 k.c. a contrario. O kosztach procesu orzeczono w punkcie III. sentencji na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 25%, pozwany - w 75%. Koszty powoda to: 765 zł (opłata sądowa od pozwu), 2.400 zł (opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie […]), zaliczka na poczet opinii biegłego (200 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 25% z sumy tych kosztów to: 845,50 zł.
Koszty pozwanego to: 2.400 zł (opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych […]), zaliczka na poczet opinii biegłego (200 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 75% z sumy tych kosztów to: 1962,75 zł. Różnica na korzyść pozwanego to: 1117,25 zł. Ponadto, w punktach IV. i V. rozstrzygnięto o nieuiszczonych kosztach sądowych (niezaliczkowana część wynagrodzenia biegłego – 592 zł) w proporcji, w jakiej strony przegrały proces (75% obciąża powoda – 444 zł, 25% - pozwanego – 148 zł) – na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.