Sickness benefit denied to employee who continued working on contract basis without voluntary insurance coverage.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal filed by an employee against the Social Insurance Institution's refusal of a sickness benefit. The plaintiff argued that his inability to work began within 14 days of terminating his employment contract, yet the institution denied benefits because he continued working under a new contract without voluntary sickness insurance. The court ruled that the statutory requirement for sickness benefits is the absence of any work activity during the certified period of incapacity, and since the plaintiff was actively employed, he lost his right to the benefit.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa art. 6 ust. 1; art. 17 ust. 1: Sickness benefit is forfeited for the entire period of certified incapacity if the insured engages in any work activity during that time, regardless of whether they receive remuneration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 255/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2016 roku w Ś. sprawy z odwołania J. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 19 maja 2016r. znak: (...) o zasiłek chorobowy I oddala odwołanie; II zasądza od J. T. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
UZASADNIENIE
Powód J. T. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 19 maja 2016 roku odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...) do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu podniósł, że niezdolność do pracy powstała w okresie 14 dni od zakończenia stosunku pracy. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania oraz zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. W uzasadnieniu wskazano, że podstawą odmowy prawa do zasiłku był fakt , iż powód w trakcie zatrudnienia na umowę zlecenie nie podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód J. T. w okresie od (...)roku zatrudniony był na podstawie umowy o pracę w (...) Sp. z o.o. w W.. W trakcie zatrudnienia powód miał orzeczoną niezdolność do pracy od dnia (...) W dniu (...) powód podjął pracę na podstawie umowy zlecenia na rzecz (...) Sp. z o.o. Decyzją z dnia (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego od (...) Następnie decyzją z dnia (...) roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego za okres (...) roku do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy.
Dowód: akta ZUS – w załączeniu. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie bowiem z art.
1. ust.1. ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.2016.372 j.t.) świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm.), zwanym dalej "ubezpieczonymi", zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego (art. 6 ust.1).
Natomiast art. 17 ust. 1 powyżej cytowanej ustawy stanowi, że ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Przesłanką utraty prawa do zasiłku chorobowego przez ubezpieczonego jest wykonywanie w okresie orzeczonej niezdolności pracy zarobkowej. Innymi słowy, po pierwsze ubezpieczony, aby naruszyć przepisy ustawy chorobowej musi wykonywać pracę, a zatem być aktywnym pracownikiem, a po wtóre samo otrzymywanie wynagrodzenia za pracę nie wystarcza aby sprzeciwić się przepisom ustawy.
Chodzi bowiem o naruszenie stanu niezdolności do pracy i w dalszej konsekwencji podważenie zasadności przyznania zasiłku chorobowego. Zwolnienie lekarskie przewidziane na okoliczność niezdolności do pracy jest zaświadczeniem o tym, że w okresie w nim przewidzianym ubezpieczony nie może wykonywać pracy. Niewskazana jest zatem aktywność polegająca na świadczeniu pracy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy decyzją z dnia (...) odmówiono powodowi prawa do zasiłku chorobowego za okres od(...), z uwagi na fakt, iż po ustaniu tytułu ubezpieczenia, powód kontynuował zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia, przy czym w okresie zatrudnienia na umowę zlecenie powód nie podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż pozwany zasadnie odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego za okres od (...)do końca nieprzerwanej niezdolności do pracy i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. odwołanie oddalił.