Appeal dismissed because the court's order rejecting a judge's recusal request is not appealable and requires no reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the insured's appeal against a lower court order refusing to draft a written justification for rejecting a judge's recusal request. The insured argued that the order should be reasoned and served, but the court held that such orders are not appealable under the Code of Civil Procedure. Consequently, the obligation to provide a written justification did not arise because the order did not terminate the proceedings and was not listed as appealable.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 357 § 1, 2 k.p.c.: Orders rejecting a request for a judge's recusal are not appealable and do not require a written justification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUz 87/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Urszula Iwanowska Sędziowie: SSA Barbara Białecka (spr.) SSO del. Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. przeciwko Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w S. o zmianę wysokości emerytury wojskowej i o odmowę doliczenia okresu służby wojskowej do wysługi emerytalnej na skutek zażalenia ubezpieczonego R. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII U 13/09 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSA Barbara Białecka SSA Urszula Iwanowska SSO del. Gabriela Horodnicka -Stelmaszczuk III AUz 87/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie R. S. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w S. na posiedzeniu niejawnym odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 27 czerwca 2016 roku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 roku na podstawie art. 53 1 k.p.c. odrzucił ponowny wniosek R. S. o wyłączenie sędziego Małgorzaty Czerwińskiej od prowadzenia sprawy VIIU 13/09. Orzeczenie to zostało wydane na posiedzeniu niejawnym.
W dniu 22 lipca 2016 roku wpłynęło pismo R. S., w którym ubezpieczony wniósł o sporządzenie i doręczenie mu pisemnego uzasadnienia powyższego postanowienia. Zdaniem Sądu Okręgowego żądanie to nie mogło zostać uwzględnione. Zgodnie z treścią art. 357 §1 k.p.c. postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Postanowienia te doręcza się tylko tej stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.
Z kolei zgodnie z treścią § 2 przywołanego przepisu postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Jak wynika z powyższego, sąd uzasadnia wyłącznie te postanowienia, na które przysługuje środek zaskarżenia, przy czym dotyczy to zarówno postanowień wydanych na posiedzeniu jawnym, jak i niejawnym. W związku z tym, iż postanowienie z dnia 27 czerwca 2016 roku zapadło na posiedzeniu niejawnym, obowiązek sporządzenia jego uzasadnienia stałby się aktualny jedynie wówczas, gdyby podlegało ono zaskarżeniu.
Postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o wyłączenie sędziego nie jest zaskarżalne zażaleniem (art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c. dotyczy tylko oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego). Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł ubezpieczony R. S., wnosząc o jego uchylenie i sporządzenie uzasadnienia. Wskazał, że przepis art. 53 1 k.p.c. nie ma zastosowania, ponieważ oba wnioski o wyłączenie sędziego nie są tożsame. Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na zażalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 394 §1 k.p.c., zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Postanowienie w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o wyłączenie sędziego nie zostało wymienione pośród kategorii postanowień, na które na podstawie art. 394 §1 k.p.c. przysługuje zażalenie. Postanowienie to nie jest również kończącym postępowanie w sprawie, gdyż nie zamyka drogi do rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000r. III ZP 1/00 (OSNP 2000/24/887) wyraził pogląd dominujący w doktrynie, który Sąd Apelacyjny aprobuje, że postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są te postanowienia, których uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy zatem uznać, że wyłączona jest możliwość zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego wniosek o wyłączenie sędziego, bowiem postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jednocześnie nie mieści się w katalogu postanowień, których przedmiot szczegółowo wylicza art. 394 §1 k.p.c. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2000r.
II CKN 878/00). Wobec powyższego zasadnie Sąd pierwszej instancji odmówił ubezpieczonemu sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 27 czerwca 2016r. albowiem nie było podstaw prawnych do sporządzenia uzasadnienia i jego doręczenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 357 § 2 k.p.c. postanowienia ogłoszone na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu stronom i uzasadnia wyłącznie te postanowienia, na które przysługuje środek zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.