Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1136/16 AI generated

Court reduced sentence for traffic offense due to excessive penalty and defendant's financial hardship.

Case Number VI Ka 1136/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially upheld the defendant's appeal against a traffic violation sentence, reducing the fine and license suspension period. The court found the original penalty of 2,000 zloty and a one-year suspension was disproportionately severe given the defendant's financial situation and loss of employment. Consequently, the fine was lowered to 500 zloty and the suspension reduced to 11 months to ensure proportionality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 29 § 4 k.k.; Art. 33 k.k.: The court may mitigate a sentence if the original penalty is found to be excessively severe and disproportionate to the offense, particularly when considering the defendant's personal circumstances.

Keywords

AI generated
disproportionate penalty mitigation of sentence traffic violation financial hardship license suspension proportionality principle appeal court

Cited Legislation

AI generated
Art. 29 § 4 k.k.
oparte o treść art. 29 § 4 kw; 2.
Art. 33 k.k.
Kara ta oraz taki wymiar środka karnego – w ocenie Sądu Okręgowego – spełniają przesłanki określone w art. 33 kw.
Art. 624 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania w sprawie oraz o opłacie Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 624 § 1 kpk w zw.
Art. 119 k.p.w.
z art. 119 kpw, zwalniając obwinionego od ponoszenia tychże w niniejszej sprawie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 1136/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Monika Suwalska po rozpoznaniu dnia 10 listopada 2016 r. sprawy D. Ż. syna Z. i R. ur. (...) w M. obwinionego o czyn z art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz.908/ na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r. sygn. akt VIII W 2078/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. uchyla rozstrzygnięcie z punktu 3. oparte o treść art. 29 § 4 kw; 2. łagodzi karę grzywny orzeczoną w punkcie 1. wyroku do 500 (pięciuset) złotych, zaś orzeczony w punkcie 2. środek karny do 11 (jedenastu) miesięcy; II. w pozostałej części utrzymuje tenże wyrok w mocy; III. na podstawie art. 29 § 4 kw poczet złagodzonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów zalicza obwinionemu D. Ż. okres zatrzymania prawa jazdy od 24 czerwca 2015 roku do 24 maja 2016 roku, uznając ten środek za wykonany w całości; IV. zwalnia obwinionego od opłaty w sprawie oraz od ponoszenia wydatków za obie instancje, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 1136/16

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obwinionego okazała się w znacznej części zasadna. Z jej treści w istocie wynika, że obwiniony kwestionuje wymiar kary i środka karnego, podnosząc argumenty dotyczące jego sytuacji osobistej i materialnej. W toku kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo doszedł do wniosku o winie D. Ż. w zakresie zarzucanego mu wykroczenia. W opinii sądu odwoławczego jednak wymierzona obwinionemu kara i okres środka karnego – w realiach tej sprawy – były rażąco niewspółmiernie surowe.

Kara grzywny została orzeczona w wymiarze 2000 złotych, zaś środek karny orzeczono na okres roku i 3 miesięcy. Zwrócić należy uwagę – przy zrozumieniu szeregu okoliczności obciążających wyeksponowanych przez Sąd Rejonowy – że obwiniony przyznał się do winy, w żaden sposób nie kwestionował swojego sprawstwa. Uciążliwość – w rozumieniu odpowiedniej dolegliwości – kary grzywny to także jej znaczenie dla budżetu obwinionego, który musiał zrezygnować z pracy i z dojazdów na studia w związku z utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów.

Brak możliwości prowadzenia pojazdów znacząco utrudnia obwinionemu kontakt z synem, który wraz z nim nie mieszka. Z powyższych względów – podzielając argumentację skarżącego – Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok poprzez obniżenie wymiaru kary grzywny do 500 złotych oraz obniżenie okresu środka karnego do 11 miesięcy. Kara ta oraz taki wymiar środka karnego – w ocenie Sądu Okręgowego – spełniają przesłanki określone w art. 33 kw. Przy ocenie kwestii rażącej niewspółmierności kary należy mieć na względzie także fakt, że materiał dowodowy stanowiący podstawę wydania wyroku nakazowego w niniejszej sprawie jest w istocie tożsamy z materiałem, który stanowił podstawę wydania zaskarżonego wyroku.

Formalnie rzecz ujmując w takim układzie procesowym – pomimo postulatów zgłaszanych przez przedstawicieli nauki – nie działa zakaz reformationis in peius – ale jednak nie sposób nie odnieść wrażenia, że obwiniony został ukarany za fakt złożenia sprzeciwu. O ile formalnie rzecz ujmując sąd meriti w zgodzie z przepisami proceduralnymi nie brał pod uwagę treści wyroku nakazowego, który utracił moc, to jednak w toku przewodu sądowego nie ujawniły się takie okoliczności, które pozwoliłyby orzec karę i środek karny znacznie (co do grzywny pięciokrotnie) wyższe niż poprzednio.

Z powyższych względów – nie dostrzegając podstaw do uwzględnienia apelacji skarżącego w kierunku odstąpienia od wymierzenia środka karnego – Sąd Okręgowy uwzględnił apelację i wyrok zmienił jak w punkcie I ppkt 2 wyroku. Zmianą objęto kwestię złagodzenia kary grzywny do kwoty 500 złotych oraz złagodzenie orzeczonego środka karnego do 11 miesięcy, uznając, że taka kara i środek karny będą stosownymi dolegliwościami dla obwinionego. Zmiana wyroku w kwestii środka karnego spowodowała uchylenie wcześniejszego orzeczenia w przedmiocie zaliczenia okresu zatrzymania dokumentu prawa jazdy (punkt I ppkt 1 wyroku) i konieczność ponownego zaliczenia (art. 29 § 4 kw) obejmującego okres na jaki środek ten orzeczono (punkt III wyroku).

W pozostałej części zaskarżony wyrok – jako odpowiadający prawu – utrzymano w mocy (punkt II wyroku). O kosztach postępowania w sprawie oraz o opłacie Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw, zwalniając obwinionego od ponoszenia tychże w niniejszej sprawie. Podejmując rozstrzygnięcie w tym względzie Sąd Okręgowy wziął pod uwagę – podnoszoną przez obwinionego już w apelacji – jego sytuację majątkową.