Court dismisses reinstatement claim because plaintiff previously chose damages, making a second claim for reinstatement contrary to social coexistence principles.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's request to be reinstated to her position at the school, ruling that the employment relationship had already terminated. Although the plaintiff argued the initial dismissal was unlawful, the court noted she had previously elected to receive monetary compensation for the wrongful termination in a separate proceeding. Consequently, the court determined that awarding reinstatement alongside a second compensation claim would violate the principles of social coexistence and the finality of her prior choice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.p.; When an employee has already elected damages for wrongful termination, a subsequent claim for reinstatement based on the same facts is inadmissible as it contradicts the principles of social coexistence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV P 154/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSR Magdalena Piątkowska Ławnicy: S. G., J. C. Protokolant: Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2016 roku w Ś. sprawy z powództwa E. P. przeciwko Zespołowi Szkół Ogólnokształcących w Ś. o przywrócenie do pracy powództwo oddala.
UZASADNIENIE
Powódka E. P. wniosła (ostatecznie) o przywrócenie jej do pracy u strony pozwanej – Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Ś. na poprzednich warunkach pracy i płacy oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powódka opisała okoliczności wypowiedzenia jej umowy o pracę w dniu (...) oraz podniosła okoliczności, które, jej zdaniem, przeczyły przyczynie wskazanej w wypowiedzeniu oraz czyniły wypowiedzenie niezgodnym z prawem. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa z uwagi na nie istnienie w wypadku powódki roszczenia o przywrócenie do pracy.
W uzasadnieniu strona pozwana opisała okoliczności związane z oświadczeniami składanymi powódce w zakresie rozwiązania stosunku pracy i przedstawiła przyczyny, uzasadniające jej zdaniem, zakończenie stosunku pracy z powódką. Sąd ustalił następujący stan faktyczny, który w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy był niesporny: Powódka E. P. zatrudniona była u strony pozwanej od dnia (...) roku na podstawie mianowania, przy czym od dnia (...)roku na stanowisku dyrektora, a od (...) roku na stanowisku pedagoga szkolnego i nauczyciela podstaw przedsiębiorczości.
Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze powódki wynosiło (...)zł, dodatek za wysługę lat wynosił (...) zł, łącznie (...) zł. Pismem z dnia (...) rozwiązano z powódką umowę o pracę. W uzasadnieniu podano, że rozwiązanie umowy nastąpiło na podstawie art. 20 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. ustawy - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2014r., poz. 191 ze zm.). Jako przyczynę podano zmiany organizacyjne powodujące zmniejszenie liczby oddziałów uniemożliwiające dalsze zatrudnienie w pełnym wymiarze zajęć. Pismem z dnia (...) roku strona pozwana cofnęła rozwiązanie stosunku pracy z dnia (...) Pismo w tym przedmiocie powódka odebrała w dniu (...) roku.
Powódka nie wyraziła zgody na cofnięcie oświadczenia o wypowiedzeniu jej umowy o pracę. W dniu (...) roku strona pozwana ponownie złożyła powódce oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem. Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt IV P (...) sąd, w uznaniu, iż wypowiedzenie umowy dokonane powódce (...) było niezgodne z prawem, zasądził na jej rzecz odszkodowanie pieniężne. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Jak wynika z powyższego to pracownik decyduje o wyborze żądania, a wybór ten należy uznać za świadomy w szczególności, gdy pracownik działa przez zawodowego pełnomocnika.
Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt IV P (...) sąd, w uznaniu, iż wypowiedzenie umowy dokonane powódce było niezgodne z prawem zasądził na jej rzecz odszkodowanie pieniężne, wobec czego stosunek pracy powódki ustał. A zatem sąd nie mógł orzec zgodnie z żądaniem powódki o przywróceniu jej do pracy, skoro na dzień orzekania nie była pracownikiem strony pozwanej wobec skutecznie dokonanego ( choć wadliwego ) rozwiązania umowy o pracę na podstawie wcześniejszego wypowiedzenia. Zauważyć należy, iż w sprawie IV P (...), gdzie powódka działała przez zawodowego pełnomocnika, sąd apelował o rozwagę przy wyborze żądania i o rozważenie konsekwencji każdego wyboru oraz o rozważenie skutków braku zgody na cofnięcie oświadczenia przez stronę pozwaną o wypowiedzeniu umowy.
Należy przy tym wskazać, iż wobec wyboru przez powódkę w poprzedniej sprawie żądania odszkodowania, a w niniejszej przywrócenia do pracy, zasądzona wysokość odszkodowania była maksymalna, mimo, iż powódka nie wyrażając zgody na cofnięcie oświadczenia o wypowiedzeniu i żądając odszkodowania, sama spowodowała ustanie stosunku pracy i uniemożliwiła przywrócenie jej do pracy w niniejszej sprawie. Zasądzenie w tej sytuacji po raz drugi odszkodowania za wypowiedzenie umowy na podstawie takich samych okoliczności faktycznych i prawnych sąd uznał za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Dlatego też nie badał sąd, czy drugie wypowiedzenie było/nie było zgodne z prawem albowiem to nie na podstawie tego oświadczenia doszło do rozwiązania umowy o pracę i na dzień orzekania nie miało ono znaczenia. Mając na uwadze powyższe, orzeczono o oddaleniu powództwa.