Court dismisses prosecution due to statute of limitations expiration for a traffic violation. The defendant argued preclusion, but the court found the act occurred in 2014.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal quashed the lower court's conviction and ordered the dismissal of proceedings against the defendant. The defendant argued that the prosecution was time-barred, while the lower court had found sufficient evidence and witness testimony to establish guilt. The appellate court ruled that the statute of limitations for traffic offenses expired one year after the incident, necessitating the dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: The expiration of the statute of limitations for criminal liability constitutes an absolute procedural prerequisite that mandates the dismissal of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 1031/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant sekr. sądowy Łukasz Sierdziński po rozpoznaniu dnia 5 października 2016 r. sprawy M. R. syna W. i I., ur. (...) w B. obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. w zw. z art. 22 ustawy z 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt V W 517/14 zaskarżony wyrok uchyla i na mocy art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. postępowanie umarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 1031/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 20 kwietnia 2016 roku w sprawie o sygn. akt V W 517/14 M. R. został uznany winnym popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w, za które wymierzona została mu kara nagany. Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony, wnosząc o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Sąd Rejonowy dokonując ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości wykazał, iż zebrany materiał dowodowy wskazuje na obwinionego M.
R. jako sprawcę zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnienia obwinionego złożone w toku postępowania (k.20-21, 102, 105) nie zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności, bowiem nie potwierdzają tego słusznie uznane za wiarygodne zeznania świadków Ł. K. (k. 9, 11, 103) i H. B. (k.17, 103-104). Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Rację jednak należy przyznać skarżącemu, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które Sąd odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić z urzędu.
W realiach niniejszej sprawy doszło bowiem do przedawnienia karalności przypisanego obwinionemu M. R. czynu. Bezspornym jest, iż będące przedmiotem niniejszego postępowania zdarzenie miało miejsce w dniu 8 czerwca 2014 roku, natomiast zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął 1 rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie - z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Mając zatem na względzie cytowany przepis oraz datę czynu należało uznać, iż karalność tegoż czynu ustała w dniu 8 czerwca 2016 roku.
Przedawnienie ścigania jest przesłanką procesową bezwzględną, ujemną i jej wystąpienie powoduje konieczność wydania orzeczenia umarzającego postępowanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. postępowanie przeciwko M. R. umorzył, a jego koszty przejął w całości na rachunek Skarbu Państwa.