Court dismisses prosecution due to statute of limitations expiry, though facts show defendant committed the offense.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the lower court's conviction and ordered the proceedings to be discontinued. Although the defendant had committed the offense of disturbing public peace, the prosecution was barred because the two-year limitation period had expired. Consequently, the court rejected the defense's request for acquittal and formally ended the criminal process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.: If the limitation period for prosecution has expired, proceedings must be discontinued regardless of whether the alleged offense was committed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 1030/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Maciej Schulz protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska po rozpoznaniu dnia 8 listopada 2016 r. sprawy E. R. córki C. i I., ur. (...) w W. obwinionej o czyn z art. 51 § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt V W 47/15 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw postępowanie umarza; kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr E. K. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT. VI Ka 1030/16
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie V W 47/15 obwinioną E. R. w ramach postawionego zarzutu uznał ją za winną tego, że około godziny 8.30-9.50 w dniu 20 września 2014 roku na balkonie lokalu mieszkalnego numer (...) w budynku wielorodzinnym numer (...) przy ulicy (...) w W., mając w czasie popełnienia czynu w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, krzycząc i używając słów nieprzyzwoitych, zakłóciła spokój publiczny w tym spokój G.
S. – i za to na podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. skazał obwinioną na karę 200 zł grzywny; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. E. K. kwotę 221,40 zł obejmującą koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz podatek od towarów i usług; zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30 zł tytułem opłaty oraz 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków, zaś w pozostałym zakresie zwolnił obwinioną od zapłaty wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca obwinionej podnosząc zarzut błędnego przyjęcia, iż zachowanie obwinionej wypełnia znamiona czynu z art. 51 § 1 k.w. i wymierzenie jej niewspółmiernej kary do sytuacji życiowej obwinionej.
Obrońca wniósł o uniewinnienie obwinionej ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Niezależnie od argumentów podniesionych przez obrońcę obwinionej w apelacji stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w dniu 20 września 2016 roku upłynął dwuletni termin przedawnienia, o którym mowa w art. 45 § 1 k.w. W tej sytuacji zgodnie z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. nie wszczyna się postępowania zaś wszczęte umarza. Wskazać jednakże należy, iż Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy oraz uznał, że obwiniona E. R. dopuściła się zarzucanego jej wykroczenia. Dlatego też, w ocenie Sądu Odwoławczego wynikający z treści środka odwoławczego wniosek o uniewinnienie obwinionej nie zasługuje na uwzględnienie. W obliczu powyższego, nie znajdując podstaw do uniewinnienia E. R. od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia, Sąd Odwoławczy umorzył wobec niej postępowanie wykroczeniowe. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.