Social Security Court dismisses appeal; gas dispatcher work not special conditions; gas fitter work excluded due to 1999 cutoff date.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Security Agency's refusal of a pension based on insufficient special working conditions tenure. The agency recognized 13 years and 8 months of special work, but the court found the applicant failed to prove the required 15 years because his primary role as a gas dispatcher was not listed as special work, and his secondary role as a gas fitter was excluded as it occurred after the statutory cutoff date of January 1, 1999. Consequently, the court ruled that the applicant did not meet the mandatory conditions for early retirement under the relevant regulations.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 184; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego; The court held that incidental performance of special work tasks does not constitute special working conditions unless performed continuously and full-time, and periods of special work occurring after the entry into force of the pension law on January 1, 1999, cannot be counted towards the required tenure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III U 254/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący SSO Anna Kicman Protokolant Łukasz Wyczawski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. w Przemyślu na rozprawie sprawy K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek odwołania K. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 17 marca 2016 r., znak: (...) oddala odwołanie. Sygn. akt III U 254/16
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 20 kwietnia 2016 r. Decyzją z dnia 17 marca 2016 r., znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił wnioskodawcy K. S. prawa do emerytury. W podstawie prawnej decyzji powołano ogólnie przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015, poz. 748) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu organ rentowy powołał się na treść art. 184 ustawy emerytalnej w związku z § 4 powołanego rozporządzenia, z których wynika, iż ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r. emerytura przysługuje, jeżeli spełnił łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem zakładu, na dochody budżetu państwa, - w dniu wejścia w życie przepisów ustawy emerytalnej, tj. 1 stycznia 1999 r. osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat dla mężczyzn, w tym okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy, wynoszący co najmniej 15 lat.
Organ rentowy wyjaśnił, że odmówił przyznania emerytury, bowiem wnioskodawca nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Na dzień 1 stycznia 1999 r. Zakład przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 8 miesięcy i 15 dni, składkowe w wymiarze 17 lat, 1 miesiąc i 28 dni, uzupełniające/rola w wymiarze 7 lat, 5 miesięcy i 10 dni, tj. łącznie 25 lat, w tym staż w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni. Wnioskodawca K. S. w dniu 22 marca 2016 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o uznanie jego pracy w (...) Sp. z o.o.
Oddział w T. Zakład w R., którą wykonywał w okresie od 19 stycznia 1988 r. do 30 września 2014 r. jako pracy w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ rentowy podniósł, że wnioskodawca nie udowodnił 15 - letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych, a jedynie 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni. ZUS uwzględnił do stażu pracy w szczególnych warunkach okresy zatrudnienia K. S. od 20 maja 1975 r. do 30 września 1977 r., od 20 sierpnia 1981 r. do 30 czerwca 1985 r. i od 19 stycznia 1988 r. do 31 grudnia 1995 r. w (...) Sp. z o.o. (tj.
łącznie 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni), jednakże nie wystarczają one do przyznania prawa do emerytury. Organ rentowy dodatkowo zwrócił uwagę, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych dowodów potwierdzających wykonywanie pracy w szczególnych w spornym okresie zatrudnienia w Spółce (...), w szczególności świadectwa pracy wykonywania pracy w warunkach szczególnych, stanowiącego podstawę do zaliczenia okresu pracy w warunkach szczególnych w postępowaniu dotyczącym ustalenia uprawnień emerytalnych. Przedłożona dokumentacja nie zawiera adnotacji o zatrudnieniu w warunkach szczególnych w innych okresach niż wskazane w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Wnioskodawca przedłożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez (...) Sp. z o.o., w których pracodawca wskazał okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach od 20 maja 1975 r. do 30 września 1977 r., od 20 sierpnia 1981 r. do 30 czerwca 1985 r. i od 19 stycznia 1988 r. do 31 grudnia 1995 r., które zostały uwzględnione przez organ rentowy. Zakład wskazał, że posiadana dokumentacja nie daje podstaw do uwzględniania pozostałego okresu zatrudnienia w Spółce (...) jako pracy w szczególnych warunkach, w związku z tym brak jest podstaw do uwzględnienia żądania wnioskodawcy i przyznania mu prawa do emerytury.
Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca K. S., urodzony (...), z zawodu ślusarz – mechanik, w dniu 22 stycznia 2016 r. złożył wniosek o emeryturę, w którym oświadczył jednocześnie, że jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wniósł o przekazanie zgromadzonych na rachunku środków, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Wnioskodawca dołączył do wniosku dokumentację poświadczającą okresy jego zatrudnienia: świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 27 stycznia 2012 r. wystawione przez (...) SA w W.
Oddział w S., z którego wynika, że w okresie od 20 maja 1975 r. do 30 września 1977 r. i od 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1985 r. był tam zatrudniony i wówczas od 20 maja 1975 r. do 30 września 1977 r. oraz od 1 sierpnia 1983 r. do 30 czerwca 1985 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy wydobywaniu ropy naftowej i gazu ziemnego, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w Wykazie A, Dział I, poz. 3 i od 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1983 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace oczyszczaczy przemysłowych kotłów parowych i wodnych wymienione w Wykazie A, Dział XIV, poz. 2 wymienione w rozporządzeniu RM z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na stanowisku maszynista pomp wymienionym w wykazie A, Dział I, poz. 3, pkt 9 w okresie od 20 maja 1975 r. do 10 lutego 1976 r., na stanowisku ślusarza remontowego wymienionym w wykazie A, Dział XIV, poz. 2, pkt 5 w okresie do 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1983 r. i na stanowisku montera urządzeń wydobywczych wymienionym w wykazie A, Dział I, poz. 3, pkt 11 w okresie od 1 sierpnia 1983 r. do 30 czerwca 1985 r., stanowiące załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach; zaświadczenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31 grudnia 2012 r. wystawione przez (...) Sp. z o.o. w T., Oddział Zakład (...) w J., z którego wynika, że wnioskodawca od 19 stycznia 1988 r. do dnia dzisiejszego (stan na dzień wydania zaświadczenia) jest tam zatrudniony i w okresie od 19 stycznia 1988 r. do 31 grudnia 1995 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowiskach monter gazociągów, które w pełni odpowiada stanowisku monter sieci gazowych, tj. praca wykonywana przy wytwarzaniu, oczyszczaniu i przesyłaniu gazu węglowego i zimnego (przemysł gazowniczy) wymienionym w wykazie A, Dział IV, poz. 30, pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. i w czasie tego okresu wnioskodawca korzystał z urlopu bezpłatnego od 8 sierpnia 1988 r. do 25 września 1988 r.;
świadectwo pracy z dnia 26 listopada 1999 r. wystawione przez Cukrownię (...), z którego wynika, że w okresie od 1 września 1971 r. do 30 czerwca 1974 r. wnioskodawca był zatrudniony na stanowisku pracownik młodociany. Wnioskodawca przedłożył ponadto zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawione przez (...) SA w W. Oddział w S.. W aktach organu rentowego zalega także skorygowane świadectwo pracy z dnia 4 lutego 2016 r. wystawione przez (...) i (...) SA w W. Oddział w S., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w okresie od 20 maja 1975 r. do 30 września 1977 r. i od 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1985 r. i w tych okresach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace: wydobywanie ropy naftowej i gazu wymienione w Wykazie A, Dział I, poz. 3 prace oczyszczaczy przemysłowych kotłów parowych lub wodnych wymienione w wykazie A, Dział XIV, poz. 2 rozporządzenia RM z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na stanowisku: od 20 maja 1975 r.
– maszynista pomp, od 11 lutego 1976 r. do 30 września 1977 r. – monter urządzeń wydobywczych, od 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1983 r. – ślusarz remontowy i od 1 sierpnia 1983 r. do 30 czerwca 1985 r. – monter urządzeń wydobywczych. Decyzją z dnia 19 lutego 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, bowiem nie został uwodorniony wymagany 15 - letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a ponadto do dnia 1 stycznia 1999 r. nie osiągnął 25 – letniego okresu składkowego i nieskładkowego.
Zakład przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 8 miesięcy i 15 dni, składkowe w wymiarze 17 lat, 1 miesiąca i 28 dni, tj. łącznie 17 lat, 10 miesięcy i 13 dni, w tym staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni. W oparciu o powyższe, w dniu 7 marca 2016 r. wnioskodawca przedłożył oświadczenie w sprawie braku dokumentów z dnia 7 marca 2016 r. wraz z zeznaniami świadków H. N. i L. N. na okoliczność wykazania pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16 roku życia; kserokopię aktu zupełnego urodzenia, kserokopię skróconego aktu zgonu M.
S. (1); kserokopię dowodu osobistego; kserokopię świadectwa ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, kserokopię świadectwa ukończenia średniego studium zawodowego dla pracujących; kserokopię kwestionariusza dotyczącego podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, okresów podlegających zaliczeniu oraz wysokości opłaconych składek. Wnioskodawca przedłożył ponadto zaświadczenie z dnia 29 lutego 2016 r. wystawione przez Starostwo Powiatowe w P., z którego wynika, że w okresie od 8 lutego 1971 r. do 31 grudnia 1982 r. W. S. i M.
S. (1) byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości rolnej o powierzchni 0,48 ha; zaświadczenie z dnia 27 marca 2013 r. wystawione przez Starostę (...), z którego wynika, że w okresie od roku 1970 do września 1974 r. M. S. (2) była właścicielem gruntu o powierzchni 1,78 ha położonym w miejscowości C., a w okresie od września 1974 r. do roku 1995 i od 1991 r. do 1995 r. M. S. (1) była właścicielem gruntu o powierzchni 3,332 ha i 1,06 ha położonych w miejscowości C.; zaświadczenie z dnia 24 lutego 2016 r. wystawione przez Burmistrza Miasta (...), z którego wynika, że K.
S. od 12 grudnia 1957 r. do 31 grudnia 1981 r. był zameldowany na pobyt stały w miejscowości C. 56, od 31 grudnia 1981 r. do 14 października 1988 r. był zameldowany w miejscowości M. 172 i od 23 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2008 r. był zameldowany w miejscowości C. 56; oświadczenie wnioskodawcy z dnia 7 marca 2016 r. W aktach organu rentowego zalega ponadto zaświadczenie z dnia 25 lutego 2016 r. wystawione przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział (...) w R., z którego wynika, że M. S. (1) i W. S. podlegali ubezpieczeniu społecznemu rolników i opłacali z tego tytułu składki w okresie od 1 lipca 1977 r. do 31 grudnia 1990 r.;
świadectwo pracy z dnia 14 sierpnia 1985 r. wystawione przez (...), z którego wynika, że w okresie od 20 sierpnia 1981 r. do 31 lipca 1985 r. wnioskodawca był zatrudniony na stanowisku ślusarza remontowego i montera urządzeń wydobywczych i przetwórczych; świadectwo pracy z dnia 19 stycznia 1988 r. wystawione przez Zakłady (...) w J., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony okresie od 27 sierpnia 1974 r. do 15 maja 1975 r.; świadectwo pracy z dnia 15 lutego 2016 r. wystawione przez (...), z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...)’ w J. w okresie od 27 sierpnia 1974 r. do 15 maja 1975 r. na stanowisku ślusarz oraz informację, iż (...) Sp. z o.o.
Fabryka (...) w J. jest prawnym następcą Zakładów (...) w J.. Na podstawie dostępnej dokumentacji, Zakład wydał decyzję z dnia 17 marca 2016 r., którą ponownie odmówił K. S. prawa do emerytury uzasadniając to brakiem udowodnionego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Na dzień 1 stycznia 1999 r. Zakład przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 8 miesięcy i 15 dni, składkowe w wymiarze 17 lat, 1 miesiąc i 28 dni, uzupełniające/rola w wymiarze 7 lat, 5 miesięcy i 10 dni, tj. łącznie 25 lat, w tym staż w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni.
Dowód: - wniosek o emeryturę z dnia 22.01.2016 r., - świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 27.01.2012 r. wystawione przez (...) SA w W. Oddział w S., - zaświadczenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31.12.2012 r. wystawione przez (...). z o.o, w T., Oddział Zakład (...) w J., - świadectwo pracy z dnia 26.11.1999 r. wystawione przez Cukrownię (...), - zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, - skorygowane świadectwo pracy z dnia 4.02.2016 r. wystawione przez (...) SA w W. Oddział w S., - decyzja ZUS o/R. z dnia 19.02.2016 r., - oświadczenie w sprawie braku dokumentów w z dnia 7.03.2016 r. wraz z zeznaniami świadków H.
N. i L. N., - kserokopia dokumentacji, w tym: akt zupełny urodzenia, skrócony akt zgonu M. S. (1); dowód osobisty; świadectwo ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, świadectwo ukończenia średniego studium zawodowego dla pracujących; kwestionariusz dotyczący podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, okresów podlegających zaliczeniu oraz wysokości opłaconych składek, - zaświadczenie z dnia 29.02.2016 r. wystawione przez Starostwo Powiatowe w P., - zaświadczenie z dnia 27.03.2013 r. wystawione przez Starostę (...), - zaświadczenie z dnia 24.04.2016 r. wystawione przez Burmistrza Miasta (...), - zaświadczenie z dnia 25.02.2016 r. wystawione przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział (...) w R., - świadectwo pracy z dnia 14.08.1985 r. wystawione przez (...), - świadectwo pracy z dnia 19.01.1988 r. wystawione przez Zakłady (...) w J., - świadectwie pracy z dnia 15.02.2016 r. wystawione przez (...), - decyzja ZUS O/R. z dnia 17.03.2016 r. w aktach organu rentowego.
Sąd ustalił, że wnioskodawca w okresie od 1 stycznia 1996 r. do 30 czerwca 2004 r. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w T. Oddział Zakład (...) w J. na stanowisku dyspozytora pogotowia gazowego. Do jego obowiązków należało: - pełnienie dyżurów pogotowia gazowego dla realizacji celów, - utrzymanie właściwych parametrów technicznych pracy sieci gazowych w porównaniu z programami teoretycznymi ruchu gazu, praktycznymi nastawami urządzeń redukcyjnych i zabezpieczających, a parametrami rzeczywistymi wynikającymi ze zmiennych warunków eksploatacji gazociągów, - zbieranie i uaktualnianie danych o ruchu gazu w sieciach rozdzielczych w aspekcie realizacji programów ruchu, - przyjmowanie zgłoszeń o nieprawidłowościach w rozprowadzaniu sieciowym gazu, analiza przyczyn zakłóceń w dostawie oraz zagrożeń występowania stanów awaryjnych, - podejmowanie kroków dla zabezpieczenia ciągłości dostaw, a w szczególności w stanach awaryjnych, decydowanie o kierunku, rodzaju i zakresie przedsięwzięć zabezpieczających miejsce awarii, usunięcie (likwidacji) jej skutków i zabezpieczenie bezpieczeństwa publicznego, - przyjmowanie zgłoszeń o przerwach w dostawie gazu do poszczególnych budynków i lokali – podejmowanie decyzji o potrzebie interwencji pogotowia instalacyjnego i kierowanie pracą pogotowia, - prowadzenie stosownej dokumentacji z odcinka swojej działalności i zgłaszanie w formie raportów i wniosków potrzeb określonych działań prewencyjnych na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa w sieciowym rozprowadzaniu gazu, - prowadzenie „dokumentacji odbioru gazu” w aspekcie i zakresie wynikającym z interwencji pogotowia instalacyjnego.
Wnioskodawca pracował w systemie trzyzmianowym. Oprócz prac świadczonych w Pogotowiu (...), K. S. incydentalnie wykonywał również czynności w terenie, przy usuwaniu zaistniałych awarii. Następnie wnioskodawca w okresie od 1 lipca 2004 r. do 30 września 2014 r. był zatrudniony na stanowisku montera sieci i instalacji gazowych. Dowód: - akta osobowe z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Sp. z o.o. w T. Odział Zakład (...) w J., - pismo z dnia 14.04.2016 r., k. 14, - przesłuchanie wnioskodawcy K. S., k.
15. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego, których domniemanie prawdziwości wynika z art. 244 i nast. k.p.c., a nadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron. Sąd uznał zeznania K. S. za wiarygodne i zgodne z dostępną dokumentacją, w tym dokumentacją zalegającą w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu spornego zatrudnienia. K. S. wyjaśnił, na czym polegała jego praca na stanowisku dyspozytora pogotowia gazowego, co w rezultacie uzupełniało się z opisem pracy znajdującym się w aktach osobowych, a także z angażami i wydanym świadectwem pracy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcy K. S. należy uznać za nieuzasadnione. Na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2 art. 184). Zgodnie z art. 32 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1). Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32). Przepisy dotychczasowe to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Bezspornym jest, iż wnioskodawca K. S. w dniu 7 lutego 2015 r. ukończył wymagany wiek 60 lat dla mężczyzn, na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał ogólny staż pracy wynoszący co najmniej 25 lat, a ponadto był członkiem OFE, jednakże złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych na rachunku środków, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął również za udowodnione okresy pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 18 dni. Istotą sporu w niniejszej sprawie w rezultacie była kwestia ustalenia, czy wnioskodawca był zatrudniony, co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawca K. S. w spornym okresie od 1 stycznia 1996 r. do 30 czerwca 2004 r. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w T. Oddział Zakład (...) w J. na stanowisku dyspozytora pogotowia gazowego.
Praca dyspozytora pogotowania gazowego nie jest jednak ujęta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. oraz w zarządzeniach resortowych i tym samym nie jest uznana za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach. Wprawdzie K. S. podnosił, że oprócz przyjmowania zgłoszeń o awariach, co było jego podstawowym obowiązkiem na tym stanowisku, świadczył również pracę w terenie, usuwając usterki i awarie. Podnieść należy, że incydentalne wykonywanie prac zaliczanych do warunków szczególnych nie może być uwzględnione całościowo jako praca w warunkach szczególnych, bowiem nie jest ona wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt III AUa 711/15, Legalis nr 1359648).
Na marginesie wskazać należy, że stanowisko montera sieci i instalacji gazowych, które wnioskodawca pełnił w okresie od 1 lipca 2004 r. do 30 września 2014 r. w (...) Sp. z o.o. w T. Oddział Zakład (...) w J. jest pracą uznaną za wykonywaną w szczególnych warunkach, bowiem ujęte jest w wykazie A, Dział IV, poz. 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, a zajmowane stanowisko wymienione jest w wykazie A, Dział IV, poz. 30, pkt 16 – monter sieci gazowej w Zarządzeniu nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, jednakże w niniejszej sprawie nie może być on uwzględniony, bowiem jak wynika z art. 184 ust. 1 ustawy emerytalnej warunek pracy w warunkach szczególnych, a także ogólny wymiar okresów składkowych i nieskładkowych musi być spełniony na dzień 1 stycznia 1999 r., tj. na dzień wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa, odwołanie wnioskodawcy K. S. należało oddalić, o czym orzeczono w sentencji wyroku.